บทที่ 44 ความจริงปรากฏออกมา

ข่าวลือที่แพร่สะพัดในร้านน้ำชาหลายแห่งเป็นเวลาหลายวันนี้ได้ปรากฏความจริงแล้ว!

"ก็ว่า ข้าเองก็มีบ้านในหมู่บ้านอื่น ซึ่งอยู่ใกล้กับจ้านอ๋อง ในช่วงสองวันที่ผ่านมา ได้กลิ่นเหมือนขี้เลย เหม็นจะตายอยู่แล้ว"

มีคนขมวดคิ้วและพูด

หลังจากคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้ว ทุกคนก็รู้สึกรังเกียจซูอวี๋เอ๋อร์และซวงฉิงมาก

"ข่าวลือเหล่านี้เกิดจากซูอวี๋เอ๋อร์แน่นอน เพราะหล่อนกลัวว่าจ้านอ๋องจะไม่รักหล่อน หล่อนเลยจงใจส่งสาวใช้ที่อยู่รอบตัวหล่อนเพื่อกระจายข่าวลือในเมือง"

"ข้าก็ว่าแล้ว เซ่เชียนฮวนจะไปนึกคิดเรื่องเจ้าเล่ห์เหล่านั้นออกมาได้อย่างไรเหล่า หล่อนโง่พอๆกับพี่ของหล่อนเลยนะ"

“ถูกต้อง ข้าได้ยินมาว่าพี่ของหล่อนสอบขุนนางมาสามครั้งติดต่อกันแล้ว สอบไม่ผ่านเลยสักครั้ง คนที่เป็นน้องสาวจะไปฉลาดสักแค่ไหนเหล่า?”

เซ่เหยียนที่นั่งอยู่ตรงมุม "..."

ทันใดนั้น เขารู้สึกว่ามีลูกศรพุ่งเข้ามาในหัวใจของเขา

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้สนใจสิ่งที่คนเหล่านี้พูด แต่กลับมีรอยยิ้มที่มีความหมายปรากฏขึ้นที่มุมปากของเขา

“ท่านพี่ ข้าขอตัวไปตรงโน้นสักครู่”

เมื่อเห็นว่าใกล้จะถึงเวลาแล้ว เซ่เชียนฮวนจึงลุกขึ้นอย่างช้าๆ

นางเดินผ่านทางเดินที่มีคนเยอะ ตามด้วยการจ้องมองที่น่าหวาดกลัวของซวงฉิง นางมาถึงใจกลางฝูงชน ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งเย็นชาที่สุภาพสตรีผู้สูงศักดิ์ควรมี

"ซวงฉิง เจ้าหุบปากได้แล้ว" เซ่เชียนฮวนพูดอย่างใจเย็น

"หวางเฟย"

ซวงฉิงถอยหลังด้วยความตื่นตระหนก

ทุกคนตกใจและมองไปที่เซ่เชียนฮวน!

ทุกคนมองหน้ากันอย่างไม่เหลือเชื่อ

เซ่เชียนฮวนลูกสะใภ้ของจวนอานตี้งโหวว ซึ่งเป็นสาวอัปลักษณ์ที่มีชื่อเสียงไม่ใช่เหรอ?

คนที่เคยเห็นนางที่งานเลี้ยงและพิธีแต่งกลอนต่างๆ พวกเขาจำได้เพียงว่านางนั้นธรรมดาทั่วไปมากๆ แม้แต่สาวใช้ก็ยังสวยกว่านางเลยก็ว่าได้