บทที่ 368 เล่นอุบายเล่นจนใจสกปรก

เซี่ยจินอานมองไปยังกลุ่มคนที่เอิกเกริกเหล่านั้น สายตาก็ตกไปยังชายที่สวมชุดเกราะสีขาวเงิน

คนคนนี้ทำให้คนมองดูสบายใจ

"คุณหนูเซี่ย?"หยุนจวินเฮ่อส่งเสียงเรียก"เจ้ามาหาแม่ทัพเซี่ยหรือ?"

เซี่ยจินอานกล่าวอย่างสับสน"ข้าจะมาหาเขาทำไม?"

"ข้าคิดว่าเจ้ามาที่นี่เพื่อต้อนรับการกลับมาของแม่ทัพเซี่ยเสียอีก เพราะอย่างไรฮูหยินเซี่ยและคนอื่นๆต่างก็อยู่ที่ประตูเมือง"หยุนจวินเฮ่อกล่าวยิ้มๆ

เซี่ยจินอานมองรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา ส่ายหน้าเบาๆ

เป็นรอยยิ้มเหมือนกัน แต่หยุนจวินเฮ่อยิ้มได้ปลอมมากเกินไป ไม่เหมือนคนที่สวมชุดเกราะสีขาวเงินอยู่ ยิ้มได้อย่างอ่อนโยน ทำให้คนรู้สึกราวกับสายลมในวสันตฤดู

"เช่นนั้นท่านคงคิดมากไปเพคะ"เซี่ยจินอานกล่าวยิ้มๆ

หยุนจวินหงเห็นเซี่ยจินอานแสดงความคิดของตัวเอง อย่าให้พูดเลยว่าใจเขามีความสุขมากแค่ไหน จึงเดินเข้าไปเอ่ยถามว่า"เจ้าจะเข้าวังหรือ?"

"ใช่แล้ว"เซี่ยจินอานตอบกลับ"ข้าอยากไปสำนักหมอหลวง ดังนั้นจึงได้รออยู่ที่นี่ให้ซ่งจื่อเชียนมารับ"

หยุนจวินหงกล่าวอย่างใจกว้างว่า"ไปเถิด ข้าพาเจ้าเข้าไปเอง"

หยุนจวินเย่าได้ยินก็รีบกล่าว"เจ้าแปด วันนี้เหล่าขุนนางรวมตัวกันที่วังหลวง เจ้าพาคุณหนูเซี่ยเข้าไป หากเกิดเรื่องอะไรขึ้น เจ้าจะรับผิดชอบไหวหรือ"

"จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นได้ หากนางอยากสร้างปัญหา จะมารอเข้าวังอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้หรือ?"หยุนจวินหงมองไปทางหยุนจวินเย่าราวกับมองคนโง่

หยุนจวินเฮ่อโต้กลับ"ข้าเองก็คิดว่าไม่เหมาะสม หรือคุณหนูเซี่ยค่อยเข้าวังวันอื่นดีหรือไม่"

หยุนจวินหงได้ยิน ก็พูดขึ้นตรงๆ"เสด็จพี่ไท่จื่อตอนนี้ท่านขับไล่เซี่ยจินอาน ไม่กลัวว่าภายหลังเสด็จอาจะบุกฆ่าท่านถึงตำหนักไท่จื่อหรือ?"

"..."

เซี่ยจินอานมองหยุนจวินหง สีหน้าพูดไม่ออก