บทที่ 38 อยู่ร่วมโลกเดียวกันไม่ได้

“ไม่ว่าท่านจะทำอะไรกับข้า” รอให้ท่านอ๋องกลับมาก่อน ข้าจะฟ้องท่านอ๋องอย่างแน่นอน

ซูอวี๋เอ๋อร์มองจ้องเขม่งนาง เสมือนเผชิญหน้ากับศัตรู

เซ่เชียนฮวนหัวเราะเบาๆ “ที่นี่ไม่มีผู้ชาย” อ่อนแอแบบนี้อยากแสดงให้ใครมองกัน? อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ คนที่ไปแจ้งเบาะแสเซียวเย่หลัน ว่าข้ากับเย่สิ้นลอบมี ความสัมพันธ์ชู้สาวกัน เป็นท่านใช่ไหม”

“ข้าข้าไม่เข้าใจที่ท่านพูด”

ซูอวี๋เอ๋อร์แกล้งโง่

ไม่พูดไม่ได้นะ เรื่องแผนการชั่วร้ายของนางนั้นนางมีฝีมือจริงๆ

คนในจวนต่างก็รู้เรื่องในขณะที่เซ่เชียนฮวนกับองครักษ์เย่ “ลอบมีความสัมพันธ์ชู้สาวกัน” นั้น ถูกท่านอ๋องจับได้ แต่มีไม่กี่คนที่รู้ว่า เรื่องนี้ซูอวี๋เอ๋อร์เป็นคนที่ไปฟ้อง

“อย่างไรก็ตามเรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว” วันนี้ที่ข้ามาเพื่อรักษาอาการป่วยของท่าน ท่านนอนลงไปก่อนค่อยว่ากัน” เซ่เชียนฮวนพูดยาวอย่างมีเหตุผล

ซูอวี๋เอ๋อร์ไม่มีทางเลือก

ตอนนี้คนที่สามารถหนุนหลังนางได้ก็มีแต่เซียวเย่หลันที่เดินทางออกบ้านไปแล้ว หลังจากที่ประสบกับเหตุการณ์ครั้งก่อนๆมาหลายครั้ง คนรับใช้ในจวนก็ไม่ได้ฟังคำสั่งของนางเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

นางทำได้เพียงแค่ทำตามที่เซ่เชียนฮวนพูด แล้วนอนลงไปด้วยความระมัดระวังอย่างเต็มอก

เซ่เชียนฮวนนั่งอยู่ข้างเตียง แล้วจับชีพจรให้ซูอวี๋เอ๋อร์

ชีพจรจะคงที่และแข็งแรง

โรคหัวใจอะไรกัน ตามคาดเป็นแค่เรื่องโกโหที่สร้างขึ่นเพื่อให้ได้รับการโปรดปราน

นางดอกบัวขาวนี่ร่างกายแข็งแรงดีมาก วันๆได้แต่แสร้งทำเป็นอ่อนแอถูกลมไม่ได้ แต่ในความเป็นจริงสามารถฆ่าสุนัขได้หลายตัวด้วยซ้ำ

ในใจของเซ่เชียนฮวนเข้าใจชัดเจนดี แต่ปากกลับพูดว่า “แม่นางซูอาการหนักไม่เบา โรคหัวใจที่ร้ายแรงเช่นท่านแบบนี้ ข้าคงต้องใช้ยาอย่างหนักถึงจะดีขึ้น

“งั้นก็ต้องวานคุณพี่ช่วยจัดยาให้ข้าที”

ซูอวี๋เอ๋อร์คิดไม่ออกว่าแท้จริงแล้วเซ่เชียนฮวนต้องการทำอะไรกันแน่

นางครุ่นคิดว่า ถึงแม้ว่าจะจัดใบสั่งยามา เมื่อถึงเวลานั้นนางค่อยแอบเทยาทิ้งไปก็ได้

แต่สิ่งที่นางคิดไม่ถึงคือ เซ่เชียนฮวนจู่ๆก็ควานหาเข็มเงินออกมา ด้วยความเร็วปานดุจสายฟ้าแลบ เข็มถูกแทงลงบนจุดฝังเข็มบนหัวใจของนาง!

“อย่าขยับเชียวนะ” นี่เป็นจุดตายที่เชื่อมต่อหัวใจโดยตรง ถ้าหนักขึ้นนิด หรือเบาลงมาหน่อย ก็สามารถฆ่า

ชีวิตท่านได้” เซ่เชียนฮวนยกมุมปากขึ้น เข็มเงินบนมือส่องประกาย