บทที่ 382 ข้ามาจากโลกแห่งอนาคต

เพ้ยจิ่วชวนยอมรับ

เป็นอย่างที่นางบอกจริง วันนี้เขาแค่อยากถามให้ชัดเจนเอง เหตุผลที่เขาเข้าสำนักซื่ออิ่ง เพราะอดีตประมุขนั้นสัญญากับเขาว่าจะให้ค่าใช้จ่ายทั้งหมดในการศึกษาอาวุธแก่เขา และความสัมพันธ์ของเขากับอดีตประมุขก็เป็นเพียงแค่การแลกเปลี่ยนผลประโยชน์ซึ่งกันและกันเอง

ยิ่งไปกว่านั้น คนที่ให้การสนับสนุนเงินทุนการศึกษาของเขานั้นคือกงซุนหนันเสียน หากไม่มีประมุขที่อยู่ตรงหน้านี้ พวกเขาอาจตายอยู่ในกิโยตีนแล้วก็ได้

"ขอเพียงท่านจำคำสัญญาที่พูดไว้ในวันนี้ จากนี้ไป ท่านก็คือประมุขคนเดียวของสำนักซื่ออิ่ง"

หลังจากพูดจบ เขาก็หยิบจดหมายที่เจ้าของร่างเดิมนั้นเขียนไว้ออกมาจากแขนเสื้อแล้วยื่นให้กับเซี่ยจินอาน

"นี่คือหนังสือที่บันทึกกิจการส่วนตัวตอนประมุขยังมีชีวิต ท่านสามารถเอาไปดูได้ เพื่อต่อไปท่านจะทำอะไรผิดพลาดต่อหน้าพวกเขาทั้งสาม"

เซี่ยจินอานมองดู มีทั้งหมดห้าเล่ม แต่ไม่ได้รีบเปิดอ่าน แต่กลับถามอีกคำถามหนึ่ง

"ในร่างกายของข้านั้นมีกำลังภายในอยู่ แต่ไม่รู้ว่าจะใช้มันอย่างไร เจ้ามีวิธีอะไรหรือไม่?"

"ยื่นข้อมือของท่านออกมาให้ข้าดูหน่อย"

เซี่ยจินอานวางข้อมือไว้บนโต๊ะ และสองนิ้วของเพ้ยจิ่วชวนก็วางอยู่บนชีพจรของนาง ดูแล้วเหมือนกำลังทำการแมะ แต่ในความเป็นจริงกลับกำลังส่งกำลังภายในเข้าไปตรวจสอบเส้นลมปราณของเซี่ยจินอาน

หลังจากเพ้ยจิ่วชวนตรวจสอบอย่างชัดเจนแล้วก็กล่าวว่า:"กำลังภายในยังอยู่ ท่านเพียงแค่ฝึกฝนวิชากำลังภายในก็พอ"

"วิชากำลังภายในอะไรก็ได้เหรอ?"

"แน่นอนว่าไม่ได้อยู่แล้ว ทุกคนล้วนมีวิธีการฝึกฝนของตัวเองและไม่สามารถเปลี่ยนไปตามต้องการได้ "

เพ้ยจิ่วชวนกล่าวว่า "เดี๋ยววันไหนข้าจะพาท่านไปยังสถานที่อยู่อาศัยของประมุขดู ดูว่าจะหาหนังสือฝึกฝนวิชากำลังภายในของประมุขเจอหรือไม่"

เซี่ยจินอานพยักหน้า ก็ไม่ได้ค้างใจกับเรื่องนี้อีกต่อไป

แล้วนางก็ได้สอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์ของสำนักอย่างละเอียด และยังได้รู้ว่าเดิมทีสำนักงานใหญ่ของสำนักนั้นจะสร้างอยู่ในเมืองหลวง

แต่ทางจิงจ้าวอิ่นนั้นไม่ยอมให้ลงทะเบียน และตอนนี้ก็ตกอยู่ในภาวะที่ต่างฝ่ายต่างยืนกรานและไม่ยอมอ่อนข้อต่อกันและเพราะเรื่องนี้มู่หลานจิ่นก็เกือบไปฆ่าเขาถึงที่กรมยุติธรรมจิงจ้าว และในที่สุดสติสัมปชัญญะก็เอาชนะความวู่วามไว้ได้