บทที่ 397 สายลับ

"ก็ไม่มาก แค่หาข้อมูลบางอย่างได้ก็เท่านั้น"เซี่ยจินอานกล่าว ดวงตาไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก คงยังนิ่งเฉย

แต่ก็เพราะท่าทีแบบนี้ จึงทำให้ทั้งสองคนไม่สบายใจ

"เรื่องนี้ควรเริ่มเล่าตั้งแต่ตอนที่หวงอานมีอายุเจ็ดขวบ เจ้าว่ามันถูกหรือไม่?"น้ำเสียงของเซี่ยจินอานสูงขึ้นเล็กน้อย มองหวงอานนิ่งๆ ให้ความรู้สึกกดดัน

ขาทั้งสองข้างของหวงอานสั่น ท้ายที่สุดก็ทนไม่ไหวคุกเข่าลง กล่าวอย่างเกรงกลัวว่า:"คุณหนูเซี่ยหมายความว่าอะไร"

"เจ้าดูสิเมื่อกี้นี้เจ้ายังพูดอยู่เลยว่าจะบอกทุกอย่างที่รู้"เซี่ยจินอานกล่าว"ก็แค่เรื่องสลับตัวตนเองไม่ใช่หรือ!"

หวงอานเงยหน้าขึ้นมองเซี่ยจินอานด้วยความตกตะลึง"ท่านรู้หมดแล้วหรือ"

"ก็แค่สืบข้อมูลได้เล็กน้อย"เซี่ยจินอานกล่าว"ข้าให้คนของข้าไปสืบที่หมู่บ้านเสี่ยวเฟิง สอบถามคนแถวนั้น และได้ไปถามคนชราคนหนึ่ง เขาเป็นคนที่ดูหวงอานโตมาตั้งแต่เด็ก แม้ว่าเจ้ากับหวงอานจะมีหน้าตาคล้ายกันมากแค่ไหน เขาก็สามารถดูออกว่าบุคลิกของเจ้ามันไม่ใช่"

หวงอานก้มหน้าลง กล่าวอย่างสมเพชว่า:"ใช่แล้ว ข้าไม่ใช่หวงอาน ข้าเองก็ไม่รู้ว่าตัวเองคือใคร ก่อนจะมาเป็นหวงอาน ข้าและเด็กคนอื่นๆอีกหลายคนถูกเลี้ยงอย่างกักขังอยู่ในเรือนเรือนหนึ่ง ต่อมาพวกเขาฆ่าครอบครัวของเด็กคนนั้น จากนั้นก็ให้ข้ามีชีวิตต่อไปโดยใช้ตัวตนของเด็กคนนั้น"

ตามที่หวงอานเล่ามา ชื่อเดิมของตัวตนนี้ควรจะชื่อหวางอาน แต่หลังจากที่ทั้งครอบครัวของหวางอานถูกฆ่า หวงอานก็ปลอมตัวเป็นหวางอานแล้วใช้ชีวิตอยู่ต่อไป นอกจากนี้ยังถูกพ่อแม่ของหวงชิวรับเลี้ยง เปลี่ยนนามสกุล จากนั้นก็ใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวของหวงชิวตลอดมา

"เหตุใดพ่อกับแม่ของหวงชิวถึงรับเลี้ยงเจ้า?"

นางไม่เชื่อคำพูดที่ว่าเลี้ยงดูด้วยกันมาแต่เล็กเพื่อให้แต่งเป็นสามีหรอกนะ

"ท่านพ่อเองก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น"หวงอานกล่าว"ท่านพ่อรับเลี้ยงข้าเพราะทำตามคำสั่งจากเบื้องบน"

"ในช่วงสองสามปีแรก ทางเบื้องบนเองก็ไม่ได้มีการเคลื่อนไหว จนกระทั่งท่านพ่อเสียชีวิต ข้าถึงได้รับคำสั่งแรก นั่นก็คือการเข้าไปอยู่ในจวนเซ่อเจิ้งหวาง และในขณะเดียวกันก็ให้ชิวชิวขายตัวเองเข้าไปอยู่ในบ้านหลิงชุน"

"ตอนที่ข้าเข้าจวนอ๋อง ผู้แนะนำคือฉินซิ่วเซียง ข้าบอกคนอื่นๆว่านางเป็นป้าของข้า ที่จริงแล้วไม่ใช่ นางเองก็เป็นหนึ่งในกลุ่มคนเหล่านั้น"