ตอนที่99ตะเภาเดียวกัน

ตอนที่99ตะเภาเดียวกัน

ยามราตรีบรรยากาศที่เต็มไปด้วยหมอกควันอยู่บนมุมเพดานหลังคาด้านบนพอมองไปด้านบนก็มีแสงสะท้อนทำให้ตาเบลอเทียนส่องสว่างภายในบ้านกระทบเข้ากับกำแพงมีแสงแดงสาดส่อง

ระหว่างกำแพงในวังมีประตูบานใหญ่กั้นเอาไว้ภายในห้องมีคนสองคนที่แต่งตัวสวยนั่งอยู่บนเก้าอี้หรูหราในมือถือถ้วยของหวานอุ่นๆหญิงสาวคิ้วคมปากแดงพูดว่า:“ฮองเฮาหลายเดือนมานี้ฝ่าบาทเที่ยวตะลอนไปทั่วทุกแห่งคืนนี้ไปตำหนักสนมคนนี้คืนก่อนก็ไปตำหนักของสนมอื่นถ้าเป็นเช่นนี้ต่อไปฝ่าบาทอาจจะลืมพวกหม่อมฉันไปแล้วก็ได้นะเพคะ!”

คนที่พูดเคยเป็นสนมคนโปรดของฝ่าบาทเมื่อเดือนที่แล้วฮ่องเต้เจียเฉิงเพียงแค่หลงเสน่ห์นางเพียงชั่วคราวพอเวลาผ่านไปก็เริ่มเบื่อแล้ว

และหลายวันนี้ฝ่าบาทก็ไม่ได้หลับที่ตำหนักของสนมอื่นแต่ว่าเจินเฟยก็เป็นกังวลมาก

เย่ฮองเฮาก็ไม่ได้กังวลอะไรหญิงใหม่ของฝ่าบาทอีกหน่อยคงมีอีกเยอะแยะแต่ถ้าอยากจะชุบเลี้ยงคนที่จะยอมเชื่อฟังทำตามคำสั่งเราฉลาดพอคิดวิเคราะห์และไม่มีทางหักหลังเรานั้นหายากแต่นางก็ต้องมีน้อยใจบ้าง

“ฝ่าบาทก็เป็นเช่นนี้แหละชอบใหม่เก่าไปหญิงที่เข้าวังมาใหม่ก็มีเยอะดูจนเขาตาลายหมดเขาคงไม่มีเวลามาถามไถ่ดูแลสนมได้ทุกคนหรอกวันหลังเจ้าก็เปลี่ยนวิธีในการบำเรอให้ฝ่าบาทพอใจแล้วกันถ้าฝ่าบาทเบื่อหรืออึดอัดก็คงมาหาเจ้าเอง”เย่ฮองเฮาใช้ช้อนขนของหวานด้วยท่าทางที่สง่างาม

เรื่องพวกนี้เจินเฟยก็ใช่ว่าจะไม่รู้แต่ว่า……นางขยับเข้าไปและพูดเบาๆข้างหูเย่ฮองเฮาว่า:“ฮองเฮาคืนนี้ฝ่าบาทจะนอนอยู่ที่ตำหนักของต้วนกุ้ยเฟย……”

พูดถึงตรงนี้นางก็หยุดพูดเรื่องเป็นยังไงสองคนคงรู้แล้วตอนนี้มีเรื่องของเย่เซียวหลั่วไท่จื่อกับเวิ่นอ๋องก็ทำเอาเย่ฮองเฮาปวดหัวแล้วเลยทำให้นางเกลียดต้วนกุ้ยเฟยมาก

มือของเย่ฮองเฮาสั่นเทาด้วยความโกรธทำให้ของหวานในมือหกหน่อยๆนางมองไปที่เจินเฟยและพูดว่า:“ต้วนกุ้ยเฟย……เจ้าว่าควรทำอย่างไรดี?

เจินเฟยยิ้มอย่างเจ้าเลห์และพูดว่า:“แน่นอนว่าต้องไปปราบความเหิมเกริ่มนางหน่อยแล้ว”

ทั้งสองสบตาอย่างรู้ใจและพยักหน้าพร้อมกัน

บรรยากาศที่มืดก็เริ่มวุ่นวายขึ้นมีเสียงคนตะโกนเสียงแหลม คนในวังมากมายเดินไปเดินมาบนทางเดินในวังทำให้วังที่สงบเงียบกลับวุ่นวายมาก

ภายในวังที่ดับเทียนไปแล้วเรียบร้อย ตอนนี้กลับจุดมันขึ้นมาใหม่

“เกิดอะไรขึ้นกัน?”ฮ่องเต้เจียเฉิงตื่นมาจากความฝันน้ำเสียงนั้นคล้ายรำคาญคนด้านนอกที่เสียงดัง

ต้วนกุ้ยเฟยที่นอนข้างเขาลุกขึ้นมาทำหน้าตาไม่รู้เรื่องยังไม่รอนางได้พูดหมิงเย่วที่ยืนเฝ้าด้านนอกก็เดินเข้ามาอย่างไม่พอใจและพูดว่า:“ฝ่าบาทเจินเฟยเจินเฟยให้มาบอกว่านางเจ็บปวดมากเลยเชิญท่านหมอเลยให้มาเชิญท่านไปดูหน่อยเพคะ”

พอฟังหมิงเยว่พูดจบแม้เจียเฉิงที่ง่วงเพียงใดก็ตื่นขึ้นมาทันทีถึงเขาจะหมดรักเจินเฟยแล้วแต่ยังไงนางก็เป็นผู้หญิงของเขาไม่สนใจไม่ได้?

รีบให้หมิงเยว่มาใส่ชุดใส่รองเท้าให้เขาและก่อนจะไปเขาถึงจะหันกลับและพูดกับต้วนกุ้ยเฟยว่า:“สนมอันเป็นที่รักข้าต้องไปดูก่อนเดี๋ยวข้าค่อยมาหาเจ้า”

พูดจบเขาก็เดินออกไปเลย

ต้วนกุ้ยเฟยจับขยี้ผ้าห่มไว้อย่างแรงและถอนหายใจอย่างอารมณ์เสีย

เจินเฟยปวดท้องขึ้นมาอย่างกะทันหันและเรียกท่านหมอมาตอนกลางคืนทำเป็นเรื่องใหญ่โตนางก็แค่อยากเรียกฝ่าบาทไปเท่านั้นเองต้วนกุ้ยเฟยรู้ว่านางคิดอะไรอยู่เรื่องนี้น่าจะเป็นแผนของเหย่ฮองเฮาทั้งสองก็เหมือนกับสุนัขจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ที่ร่วมมือกันมาทำร้ายนาง

เหย่ฮองเฮาแก้แค้นเพราะเรื่องที่เวิ่นอ๋องแย่งของๆเหย่เซียวหลั่วถ้าเป็นเช่นนี้งั้นก็มาเถอะนางพร้อมรับทุกสถานการณ์

คนหนึ่งเป็นเหย่อ๋องที่เหย่ฮองเฮาดูแลมาตั้งแต่เด็กก็ไม่ได้ความรักจากฮองเฮาตอนนี้นางหวังแค่ว่าเวิ่นอ๋องที่เป็นลูกของนางจะอยู่ข้างนางได้เวลาเดียวกันนางก็มีความหวังต่อเขามากแต่น่าเสียดายที่คู่แข่งนางมีอำนาจมากกว่านางถ้าไม่ระวังนางคงโดนจับกินจนไม่เหลือกระดูก

มองดูต้วนกุ้ยเฟยที่ทำหน้าเคลียดหมิงเยว่ก็คิดว่านางโกรธกับเรื่องที่นำมาทูลเมื่อกี้ก็เลยพูดว่า:“เหนียงเหนียงหม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจเพค่ะข้ารับใช้ของเจินเฟยอยู่หน้าประตูบอกว่าถ้าหม่อมฉันไม่เข้ามาทูลนางก็จะบุกเข้ามาหม่อมฉันคิดว่าหม่อมฉันเข้ามายังดีกว่าให้นางเข้ามาดังนั้นก็เลย……ขอเหนียงเหนียงอย่าเสียใจไปเลยเพคะ”

นานมากต้วนกุ้ยเฟยเงยหน้าขึ้นมามองหมิงเย่วปัดมือให้นางออกไป

คืนนี้คงกำหนดไว้แล้วว่าต้องวุ่นวายนางจะโทษใครได้ล่ะ?

ฟ้งพึ่งจะสว่างขึ้นมาหน่อยมีแสงสาดส่องเข้ามาจากหน้าต่างกระดาษคนน่างผอมเรียวบางกำลังใส่เสื้อผ้าบนเตียงมีหญิงร่างบางนอนหลับอยู่นางหลับตาพริมมือนางและคอนางที่ขาวเนียนนอนหลับอย่างสงบ

โม่ฉีหมิงใสเสื้อผ้าเสร็จก็หันกลับไปมองโล่หวินหลานที่กำลังนอนอยู่เขาก้มลงไปและประทับจูบลงไปที่หน้าผากหน้าและลากผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างกายของนางไว้

“ไม่ต้องเรียกนางรอนางตื่นขึ้นมาเองแล้วต้มข้าวต้มให้นางกินให้นางกินข้าวต้มเสร็จก็ให้กินถั่วเหลืองต้ม”