บทที่ 40 มิสู้เรามาพนันกันดีกว่า

หมอจวนมองเซี่ยจินอานด้วยสายตามาดร้าย

สตรีผู้นี้มีความสามารถอันใดกัน ทำให้แม้แต่สาวใช้ในจวนยังเข้าข้างนาง!

มีคนแรกก็ต้องมีคนที่สอง นานวันเข้าไหนเลยจะเหลือที่ยืนให้เขาเซวียฉางกุ้ยในจวนอ๋องแห่งนี้!

ไม่ได้ เขาจะต้องหาวิธีกำจัดนาง!

"เรื่องนี้มิสมควร!" หมอจวนออกเสียงคัดค้าน "เรื่องวันนี้เกิดจากคุณหนูเซี่ย ถ้ามิมีการลงโทษจะกำหราบผู้คนได้เยี่ยงไร!"

"งั้นท่านต้องการเยี่ยงใดเล่า?" เซี่ยจินอานย้อนถาม

"คุณหนูเซี่ยมิสู้ลงคำมั่นสัญญาในหนังสือรับรอง" หมอจวนบอก

เซี่ยจินอานหัวเราะเสียงต่ำ "มิสู้พวกเรามาพนันกันสักคราดีหรือไม่?"

ได้ฟังดังนั้น ในสายตาหมอจวนเปล่งประกาย รู้สึกว่าโอกาสในการจะขับไล่สตรีผู้นี้ออกจากจวนอ๋องมาถึงแล้ว รีบถามทันที "พนันอันใด?"

หยุนฝู้เฉินมองความเป็นไปของเรื่องอย่างเงียบๆ เขาเองก็อยากรู้เช่นกันว่าสตรีนางนี้จะก่อเรื่องถึงขั้นไหน

"ท่านเอ่ยมาได้เลย" เซี่ยจินอานบอก

หมอจวนได้ยินดังนั้นสีหน้าพลันวาบประกายยินดีขึ้น แต่กลับแสร้งพูดอย่างยุติธรรมว่า "เยี่ยงนี้ละกัน ภายในเจ็ดวันหากเจ้ารักษาอาการป่วยของแม่นางซูหยาวมิได้ เจ้าก็ไปจากจวนอ๋องซะ!"

"และจะใช้วิชาการแพทย์หลอกลวงผู้คนมิได้อีก!"

ได้ยินพนันนี้แล้ว องครักษ์สามคนที่มีสติดีขมวดคิ้วเล็กน้อย ค่อนไปในทางไม่เห็นด้วย

เซี่ยจินอานยังต้องฝังเข็มให้ท่านอ๋องอยู่ ถ้านางไปแล้ว ท่านอ๋องจะเป็นเยี่ยงไร?

ในใจพ่อบ้านก็รู้สึกพูดไม่ชัดบอกไม่ถูกเหมือนกัน หากนางมารนี้ไปแล้ว หูเขาคงสงบลงสักที

หยุนฝู้เฉินกลับมิได้สนใจสักนิด จนกระทั่งยังใช้นิ้วมือเคาะที่วางแขนบนพนักเก้าอี้อย่างสบายอารมณ์

ซูหยาวหันไปมองเซี่ยจินอาน นางเลือกเซี่ยจินอานแค่เพียงต้องการเสี่ยง

วิธีการควบคุมการติดต่อ ขอเพียงเป็นหมอที่มีฝีมือเล็กน้อยก็จะทำได้ แต่วิธีการรักษานี่นางพึ่งได้ยินเป็นครั้งแรก

ดังนั้นนางจึงใช้ความกล้าหาญและความเชื่อใจทั้งหมดที่นางมีไปเสี่ยงกับวิชาการแพทย์ของเซี่ยจินอาน