บทที่ 59 ไม่ได้ผิดที่เจ้า

เซี่ยจินอานพึ่งตื่นนอนก็เห็นทั้งสามคนที่กำลังวุ่นวายทำงานในเรือน

อาจเพราะการกระทำก่อนหน้านี้ของหวงอานทำให้สองสาวใช้ยังระแวงกันอยู่ เลยไม่มีการพูดคุยใดๆกัน

แต่หวงอานกลับทำงานอย่างเอาจริงเอาจัง และยังรับงานค่อนข้างหนักไปโดยปริยาย

เซี่ยจินอานเงยหน้าขึ้นมองต้นอู๋ถงในเรือน พายุฝนเมื่อวานทำให้ใบไม้ร่วงหล่นกว่าครึ่ง ในใจพลันนึกถึงโรคไขข้อของพ่อบ้าน ไม่รู้เมื่อวานกำเริบหรือเปล่า

"คุณหนูเซี่ย ท่านจะออกไปข้างนอกรึ?" ซูหยาวเอ่ยถามขึ้นก่อน

"อืม วันนี้ถึงวันที่ต้องไปฝังเข็มให้ท่านอ๋องแล้วล่ะ"

ซูหลานได้ยินเสียง เลยหมุนตัวมาดู สายตาจับจ้องมาที่ตัวเซี่ยจินอานอย่างไม่รู้ตัว

นับแต่คืนนั้นที่โดนเซี่ยจินอานฝังเข็ม ท้องน้อยของนางมิได้ปวดอีกเลย

เมื่อวานต้มยาตามใบสั่งยาของนางแล้วดื่มลงไป ท้องน้อยอุ่นๆ ไม่มีความรู้สึกเย็นเยียบอย่างเมื่อก่อน

นางรู้สึกได้จริงๆว่าอาการป่วยของตนเริ่มดีขึ้น

และได้ยินซูหยาวบอกว่า เงินค่ายาของนางเป็นสตรีผู้นั้นออกให้

ซูหลานลูบถุงผ้าที่เอวตน หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็เดินไปยืนหน้าเซี่ยจินอาน

เซี่ยจินอานมองซูหลานที่มายืนตรงหน้าด้วยสีหน้าแดงเรื่อกระอักกระอ่วนเล็กน้อย อดไม่อยู่หัวเราะออกมาคำหนึ่ง

"ทำไมรึ? มีกระไร?"

ซูหลานดึงถุงผ้าที่เอวของตนออกมา และเทเงินออกมา สีหน้าดูลำบากใจ

"อ้ะ ข้ามาคืนเงิน ข้ารู้ว่ายานั่นแพงมาก เงินข้าเท่านี้ไม่พอ แต่ข้าจะค่อยๆคืนเจ้า!"

เซี่ยจินอานหัวเราะเบาๆ นิสัยดื้อรั้นของยัยหนูนี่น่ารักจริง

นางพอรู้นิสัยคนนี้พอประมาณละ ถึงบางครั้งจะรังแกนางไปหน่อย แต่เป็นคนจิตใจดี

และยังมีความเย่อหยิ่งและศักดิ์ศรีของตนด้วย