บทที่ 375 ไอ้ลูกสารเลวนี้ช่างผิดครรลองครองธรรมไปยิ่งนัก

เซี่ยจินอานหลีกทางไป เพื่อหลบการคุกเข่าของเขา: "เจ้าไม่ได้เป็นคนสั่งให้คนมาลอบสังหารสักหน่อย ลุกขึ้นเถิด บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้น? "

กงซุนหนันเสียนยืนขึ้นและอธิบายอย่างชัดเจนถึงสาเหตุที่เขาไม่ได้อยู่ปกป้องข้างเซี่ยจินอาน

เดิมทีกงซุนหนันเสียนก็แอบตามเซี่ยจินอานเข้ามาในวัง แต่สุดท้ายก็ถูกคนอื่นพบเห็น ดังนั้นจึงมีคนมาแอบโจมตีและหลอกล่อเขา และเมื่อเขาจัดการกับพวกคนที่แอบโจมตีเขาเสร็จก็รีบมาหานางทันที

แต่คิดไม่ถึงว่าจะเป็นกับดักล่อเสือออกจากถ้ำ มีคนจงใจล่อลวงเขาออกไป เพื่อที่จะซุ่มโจมตีเซี่ยจินอาน

หลังจากเซี่ยจินอานฟังจบก็ไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ถามกงซุนหนันเสียนว่าเขาได้รับบาดเจ็บหรือไม่

"ประมุข จะจัดการกับศพพวกนี้อย่างไร?" กงซุนหนันเสียนมองดูศพที่นอนเต็มอยู่บนพื้นนี้แล้วถาม

"หาคนมาจัดการให้เรียบร้อยซะ จะได้ไม่ทำให้ประชาชนตกใจ" เซี่ยจินอานพูดด้วยเสียงที่เบา

จากนั้นก็พูดเสริมอีกว่า:"ใช้แล้ว ถอยเสื้อเกราะไหมทองบนตัวของพวกเขาออกมาซะ ทิ้งมันไปเช่นนี้ก็น่าเสียดายเกินไป"

กงซุนหนันเสียนก็คิดเช่นนี้เหมือนกัน เมื่อกี้ตอนต่อสู้นั้นเพื่อรักษาสภาพของเสื้อเกราะไหมทอง เขาล้วนใช้วิธีการฆ่าบาดคอโดยตรง สิ่งนี้มีราคาสูงมากนัก รวบรวมเอาไว้ยังสามารถให้คนในสำนักใช้ครั้งที่สองได้! หรือขายทิ้งแลกเงินก็ได้นี่นา!

ดังนั้นสายตาที่กงซุนหนันเสียนมองดูศพเหล่านั้นมีแต่ความตื่นเต้น

นั่นคือศพเหรอ? นั่นคือเงิน!

เซี่ยจินอานเดินไปด้านข้างและหยิบเสื้อคลุมสีแดงของตัวเองขึ้นมา ในหัวใจนั้นเต็มไปด้วยความเสียดาย ไม่รู้ว่าคราบเลือดนี้จะยังสามารถล้างออกได้หรือไม่ ก่อนที่กงซุนหนันเสียนจะจากไป นางก็หยิบถุงยาพิษออกจากอ้อมแขนและบอกกับว่า:"หยุนจวินเฮ่อให้ของขวัญชิ้นใหญ่เช่นนี้กับข้า หากข้าไม่ให้ของขวัญเขาคืนก็คงจะไม่ดีสักเท่าไหร่ เจ้าหาคนไปวางยาถุงนี่ใส่ในถ้วยชาของเขาซะ"

"ขอรับ" กงซุนหนันเสียนตอบรับโดยตรง จากนั้นก็หันหลังเดินจากไปเลย

เซี่ยจินอานกลับไปที่จวนแม่ทัพโดยตรง เดิมทีเพราะตัวเปื้อนเลือดเลยอยากจะกลับเข้าไปในเรือนจินซี โดยตรงเลย แต่ใครจะไปรู้ว่าพึ่งเดินเข้าไปที่จวนแม่ทัพ ก็มีบ่าวรับใช้ชายวิ่งมาพูดอย่างสั่นสะท้านว่า:"คุณหนูรอง นายท่านเชิญท่านไปยังด้านหน้าห้องโถงสักครู่ขอรับ"

บ่าวรับใช้ชายกลืนน้ำลายด้วยความตื่นเต้น บนตัวคุณหนูรองนี้คงเป็นเลือดแน่เลย?