บทที่ 305 ใครรังแกเจ้า

ผู้หญิงสามคนที่หยุนฝู้เฉินหาให้เซี่ยจินอาน นางก็โยนพวกเขาให้กับเจียงซือกับเจียงยี่ทั้งสองคน ให้ทั้งสองสอนทฤษฎีการรักษาโรคขั้นพื้นฐานและข้อควรระวังในการต้มยา

ตอนนี้หลักๆนางก็แค่ต้องการดูว่าทั้งสามคนนี้ฝึกไปถึงขั้นไหนแล้ว และมีอีกเรื่องหนึ่งที่ต้องการให้สองพี่น้องนี้ไปทำ

แต่ยังไม่ได้เจอเจียงยี่พี่น้องสองคนนี้ แต่กลับเจอกับเจ้าตัวแสบสองคนนี้ก่อน

ก็เห็นร่างเล็กๆของหลินหยู่กับหลิ่วสือซานทั้งสองเดินออกจากเรือนหนาน ทั้งสองเห็นคนแปลกหน้าปรากฏขึ้นในลานก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่ง แต่หลินหยู่ยังคงสงบมาก เพราะทั้งสองก็เคยพบกันมาหลายครั้งและรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ใช่คนเลว

แต่หลิ่วสือซานกลับเคยเห็นเซี่ยจินอานเป็นครั้งแรก และซ่อนตัวอยู่ข้างหลังหลินหยู่ด้วยความกลัว

เซี่ยจินอานยิ้มให้ทั้งสองคนและพูดว่า:"ดึกเช่นนี้แล้ว ทำไมพวกเจ้าทั้งสองยังไม่ไปนอน?"

เจ้าตัวน้อยทั้งสองอึ้งกับรอยยิ้มของเซี่ยจินอาน พี่สาวคนนี้ยิ้มแล้วสวยงามจริงๆเลย!

"ข้าอยากอยู่ในโรงเรียนไปสักพักเอง" หลิ่วสือซานก้มหน้าและพูดอย่างแผ่วเบา

หลินหยู่ช่วยหลิ่วสือซานอธิบายว่า:"เสี่ยวอวิ๋นก็เพื่ออยากฝึกฝนลูกคิดให้มาก จึงอยู่ตรงนี้นานไปหน่อย"

หลิ่วอวิ๋นเป็นชื่อที่อาจารย์หานตั้งให้หลิ่วสือซาน

เพราะตอนนี้ที่โรงเรียนพาณิชย์นี่ยังไม่พบอาจารย์สอนหนังสือที่ดี ดังนั้นจึงหาเซียนเซิงผู้หนึ่งมาสอนการคิดคำนวณและการใช้ลูกคิดให้เด็กเหล่านี้

หลังจากการเตือนความจำเช่นนี้ ดูเหมือนว่าเรื่องที่จะโกงใครบางคนมานั้นก็ต้องรีบดำเนินการสักแล้ว!

"พวกเจ้ายังเด็ก ทำอะไรอย่าได้ใจร้อนต้องการเห็นความสำเร็จในทันที ต่อไปอย่านอนดึกเช่นนี้อีกละ"เซี่ยจินอานบอก

"เสี่ยวอวิ๋นทำเช่นนี้ก็เพื่อพี่น้องของพวกเขานั้น! เสี่ยวอวิ๋นบอกว่าเขาจะต้องเรียนรู้ที่จะหาเงิน และหาเงินให้ได้เยอะๆ! จากนั้นก็พวกคนที่อยู่ในบ้านฉืออานนั้นมีชีวิตที่ดีขึ้น! "

เมื่อได้ยินถ้อยคำเหล่านี้ในใจของเซี่ยจินอานก็เจ็บจี๊ด เรื่องบ้านฉืออานนี่ก็เป็นดั่งหินก้อนใหญ่ที่ทับลงมาในหัวใจของนางอีกครั้ง

จนกระทั่งตอนนางไปหาเจียงซือกับเจียงยี่ใจก็ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เพียงแค่นำเรื่องที่จะซื้อเครื่องยาในโรงหมอนั้นบอกให้พวกนางทั้งสองคนเสร็จแล้วก็จากไป