บทที่ 381 ข้าคือคนที่สามารถต่อต้านกับยมบาลได้

เซี่ยจินอานเก็บรอยยิ้มบนใบหน้า และหันมองเพ้ยจิ่วชวนด้วยตาที่ใส

เขาคนนี้มักจะสนใจแต่การศึกษาอาวุธ และไม่สนใจสิ่งอื่นๆเลย เป็นชายซื่อจริงๆเลย

แต่คิดไม่ถึงว่าคนแรกที่สงสัยนางนั้นกลับเป็นเขา

"เจ้าไม่จำเป็นต้องโกหกข้า ในเมื่อข้าสามารถถามคำถามนี้ออกมาได้ ก็หมายความว่าข้ามีความมั่นใจพอที่จะพิสูจน์ได้ว่าเจ้าไม่ใช่นาง" เพ้ยจิ่วชวนกล่าวด้วยสีหน้าที่เย็นชา

"ถูกต้อง ข้าไม่ใช่นาง"

เซี่ยจินอานกล่าวอย่างเบา "ดวงวิญญาณของข้าอาศัยอยู่ในร่างของนาง"

ไม่รู้ว่าทำไมจู่ๆนางถึงได้โล่งอกโล่งใจยิ่งนัก เหมือนกับว่าเรื่องที่ถูกเก็บไว้ในใจนั้นได้ถูกเปิดเผยอย่างกะทันหัน

เมื่อได้ยินคำนี้ เพ้ยจิ่วชวนก็ก้มหัวลงโดยไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ และในที่สุดก็ถามว่า:"แล้วนางล่ะ?"

เซี่ยจินอานส่ายหัวแล้วพูดว่า:"ข้าไม่รู้ บางทีอาจตายไปแล้ว หรือบางทีอาจอยู่ในโลกอีกใบหนึ่งก็ได้"

"โลกอีกใบหนึ่ง?"

"ถูกต้อง ข้าก็มาจากโลกอีกใบหนึ่งนั่นแหละ" น้ำเสียงของเซี่ยจินอานแผ่วเบาและปนกับความเศร้าและความผิดหวัง

เพ้ยจิ่วชวนยกชาบนโต๊ะขึ้นแล้วดื่มน้ำชาจนหมดแก้วในทีเดียว ราวกับว่าที่ดื่มนั้นเป็นเหล้า จากนั้นก็โยนถ้วยชาลงบนโต๊ะอย่างแรง

เขากับประมุขรู้จักกันมานานที่สุด และเข้าใจนางที่สุด นางเป็นคนเศร้าหมอง เกลียดชังและเฉยเมยต่อทุกสิ่งทุกอย่างบนใต้หล้านี้ จะเปิดโรงหมอเพื่อช่วยเหลือผู้คนได้อย่างไร?

ดังนั้นเขาจึงให้คนไปตรวจสอบทุกอย่างของเซี่ยจินอาน และเขาพบว่า ตั้งแต่ประมุขขึ้นไปในกิโยตีนแล้วนิสัยของนางก็เปลี่ยนไป

ในตอนแรกเขาสงสัยว่าประมุขจงใจให้คนปลอมตัวเป็นนางเพื่อหนีโทษประหารชีวิต ดังนั้นเขาจึงไปที่บ้านเล็ก ๆ ที่ประมุขเคยอาศัยอยู่และพบเพียงแต่สมุดบันทึกที่ประมุขเขียนเท่านั้น

หลังจากที่เขาเปิดอ่านสมุดบันทึกที่ประมุขเขียน จึงค่อยเข้าใจว่าทำไมประมุขจึงขึ้นไปในกิโยตีน