บทที่ 315 คนคนนั้นเป็นหรือตาย

หมอที่เฝ้ามองอยู่ข้างๆก็อดไม่ได้ที่จะเข้าร่วมการอภิปราย

"ข้าเรียนหนังสือทางการแพทย์มาหลายปี ยังไม่เคยเห็นการกระทำเช่นนี้ของเจ้ามาก่อน!"

"หมอเป็นผู้รักษาโรค จะมีคนเช่นเจ้าที่แบบทำให้คนบาดแผลหนักกว่าเดิมได้อย่างไร"

"มันคือการทำลายชื่อเสียงของหมอชัดๆ!"

ฉีเซียวเซียวก็เย้ยหยันว่า:"ข้าและท่านพ่อได้เข้าออกจากสำนักหมอหลวงเป็นประจำ และแม้แต่หมอหลวงที่มีคุณธรรมและบารมีสูงส่งนั้นก็ไม่เคยใช้วิธีนี้มาก่อน!"

"นางกำลังฆ่าชีวิตคนชัดๆ!"

"ถูกต้อง ทุกคนอย่าลืมฐานะเดิมของนางล่ะ นางเป็นประมุขของสำนักซื่ออิ่งที่ฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา!"

เซี่ยจินอานไม่อยากจะสนใจคนเหล่านี้ จึงตั้งสมาธิในการผ่าตัดดีๆ หมกมุ่นอยู่ในโลกของตัวเอง หลังจากผ่าตัดไส้ติ่งเสร็จแล้ว ก็เย็บแผลให้เรียบร้อย จากนั้นก็พันด้วยผ้าพันแผล

นึกถึงมีความเจ็บปวดหลังการผ่าตัด เซี่ยจินอานจึงไม่ได้ดึงเข็มเงินออก เอาแอลกอฮอล์ฆ่าเชื้อล้างมีดผ่าตัดเสร็จแล้วก็วางกลับเข้าไปในระบบ

จากนั้นก็เงยหน้าขึ้น และพูดกับชายกำยำทั้งสองคนว่า:"โรงหมอตรงข้ามนั้นมีเปลผู้ป่วย พวกเจ้าทั้งสองยกเปลผู้ป่วยมา แล้วนำเขาไปยังห้องผู้ป่วยในโรงหมอตรงข้ามนั้น"

ชายกำยำทั้งสองคนสับสนกับการกระทำของเซี่ยจินอานเหลือเกิน และหลังจากได้ยินคำสั่ง พวกเขาก็ทำตามโดยปฏิกิริยา

ทุกคนต่างก็อึ้งจนพูดไม่ออกกันหมด

นี่นางผ่าอะไรออกมาจากท้องของคนคนนั้นเนี่ย?

แผลยังสามารถเย็บด้วยเข็มและด้ายได้ด้วยรึ?

ทำไมแขนเสื้อของนาง อใส่ได้ทุกอย่าง?

คนคนนั้นเป็นหรือตายกันแน่?

ทุกคนที่เอะอะโวยวายต่างก็เงียบลงกันหมด

ชายกำยำทั้งสอง เอาเปลผู้ป่วยมา และซูหยาวกับซูหลานทั้งสองคนก็ตามหลังมา

เซี่ยจินอานเห็นเช่นนี้ ก็มอบหมายงานให้ทั้งสองคน จากนั้นก็จับยาจากที่นี้โดยตรงและยื่นให้

ซูหลานแล้วให้นางไปต้มยา