บทที่ 398 สนองตอบความต้องการของผู้อื่นอนาคตยังอีกยาวไกล

"ใช่ขอรับ"หวงอานตอบรับ"นางน่าจะเป็นคนกลาง"

เมื่อได้ยินแบบนี้ เซี่ยจินอานหรี่ตาลงเล็กน้อย รู้สึกขึ้นมาทันทีว่ามีบางอย่างผิดปกติ:"แล้วหลังจากที่เจ้าออกจากจวนอ๋อง เหตุใดจึงไม่ถูกนางฆ่าปิดปาก! ทำไมถึงปล่อยให้เจ้ายังมีชีวิตอยู่อย่างปลอดภัยจนถึงตอนนี้? หรือว่าที่เจ้ามารักษาอาการป่วยที่โรงหมอของข้าก็เป็นคำสั่งจากเบื้องบนของเจ้า!"

หวงอานตัวกระตุก กล่าวเสียงสั่นว่า:"เพราะชิวชิวเป็นโรคแบบนี้ ส่วนข้าก็มักจะอยู่กับนางประจำ พวกเขาจึงคิดว่าพวกเราสองคนเหลือเวลาอีกไม่มาก ดังนั้นจึงไม่มาหาเรื่องพวกเรา เพียงแต่หลายวันก่อน ป้าคนนั้นของข้ามาหาข้าอีกครั้ง ให้ข้าพาชิวชิวมารักษาอาการป่วยที่คุณหนูเซี่ย จากนั้นจึงใช้โอกาสนี้...สร้างความโกลาหล..."

"แต่ว่าข้าไม่ได้ทำ คุณหนูเซี่ยท่านเชื่อข้านะขอรับ!"หวงอานรีบกล่าวต่อว่า"อันที่จริงตอนที่ข้ารับปากฉินซิ่วเซียงข้าก็ได้เตรียมใจไว้แล้วว่าจะถูกท่านปฏิเสธ เดิมทีจะใช้โอกาสนี้แกล้งแสดงละครเพื่อแลกกับความปลอดภัย แต่ข้าคิดไม่ถึงว่าคุณหนูเซี่ยจะดูอาการป่วยให้ชิวชิวจริงๆ เพราะอย่างไรเสีย พวกเราก็เคยมีเรื่องบาดหมางกัน"

"นางมาหาเจ้าอีกแล้วหรือ?"ชิวชิวกล่าวอย่างตกใจ

เห็นได้ชัดว่านางไม่รู้เรื่องนี้

"อืม"หวงอานพยักหน้า"แต่ข้าไม่คิดจะทำตามที่พวกเขาสั่ง หลายวันมานี้ข้าไม่ได้ทำอะไรเลยจริงๆ! คุณหนูเซี่ยโปรดเชื่อข้าเถอะ!"

แน่นอนว่าเซี่ยจินอานรู้ว่าเขาไม่ได้ทำอะไร ภายในความมืดมีคนของสำนักคอยเฝ้าโรงหมออยู่ หากเขาทำอะไรไปก็หนีไม่พ้นสายตาของพวกเขาอยู่ดี

สำหรับเรื่องนี้พรุ่งนี้คงจะต้องไปคุยกับหยุนฝู้เฉินดีๆสักหน่อยแล้ว

เซี่ยจินอานมองหวงอานสองคน นวดหน้าผากด้วยอาการปวดหัว

สายลับอะไรเนี่ยให้ตายเถอะ!

หวังว่าจะสามารถตรวจสอบอะไรได้บ้าง

จากนั้นเซี่ยจินอานก็วางมือที่นวดหน้าผากลง มองคนทั้งสองแล้วกล่าวเสียงเย็น:"อย่าให้ข้ารู้ว่าพวกเจ้าเล่นตุกติกอะไร ไม่เช่นนั้นข้าจะทำให้พวกเจ้าตายอย่างน่าเกลียดที่สุด"

เมื่อทิ้งคำข่มขู่คำนี้ไว้แล้ว ก็เดินออกไปโดยตรง ตอนที่กำลังเดินลงบันไดก็ได้พบกับเว่ยฉางยางที่กำลังจะขึ้นไป ทั้งสองคนจึงยืนคุยกันอยู่ที่บันไดสักพัก

"ท่านหมอเซี่ย จะไปแล้วหรือ?"

"อืม คุณชายเว่ยไปข้างนอกมาหรือ?"

"ยางแค่ลงไปดูที่ชั้นล่าง" เว่ยฉางยางกล่าวอย่างอ่อนโยน จากนั้นก็ชี้ไปที่หนังสือในมือของตนแล้วกล่าวว่า:"หยิบตำราการแพทย์สองสามเล่มมาฆ่าเวลา"

เซี่ยจินอานได้ยินคำนี้ สีหน้าก็ประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อย:"ท่านมีทักษะการแพทย์หรือ?"