บทที่ 337 ใครจะมาปกป้องแคว้นนี้

"ฝ่าบาทดูดีๆหรือยัง หากฝ่าบาทไม่เชื่อสามารถหาผู้เชี่ยวชาญการประดิษฐ์ตัวอักษรและภาพวาดมาตรวจสอบดูได้ว่าลายมือนี้เป็นของเซี่ยยิวหรานหรือไม่!" เซี่ยจินอานพูดอย่างเย็นชา

"แต่พวกเจ้าอย่างบอกว่าข้าข่มขู่เซี่ยยิวหราน เพราะเมื่อกี้นางบอกแล้วว่าจะไม่ถูกข้าข่มขู่แน่นอน! หลายคนที่อยู่ในเหตุการณ์เป็นพยานให้แล้ว"

ในใจของหยุนเทียนยิ่นก็ด่าเซี่ยยิวหรานว่างี่เง่า!

"นี่ก็แสดงให้เห็นเพียงว่าการกระทำของเซี่ยยิวหรานนั้นถูกแคว้นศัตรูนั้นหลอกล่อ และไม่ได้ตั้งใจที่จะทรยศแคว้น!" หยุนเทียนยิ่นกล่าว

เซี่ยจินอานไม่ได้แปลกใจกับคำแถลงของหยุนเทียนยิ่นเลย ฉากเช่นนี้นางเดาออกนานแล้ว!

"แต่ว่าฝ่าบาท ท่านคิดว่าหากข้าแพร่กระจายหลักฐานเหล่านี้ออกไปให้ประชาชนรู้แล้ว ประชาชนจะยอมหรือไม่?"เซี่ยจินอานยิ้มพูด

หยุนเทียนยิ่นหรี่ตามองดูเซี่ยจินอานแล้วพูดว่า:"เจ้าพูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไง?"

หยุนฝู้เฉินกล่าวว่า:"เรื่องการตีกลองร้องทุกข์นั้นได้แพร่กระจายไปในเมืองหลวงแล้ว!"

ถูกต้อง นี่เป็นเหตุผลที่สองที่เซี่ยจินอานตีกลองร้องทุกข์!

นางจะทำให้เรื่องกลายเป็นเรื่องใหญ่ เพื่อให้ประชาชนรู้ ให้หยุนเทียนยิ่นไม่สามารถปิดบังอำพรางได้!

"หากเรื่องในวันนี้นั้นไม่มีการอธิบายใดๆเลย เช่นนี้หลักฐานเหล่านี้ก็จะถูกแพร่กระจายไปทั่วในถนนสายหลักและตรอกเล็กซอยน้อยของเมืองหลวงในวันพรุ่งนี้! ฝ่าบาท ท่านคิดว่าประชาชนจะคิดยังไง?"

"เจ้ากำลังข่มขู่ข้ารึ!"

"ไม่ ข้ากำลังเตือนท่าน"

จะเกิดอะไรขึ้นหากข่าวได้แพร่กระจายไปทั่วในเมืองหลวง? แน่นอนว่ามันจะเอาชนะใจราษฎรไม่ได้!

ในฐานะฮ่องเต้กลับปิดบังอำพรางคนชั่วที่ทำลายครอบครัวของพวกเขา! มันช่างไม่อาจยกโทษให้ได้จริงๆ!

"แม่ทัพเซี่ยกำลังปกป้องแคว้นในสนามรบ แต่เจ้ากลับให้ข้าลงโทษภรรยาและลูกสาวของเขา แล้วเจ้าจะให้ทหารในชายแดนนั้นคิดข้าเช่นไร?" หยุนเทียนยิ่นกล่าว

"ถ้าหากทหารที่ชายแดนนั้นรู้ว่าท่านกำลังปกป้องคนทรยศแคว้น เช่นนี้แล้วท่านจะให้พวกเขาคิดอย่างไร!"

"พวกเขาพยายามต่อสู้เสียสละชีวิตของตัวเองเพื่อแคว้น ใช้ชีวิตของพวกเขาปกป้องทุกแห่งในเมืองนี้ และในใจก็ไม่เคยเสียใจที่ทำเช่นนี้เลย แต่พระเจ้าแผ่นดินกลับไม่สนใจความเป็นความตายของพวกเขาเลย! ท่านคิดว่าพวกเขาจะไม่เสียใจและผิดหวังรึ? "

"หากทำให้ทหารนั้นเสียใจและผิดหวัง ใครจะมาปกป้องแคว้นนี้!ฝ่าบาทจะปกป้องเองหรือ? "

หยุนเทียนยิ่นนั่งอยู่ในบัลลังก์มังกรโกรธจนหน้าแดง แต่ก็หาคำที่จะโต้กลับไม่ได้