บทที่ 346 ก่อเรื่องที่หน้าประตูโรงหมอ

ในความเป็นจริงการผ่าตัดเป็นการหายเร็วที่สุดสำหรับโรคแบบนี้ แต่การผ่าตัดหัวใจไม่ได้ง่ายเหมือนกับการตัดไส้ติ่งอักเสบ

สิ่งอำนวยความสะดวกในห้องแพทย์ในยุคโบราณนั้นยังล้าหลังเกินไป หากทำการผ่าตัดหัวใจแล้วภายหลังไม่ได้รับการจัดการอย่างดี หากส่งผลให้เกิดการอักเสบก็ต้องแย่แน่ๆเลย

ดังนั้นเซี่ยจินอานจึงเลือกใช้วิธีการฝังเข็มมารักษา

แต่ก่อนการรักษาอย่างเป็นทาง เซี่ยจินอานจำเป็นต้องกำจัดสารพิษที่เหลืออยู่ในร่างกายของจ้าวหลิงออกมาก่อน

เป็นยาย่อมมีพิษเล็กๆน้อยๆบ้าง และอีกอย่างจ้าวหลิงก็กินยามาตั้งแต่เด็ก และในร่างกายก็มีสารพิษเหลืออยู่มากมาย

ตอนนี้ร่างกายอ่อนแอเช่นนี้ ก็มีความเกี่ยวข้องกับสารพิษเหล่านี้ในร่างกายเหมือนกัน

ห้องผู้ป่วยบนชั้นสอง เซี่ยจินอานใช้กระดานไม้แบ่งห้องผู้ป่วยให้เป็นสองโซน ซึ่งมีโซนชายและหญิง

นอกจากนี้ยังมีห้องพักบางห้องที่เป็นVIPที่เซี่ยจินอานออกแบบมาโดยเฉพาะ เพียงแต่ว่าตอนนี้ก็ยังไม่มีใครมาอยู่

จ้าวหลิงมองดูเซี่ยจินอานอย่างกังวล และในดวงตานั้นมีความหวังเป็นประกาย"หมอเซี่ย โรคของข้าสามารถรักษาหายจริงหรือ?"

ระหว่างที่ทำการฝังเข็มเซี่ยจินอานก็เหลือบมองจ้าวหลิงด้วยรอยยิ้ม"ข้าบอกว่าข้ารักษาหายได้ งั้นข้าก็รักษาหายได้"

"ดังนั้น เจ้าก็วางใจพักฟื้นอยู่ที่นี่ได้เลย"

ความเศร้าก็ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วในดวงตาของจ้าวหลิง "ตั้งแต่เด็กก็มีคนบอกว่าข้าไม่สามารถมีชีวิตถึงอายุสิบห้าได้ แต่ข้าไม่อยากยอมรับชะตากรรม! ดังนั้นข้าจึงเชื่อฟังหมอและกินยาดีๆ "

"แต่สิ่งที่รอข้าอยู่นั้นกลับคือความสิ้นหวัง ครั้งที่แล้วข้าได้ยินหมอเฒ่านั้นพูดว่า เขาบอกว่าข้าจะมีชีวิตอยู่ต่อได้ไม่ถึงสองเดือน"

"ตอนนั้น ข้าคิดว่าข้าคงต้องตายแน่ๆเลย แต่ข้าไม่คิดเลยว่าเรื่องนี้จะพลิกผันได้"

เมื่อเซี่ยจินอานฟังจบ ก็เช็ดน้ำตาให้นางและพูดปลอบใจว่า:"ดังนั้น ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่อะไรก็เป็นไปได้! อย่าให้ปัญหาเล็กๆน้อยๆที่อยู่ตรงหน้านั้นตีเจ้าให้ล้มลงโดยเด็ดขาด ด้านหน้ายังมีทางอีกไกลรอเจ้าอยู่"

"อืม" จ้าวหลิงยิ้มทั้งน้ำตา

หลังจากเซี่ยจินอานทำการฝังเข็มเสร็จ ก็ตรงไปที่ชั้นหนึ่ง ก็เห็นเจียงซือและเจียงยี่กำลังดูโรคให้คนไข้อยู่

แม้ว่าเจียงยี่จะเคยศึกษาเพียงเรื่องพิษเท่านั้น แต่ก็รู้เกี่ยวกับทฤษฎีการรักษาโรคด้วย และภายใต้การสอนของเจียงซือตอนนี้ก็สามารถเป็นหมอธรรมดาคนหนึ่งได้แล้ว