บทที่ 49 เด็กไร้ค่า

พระอาทิตย์ค่อยๆ คล้อยไปทางทิศตะวันตก

ความสดใสที่เหลืออยู่สะท้อนบนใบหน้าที่หล่อเหลาของชายคนนั้น นอกจากความโกรธ แววตาของเซ่เชียนฮวนดูเหมือนจะมีความผิดหวัง?

"ท่านคิดผิดแล้ว" เซ่เชียนฮวนพูดอย่างใจเย็น "หม่อมฉันยังไงก็เป็นถึงคุณหญิงของจวนอานตี้งโหว กฎของครอบครัวเข้มงวด หม่อมฉันไม่เคยมีความสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่นไปมั่ว ไม่เคยทำแบบนั้นจริงแน่นอน"

เซียวเย่หลันก้าวเข้าไปใกล้เรื่อยๆ ทั้งสองคนแทบจะจมูกชนกันอยู่แล้วความรู้สึกของการกดขี่ขนาดใหญ่ปกคลุมศีรษะของเซ่เชียนฮวน

เขาเย้ยหยันและกล่าว"กฎของครอบครัวเคร่งครัด? ในเมืองหลวงนี้ คนที่ทำให้ลูกทำตัวสูงส่งสุดและไร้ระเบียบคือจวนอานตี้งโหว"

"..."

เซ่เชียนฮวนไม่สามารถหักล้างได้

นางนึกถึงความซ่า ความโง่เขลา และไร้ความสามารถของเซ่เหยียน และยังนึกถึงสามีภรรยาคู่นั้นที่เต็มไปด้วยความรักใคร่นางในสายตาคู่นั้น

เป็นไปได้ไหมว่าเจ้าของเดิมทำสิ่งที่ไร้สาระจริงๆ

เป็นไปไม่ได้

นางไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

“อย่างไรก็ตาม ท่านเข้าใจผิดแล้ว” เซ่เชียนฮวนหันหน้าไปทางอื่น

"ฮี"

เซียวเย่หลันเย้ยหยัน เขาบีบคางของนาง บังคับให้นางหันกลับมามองเขา "ประจำเดือนเจ้าไม่มา"

"แค่นี่เนี่ยนะ?"

เซ่เชียนฮวนพูดไม่ออกเลยทีเดียว

นางคิดว่าเซียวเย่หลันมีหลักฐานแน่นหนามากเพียงใด จึงดูถูกความบริสุทธิ์ของนางเช่นนี้

"เจ้าจะพูดว่าเป็นเพราะร่างกายที่พิเศษของเจ้า ทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ"

เซียวเย่หลันออกแรงเพียงเล็กน้อย และข้อนิ้วที่หลังมือของนางก็ส่งเสียงดัง เขาประกอบกับดวงตาที่เย็นชาคู่นั้น มันน่ากลัวมาก

เซ่เชียนฮวนรู้สึกปวดหัวเมื่อนางคิดจะสอนบทเรียนคนตรงหน้า

ความคิดดั้งเดิมนั้นทำร้ายคนจริงๆ!

นางพูดอย่างกระวนกระวาย "ท่านอ๋อง หม่อมฉันกำลังตอบท่านในฐานะที่เป็นหมอ ไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนจะมีประจำเดือน นี่เป็นปรากฏการณ์ปกติมาก และไม่สามารถใช้เป็นเกณฑ์ในการตัดสินว่าบริสุทธิ์หรือไม่ นอกจากนี้ ทำไมท่านไม่สงสัยหรือว่ามีอะไรผิดปกติกับตัวเองหรือเปล่า”