บทที่ 334 ข้าเป็นพยานให้เจ้า

เมื่อหวงย่านอวิ๋นได้ยินคำพูดของเซี่ยจินอาน ก็พูดโต้กลับว่า:"หากเจ้าใช้วิธีการข่มขู่ให้นางทรยศข้า ก็เป็นไปไม่ได้หรอก!"

เกือบโดนหล่อนพูดถูกแล้ว นางใช้วิธีพิเศษข่มขู่ชิวเหอให้มาเป็นพยานจริงด้วย

เมื่อนึกถึงนี้เซี่ยจินอานก็จับปลายจมูกเพราะร้อนตัว!

แต่นางก็ไม่ได้ให้พูดเท็จนี่นะ!

"ใช่ เจ้าเป็นประมุขของสำนักซื่ออิ่ง มีเรื่องกะไรที่เจ้าไม่สามารถทำได้!" เซี่ยยิวหรานรีบพูดซ้ำเติม

เซี่ยจินอานได้ยินคำนี้ ยิ้มและเดินกลับไปที่ด้านข้างของเซี่ยยิวหรานใหม่ ยืนมองนางและพูดอย่างเย็นชาว่า: "งั้นเจ้าว่าข้าเก่งขนาดนี้ บุตรีภรรยาหลวงที่สูงส่งอย่างเจ้านั้นจะถูกข้าข่มขู่หรือไม่?"

เซี่ยยิวหรานเงยหน้าขึ้น และพูดประชดว่า:"ข้าจะยอมจำนนต่อบุตรีอนุภรรยาอย่างเจ้าได้อย่างไร อยากข่มขู่ข้าหรือ ฝันไปชัดๆ! "

เซี่ยจินอานหัวเราะ และพูดกับเหล่าขุนนางในราชสำนักว่า: "พวกท่านทุกคนได้ยินแล้วใช่หรือไม่ เซี่ยยิวหรานบอกแล้วว่าจะไม่ถูกข้าข่มขู่แน่นอน! เดี๋ยวถ้าหากนางหาเรื่องข้ากลับ ก็ขอให้ทุกท่านช่วยเป็นพยานให้ด้วย"

หยุนฝู้เฉินมองดูท่าทางที่เจ้าเล่ห์ของเซี่ยจินอาน ก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มมุมปาก "ข้าเป็นพยานให้เจ้า!"

เมื่อเซี่ยจินอานได้ยินคำนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าก็กว้างขึ้น และยักคิ้วให้กับหยุนฝู้เฉิน

"ข้าก็เป็นพยานด้วย!" องค์ชายแปดพูด!

"ข้าก็ขอเป็นพยานให้กับแม่นางเซี่ย"เหรินอวี้สื่อกล่าว

"แม้ว่าข้าจะแก่แล้ว แต่หูก็ยังดีอยู่ ข้าเป็นพยานให้อีนังหนูนี้!" คนที่พูดนั้นก็คือชายชราที่เพิ่งจิกตาให้

หยุนฝู้เฉินเมื่อครู่นั้น

เมื่อเซี่ยจินอานได้ยินเสียงนี้ ก็หันไปมองอย่างประหลาด

หยุนฝู้เฉินโน้มตัวเข้ามาใกล้หูของนางและพูดว่า:"นี่คือฉีอ๋อง"

ลมหายใจอุ่นๆ ที่พ่นลงข้างหูของนาง รู้สึกคันเหลือเกิน ทำให้นางอดไม่ได้ที่จะเอียงหัวเล็กน้อย