บทที่ 38 ตัดนิ้วนางห้านิ้ว

"เทียนเฟิง ตัดนิ้วนางห้านิ้ว!"

น้ำเสียงเขาเย็นเยียบ ไม่มีหยุดชะงักสักนิด ประหนึ่งกำลังพูดว่าวันนี้อากาศดี

แต่ทำไมถึงเป็นห้านิ้ว? เพราะยังต้องเหลือห้านิ้วไว้ฝังเข็มให้เขา

เซี่ยจินอานเดือดจัด! คดีนี้เห็นได้ชัดว่ามีข้อสงสัยหลายจุดยังไม่ได้ถกเถียงชัดเจน นางยังจะพลิกคดีได้!

ไอ้บ้านี่ดันอยากตัดนิ้วนางห้านิ้ว!

โหดเหี้ยมจริง เย็นชาไร้หัวใจ ฆ่าคนไม่กะพริบตาเลย!

ส่วนเทียนเฟิงไม่ลังเลเลย ดึงกระบี่ออกมา จะไปทำตามคำสั่งที่หยุนฝู้เฉินให้เขา

เทียนเฟิงคิดจะจับแขนเซี่ยจินอาน มาทำการตัดนิ้ว

แต่เซี่ยจินอานเบี่ยงตัวหลบมือที่ยื่นมาของเทียนเฟิง

ปากของเซี่ยจินอานยังบ่นพึมพำด่าไม่หยุดว่า "หยุนฝู้เฉิน แกบ้าหรือเปล่า! เรื่องยังจัดการไม่แล้วเสร็จเลยนะ?"

หมอจวนเห็นอย่างนั้นรีบเอ่ยยุแยงทันที "สตรีผู้นี้มิเคารพท่านอ๋อง ไม่สมควรเก็บไว้นะพ่ะย่ะค่ะ!"

เซี่ยจินอานได้ยินอย่างนั้นตะคอกอย่างเดือดจัดว่า "หุบปากเจ้าซะ! แม่งเอ๊ย ข้าไม่เคยมีความแค้นกับเจ้า ทำไมต้องให้ร้ายข้าด้วย!"

นี่เป็นเรื่องที่เซี่ยจินอานไม่เข้าใจที่สุด นางไม่เคยไปหาเรื่องใครก่อน แต่ปัญหาชอบวิ่งมาหานาง!

มันน่าจริงๆ

เทียนเฟิงหยิบกระบี่ฟันทันที เซี่ยจินอานวิ่งหนีอุตลุด กระโดดขึ้นกระโดดลงให้วุ่นไปหมด

ทุกครั้งที่เทียนเฟิงจะฟันโดนนาง นางมักจะแสดงพลังซ่อนเร้นอย่างไร้ขีดจำกัดออกมา ในตัวเหมือนมีลมปราณอุ่นไหลผ่าน ทำให้เท้าเพิ่มความเร็วขึ้นมา จนเหลือเพียงเงาจางๆ

เทียนเฟิงในตอนนี้รู้สึกอึดอัดใจนัก เขาวิ่งไล่ตามสตรีธรรมไร้วรยุทธ์เหตุใดจึงยากเพียงนี้!

เซี่ยจินอานวิ่งเหนื่อยแล้วจริงๆ รู้สึกว่าเรี่ยวแรงเริ่มไม่พอ!

พอเท้าเริ่มชะลอลง ตอนนี้เทียนเฟิงมองออกแล้ว แทงกระบี่เข้ามาเลย!

เวลาชั่วพริบตา ในสมองเซี่ยจินอานคิดถึงกระบวนท่าการรุกระยะประชิดที่พี่ทหารเคยสอนนาง