บทที่ 354 ข้าคงต้องใช้กำลังแล้ว

วันถัดมา เซี่ยจินอานตื่นขึ้นและออกจากเรือนจินซีแต่ไม่ได้ไปโรงหมอ กลับตรงไปที่เรือนของหวงย่านอวิ๋น

นางยืนอยู่ในเรือนนี้ มองดูสิ่งของล้ำค่าที่อยู่ในเรือน อดไม่ได้ที่จะอิจฉา จากนั้นก็ส่ายหัว แล้วเดินเข้าไป ผลักประตูตรงเข้าไปในห้องโถงใหญ่โดยตรง มองดูเครื่องประดับอันหรูหรา แล้วทำเสียง"จิ๊ๆๆ"

ผ่านวันนี้ไปก็ไม่ได้เห็นแล้วล่ะ

เซี่ยจินอานหันหลังไปมองสาวใช้ที่เดินตามอยู่ข้างหลัง เอ่ยถามขึ้นว่า "ฮูหยินของพวกเจ้าล่ะ?"

"ฮูหยินป่วยเจ้าค่ะ..."สาวใช้กล่าว

เซี่ยจินอานได้ยินคำนี้ เลิกคิ้วขึ้นเบาๆ "ป่วยแล้วหรือ ข้าเป็นหมอรักษาให้นางได้พอดี"

จากนั้นก็ตรงไปที่ห้องนอนของหวงย่านอวิ๋น! สาวใช้ห้ามก็ห้ามไม่อยู่

ผลักประตูห้องนอนออก เซี่ยจินอานเดินเข้าไปโดยตรง แล้วเดินตรงเข้าไปที่ห้องด้านใน หวงย่านอวิ๋นคนนั้น"นอนป่วยติดเตียง"จริงๆด้วย

เห็นเพียงสีหน้าของนางซีดเซียวนอนสลบอยู่บนเตียง

เซี่ยจินอานเอียงหัว ถามสาวใช้ที่อยู่ข้างกาย "ฮูหยินของพวกเจ้าเป็นอะไร?"

สาวใช้เหลือบมองหวงย่านอวิ๋นที่"หลับสนิท"อยู่ กล่าวอย่างลังเลว่า"เมื่อคืนฮูหยินอ้วกเป็นเลือด จากนั้นก็สลบไปเลยเจ้าค่ะ"

"เป็นแบบนี้นี่เอง ถ้าเช่นนั้นข้าฝังเข็มให้นางสักเล่มก็แล้วกัน"เซี่ยจินอานกล่าวยิ้มๆ

จากนั้นจึงเลือกเข็มที่หนาและยาวที่สุดจากระบบ มีความหนาประมาณหนึ่งนิ้ว และความยาวประมาณยี่สิบเซนติเมตร

นางเป่าโดยตั้งใจอวด ใช้นิ้วดีดมัน เข็มเงินเล่มนั้นส่งเสียงของโลหะที่คมชัด

"เข็มเงินเล่มนี้ข้าใช้เป็นครั้งแรกด้วยสิ"เซี่ยจินอานกล่าว"ฮูหยินได้ผลประโยชน์เลยนะเนี่ย"

หลังจากนั้นเอามือข้างหนึ่งกอดอก มืออีกข้างจับคางตัวเอง คิดแล้วกล่าวขึ้น "เพียงแต่ข้าควรลงเข็มจากตรงไหนก่อนดี? หรือจะเริ่มจากขาก่อน? ไม่ได้ๆ ความหนาของขาไม่พอ ครู่เดียวก็ทะลุแล้ว"

จากนั้นนางก็เดินไป แล้วพูดไปด้วยว่า"หรือจะเริ่มจากหัวใจก่อน? แต่ถ้ามือนี้เกิดไม่นิ่งขึ้นมา แล้วเผลอแทงทะลุหัวใจจะทำอย่างไร? ชีวิตน้อยๆของฮูหยินก็จบสิ้นกันเลยน่ะสิ!"