บทที่ 388 มีเรื่องห้ามอัดอั้นตันใจเอาไว้

เซี่ยจินอานคิดว่าเป็นการก่อเรื่องเหมือนก่อนหน้านั้น ดังนั้นจึงขมวดคิ้วและเดินออกไป

เมื่อนางเห็นฉากตรงหน้า เซี่ยจินอานก็ตกใจ

เป็นหวงอานกับชิวชิว

ชิวชิวอยู่ในสภาพที่ผอมแห้งแล้วป่วยหนัก ตอนนี้นอนหมดสติอยู่บนรถเข็น ส่วนตัวของหวงอานก็เลอะเทอะไปหมด คุกเข่าอยู่หน้าโรงหมอโดยใบหน้าที่ซีดและไม่มีโฉมหน้าที่สะอาดดูดีเหมือนตอนเห็นครั้งแรกนั้น

หวงอานเห็นเซี่ยจินอานเดินออกจากโรงหมอ ก็คุกเข่าลงบนพื้นและกราบนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า "คุณหนูเซี่ยได้โปรดช่วยชีวิตชิวชิวด้วย! คุณหนูเซี่ยโปรดช่วยชีวิตชิวชิวด้วย! "

สัญญาณเตือนภัยในหัวสมองของเซี่ยจินอานดังขึ้นเรื่อยๆ และปิดระบบไปโดยตรง

เมื่อแรกเห็น อาการของชิวชิวยังไม่ได้รับการเตือนของระบบ ดูเหมือนว่าตอนนี้อาการจะหนักกว่าเดิมอีก

"ลุกขึ้นเถิด แบกคนเข้าไปในโรงหมอ"

หวงอานดีใจมากที่ได้ยินคำนี้ ก็ไม่ได้สนเลือดบนหน้าผากของเขาและรีบขอบคุณเซี่ยจินอาน จากนั้นก็เดินไปตรงหน้ารถเข็น อุ้มคนขึ้นมาแล้วเข้าไปในโรงหมออย่างเร็ว

เซี่ยจินอานพาคนขึ้นไปบนชั้นสองโดยตรง และพาคนไปยังห้องผู้ป่วยส่วนตัวอีกห้องหนึ่งแล้วพูดกับหวงอานว่า:"วางนางไว้บนเตียง"

หวงอานก็ทำตามทันที

ในเวลานี้หยุนฝู้เฉินก็ได้ยินเสียงการเคลื่อนไหวพอดี พึ่งเดินไปถึงห้องด้านนี้และกำลังจะเข้าไป ก็ถูก

เซี่ยจินอานตำหนิ: "ออกไป"

หยุนฝู้เฉินรู้สึกสับสน แต่ก็ไม่ได้ขืนเข้าไปและถอยออกมา

เซี่ยจินอานถอดเสื้อผ้าของชิวชิวออก และทำการฝังเข็มให้นาง สีหน้าจริงจังยิ่งนัก

โรคที่ชิวชิวเป็นนั้น ในสมัยโบราณเรียกว่ากามโรค แต่ในยุคปัจจุบันเป็นชื่ออื่น

นั่นก็คือโรคซิฟิลิส

และดูจากสภาพนางในตอนนี้ คงจะเหลือเวลาไม่มากแล้ว