บทที่ 89 ท่าทางในการเล่นหอกยาวช่างมีความเป็นชายชาตรีมากๆ

ดังนั้นกระทั่งในท้ายที่สุดนางก็กลายเป็นคนที่ไม่อาจจัดการให้ใครเชื่อได้ไปแล้ว!

พวกเขาล้วนแต่น่าเชื่อถือ แต่นางไม่น่าเชื่อถือแล้วรึ?

แน่นอนว่าผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตไม่มีทางเทียบกับผู้ที่เป็นคนในดวงใจได้สินะ!

เซี่ยจินอานมองไปทางหยุนฝู้เฉิน แล้วถามว่า "แล้วท่านล่ะเจ้าคะ?"

หยุนฝู้เฉินลู่ม่านตาลงเล็กน้อย แล้วพูดเบาๆว่า "ไม่มีหลักฐาน ข้าเชื่อในสายตาของหลีซู"

เซี่ยจินอานเบ้ปาก เรียกชื่อนี้อย่างสนิทสนมมากขนาดนี้ ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ของพวกเขาจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

หยุนฝู้เฉินยังไม่แต่งงานจนกระทั่งบัดนี้ ไม่ใช่ว่าเป็นเพราะเสิ่นหลีซูหรอกหรือ?

"คิดไม่ถึงเลยว่าผู้ชายที่โหดเหี้ยมไร้ความปราณี อารมณ์หุนหันพลันแล่นและบ้าระห่ำอย่างท่านจะยังมีคนในดวงใจได้" เซี่ยจินอานอดไม่ได้ที่จะพูดพึมพำเบาๆ

แต่ห้องหนังสือนั้นเงียบสงัดเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งทักษะการฟังของหยุนฝู้เฉินนั้นก็ยอดเยี่ยมมาก ดังนั้นคำพูดประโยคนี้จึงดังเข้าไปในหูของเขาได้สำเร็จ!

ภายในดวงตาของหยุนฝู้เฉินมีเปลวไฟแห่งความโกรธกลุ่มพุ่งออกมา "เจ้าว่ายังไงนะ!"

เมื่อเห็นอย่างรำไรๆว่าหยุนฝู้เฉินกำลังจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ทั้งเนื้อทั้งตัวของเซี่ยจินอานจึงตื่นตัวขึ้นมาในทันที!

นางยังไม่ลืมฉากที่เขาถือดาบมาฟันตัวเองในคราวก่อน!

"เปล่า ข้าไม่ได้พูดอะไรนี่เจ้าคะ" เซี่ยจินอานพูดด้วยความตื่นเต้น

เชรด คราวนี้นางน่าจะไม่ซวยขนาดนั้นมั้ง!

เมื่อชายผู้นี้บ้าคลั่งขึ้นมานางก็ถูกเขาฟันด้วยดาบหนึ่งครั้ง!

ทำไมนางถึงได้กลายมาเป็นผู้กระตุ้นนิสัยอันป่าเถื่อนของเขาไปเสียแล้วล่ะเนี่ย?!

"พี่ใหญ่ อย่าตื่นเต้นสิ!" เซี่ยจินอานพูด

เซี่ยจินอานคิดไตร่ตรองเหตุผลที่ชายผู้นี้เกิดบ้าคลั่งขึ้นมาเมื่อสักครู่นี้อยู่พักหนึ่ง เป็นเพราะตัวเองพูดว่าทำไมผู้ชายอย่างเขาถึงมีคนในดวงใจได้อะไรทำนองนั้นสินะ

ดูเหมือนว่าเขาจะไม่พอใจกับประโยคนี้ เขาน่าจะแคร์มากว่าเขาจะคู่ควรกับคนรักของเขาหรือเปล่า!

"ท่านอ๋อง ท่านอย่าเพิ่งร้อนใจไปนะ ฟังข้าพูดให้จบก่อน" เซี่ยจินอานพูด

ความแดงฉานของตาที่แดงก่ำของหยุนฝู้เฉินเดี๋ยวก็สว่างขึ้นเดี๋ยวก็มืดดำลง แต่เขายังมีสติสัมปชัญญะอยู่