บทที่ 6

หากเป็นหลายปีก่อน การได้แต่งงานกับหานอ๋องถือว่าได้รับมหากรุณาธิคุณอันใหญ่หลวง แต่บัดนี้... หานอ๋องโดนยาพิษ อาการหนักถึงชีวิต มีข่าวลือว่าจะคงจะอยู่ไม่ถึงสิ้นปีนี้

ยิ่งไปกว่านั้น หานอ๋องอารมณ์แปรปรวน โหดเหี้ยมอำมหิต ฆ่าคนเป็นผักปลา การแต่งงานกับพระองค์ ไม่ต่างอะไรกับรนหาที่ตายหรอกหรือ?

อัครเสนาบดีกู้พิจารณาพระราชประสงค์อย่างถี่ถ้วน

ลูกสาวคนที่สามของเขา ไม่เพียงแต่รูปโฉมอัปลักษณ์ ยังอ่านหนังสือไม่ออกสัก หานอ๋องมีกำลังทหารในมือ อำนาจเทียมฟ้า การมอบลูกสาวของเขาให้กับหานอ๋อง ไม่ใช่การดูหมิ่นหานอ๋องซึ่งหน้าหรือ?

ก่อนหน้านี้แม้ฮ่องเต้และหานอ๋องจะไม่ลงรอยกัน แต่ก็ยังคงรักษาความสัมพันธ์ไว้ได้ แต่การแต่งงานครั้งนี้ อาจทำให้ฮ่องเต้และหานอ๋องต้องแตกหักกัน

มุมปากของกู้ชูหน่วนกระตุก หน้ามุ่ยคอตก

ฮ่องเต้แห่งแคว้นเย่ชอบจับคู่ให้คนอื่นเขาขนาดนั้น?

เพิ่งจะยกเลิกการหมั้นหมายไปหนึ่ง ก็มาอีกหนึ่ง หากฉันขายไม่ออกท่านคงไม่ยอมเลิกราสินะ?

ขันทีหม่าผู้มาประกาศราชโองการหัวเราะพลางเอ่ย “ฝ่าบาทตรัสว่า การแต่งงานของคุณหนูสามนั้นเป็นพระราชประสงค์ของฮ่องเต้พระองค์ก่อน บัดนี้... บัดนี้เจ๋ออ๋องประชวรอาการหนัก เกรงว่าจะอยู่บนโลกนี้ได้อีกไม่นาน เพื่อมิให้เป็นการเสียเวลาของคุณหนูสาม จึงยกเลิกการหมั้นหมาย”

กู้ชูหน่วนแค่นหัวเราะ

เมื่อวานยังแข็งแรงดี วันนี้กลับป่วยหนัก คิดจะหลอกใครกัน

“ฝ่าบาทตรัสว่า รู้สึกละอายใจต่อคุณหนูสาม จึงพระกรุณาโปรดเกล้า ให้คุณหนูสามแต่งงานกับหานอ๋อง เทพสงครามแห่งแคว้นเย่ จากนี้ไปคุณหนูสามจะอยู่ใต้บังคับบัญชาเพียงของเขาผู้เดียวเท่านั้น โปรดรับราชโองการขอรับ”

ขันทีหม่ายื่นราชโองการให้นางตรงหน้า

กู้ชูหน่วนไม่ได้รับราชโองการ แต่กลับมองขันทีหม่าด้วยสีหน้ามีเลศนัย “กงกง หากเทพสงครามรู้ว่าท่านนำราชโองการนี้มา ท่านคิดว่าเทพสงครามจะจดจำท่านไว้พิเศษหรือไม่”

นางเน้นคำว่า “พิเศษ” สองพยางค์อย่างหนักแน่น

ร่างของขันทีหม่าสั่นสะท้าน ความหวาดกลัวแวบผ่านแววตา

อัครเสนาบดีกู้ตวาดลั่น “บังอาจ ราชโองการของฝ่าบาท ไยเจ้าจึงกล้าขัดขืน รับราชโองการเดี๋ยวนี้”

“แล้วถ้าข้าไม่รับล่ะ”

“การขัดขืนราชโองการนั้น มีโทษถึงสามชั่วโคตร เจ้าไม่รับราชโองการ หมายจะให้ตระกูลอัครเสนาบดีถูกประหารทั้งตระกูลหรือ”

“ก็ประหารไปสิ ชาติหน้าเราก็ยังเป็นครอบครัวเดียวกันอยู่ดีนี่เจ้าคะ”

กู้ชูหน่วนพูดจบ มุมปากแสยะยิ้มเยาะเย้ย ก่อนจะเดินจากไปอย่างลิงโลด ท่ามกลางสายตาที่ตะลึงงันของทุกคน

เฮือก...

ทุกคนอึ้งไป

กู้ชูหน่วนบ้าเกินไปแล้ว

กล้าขัดขืนราชโองการของฝ่าบาท นางไม่อยากมีชีวิตแล้วหรือ

กู้ชูหลันโกรธจัด ขวางทางนางไว้ “เจ้าอยากตายก็เรื่องของเจ้า แต่ห้ามลากตระกูลอัครเสนาบดีไปด้วย รับราชโองการเสียเดี๋ยวนี้”

“เหอะๆ น้องสาวนี่ใจกว้างนัก หากรักตระกูลอัครเสนาบดีจริง เจ้าก็ไปรับเองสิ”

“ฝ่าบาทเมตตาให้เจ้าแต่งงานกับเทพสงคราม ไม่ได้ให้ข้าแต่งเสียหน่อย”

“ถึงเจ้าจะเป็นลูกสาวอนุ แต่เจ้าก็สวยกว่าข้า ข้าว่าหากฝ่าบาทรู้ อาจจะเปลี่ยนใจให้เจ้าแต่งงานกับเทพสงครามแทนก็ได้”

“ถ้าข้าแต่งงานกับหานอ๋อง ข้าจะมีชีวิตอยู่หรือ”