บทที่ 43 รวมตัวกันก่อเรื่อง

ในจวนอ๋องค่อยๆพูดกันเรื่องเชื้อราที่เล็บของซูหยาว

ถึงโรคนี้จะเป็นโรคเล็กๆ แต่มันสามารถติดต่อได้และยังไม่น่าดูอย่างมาก

ดังนั้นเลยมีหลายคนเริ่มวิพากษ์วิจารณ์ซูหยาวว่าคู่ควรจะอยู่ในจวนอ๋องต่อไปหรือไม่ นานวันเข้าคนที่ร่วมวิพากษ์วิจารณ์เริ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

กระทั่งยังมีคนส่วนน้อยส่งเสียงก่อกวนให้ไล่ซูหยาวออกจากจวนอ๋อง เพื่อป้องกันมิให้ทำอันตรายต่อผู้อื่น

จนถึงตอนสุดท้ายคำพูดเปลี่ยนไป บางคนกล่าวว่ามือของเซี่ยจินอานเองก็ติดโรคเชื้อราที่เล็บแล้ว

พริบตาเดียวทุกคนพากันหวาดกลัว ถึงมันจะมิใช่โรคร้ายแรงอันใด อย่างใดก็หวาดหวั่นอยู่ดี

คนใจกล้าบางคนไปก่อเรื่องถึงพ่อบ้าน ให้ไล่ทั้งสามคนในเรือนเซี่ยจินอานออกไป

สุดท้ายเริ่มหนักข้อขึ้นเรื่อยๆ เริ่มมีคนก่อตัวไปออกันที่เรือนเซี่ยจินอานแล้ว

ตอนเซี่ยจินอานรู้เรื่อง ในใจก็เดาได้ว่าเป็นฝีมือใครชักใยสร้างกระแสก่อกวนอยู่เบื้องหลัง

จำต้องพูดจริงๆว่าฝีมือในการจูงจมูกผู้คนของหมอจวนนี่ใช้การได้ดีเลยทีเดียว

นายบ่าวสามคนยืนอยู่หน้าเรือน มองดูผู้คนที่มาก่อกวนด้วยสีหน้าต่างๆกัน

ซูหลานมองเซี่ยจินอานพลางพูดเสียงเบา "หากมิใช่เจ้าทำเป็นเก่ง จะรักษาให้ซูหยาว ยังจะมีเรื่องมากมายเยี่ยงนี้รึ!"

หากนางมิได้เข้ามายุ่งเกี่ยวจะรักษาซูหยาว เรื่องนี้ก็จะไม่มีใครรู้! และไม่ทำให้พวกนางต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้!

ซูหยาวกลับมีสีหน้ารู้สึกผิดพลางว่า "ข้าทำให้พวกเจ้าเดือดร้อนไปด้วย"

"ตอนนี้มาสืบสาวราวเรื่องมีประโยชน์กระไร บัดนี้พวกเราสามคนต้องสู้ไปด้วยกัน!" เซี่ยจินอานพูดเสียงขรึม

จากนั้นก้าวเท้าขึ้นหน้าหนึ่งก้าว พูดพลางมองยังผู้คนด้านนอกว่า "ทุกคนเหตุใดต้องร้อนใจกันเยี่ยงนี้ ข้าได้ลงเดิมพันเจ็ดวันกับหมอเซวียแล้ว ตอนนี้พึ่งผ่านไปสามวัน หรือว่าอีกเพียงแค่สี่วันทุกคนรอไม่ไหวกันแล้ว!"

"ใครจะรู้ว่าสี่วันนี้จะมีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง!" คนรับใช้ชายใจกล้าคนหนึ่งพูดขึ้น

เซี่ยจินอานมองคนรับใช้ชายคนที่ออกเสียงแวบหนึ่ง ดูท่าจะมานำทีมเสี้ยมอารมณ์ฝูงชน

พ่อบ้านได้ยินข่าวรีบรุดมา ตะคอกใส่ฝูงคนอย่างโกรธจัดว่า "ไสหัวกันกลับไปทำงานได้แล้ว!"