บทที่ 18 ที่อยู่ของเงิน

“พี่ใหญ่?” มู่จิ่งซีขมวดคิ้วทั้งสองข้างแน่น รูปร่างที่สูงใหญ่ปรากฏขึ้นในหัว

หน้าตาหล่อเหลา คนละแม่คนกับมู่จิ่งซี เป็นบุตรของอี๋เหนียงรอง

เนื่องจากหลังจากที่ท่านแม่ของมู่จิ่งซีให้กำเนิดนางแล้วก็ไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีก ดังนั้นพี่ใหญ่ผู้นี้จึงได้รับความโปรดปรานท่านพ่อ โดยปกติแล้วจะไม่เห็นมู่จิ่งซีอยู่ในสายตา และอี๋เหนียงรองท่านแม่ของเขาก็เจ้าเล่ห์ไม่แพ้กัน

นึกไม่ถึงเลยว่าหลังจากที่มู่จิ่งซีออกเรือน พวกเขาจะเหยียบประตูเข้ามารังแก!

นางยกมุมปากขึ้นและเผยให้เห็นการเยาะเย้ย

“ทำไมคุณชายใหญ่ถึงต้องใช้เงินสองหมื่นตำลึง? หากคุณชายใหญ่ไม่มีเงินทำไมไม่ไปเบิกที่ห้องบัญชีของจวนแม่ทัพ อีกอย่างเงินเดือนของคุณชายใหญ่ก็ประมาณสองร้อยตำลึงต่อเดือน” หง หลิงมองไปที่มู่จิ่งซีแล้วพูดด้วยความงุนงง

“สิ่งที่พวกข้าน้อยพูดเป็นความจริง! คุณชายใหญ่เอาเงินไปสองหมื่นตำลึงจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ!” เถ้าแก่ผู้นั้นโขกศีรษะทันที เพื่อแสดงให้เห็นว่าสิ่งที่เขาพูดเป็นความจริง

คนอื่นๆ อีกหลายคนก็พยักหน้าอย่างต่อเนื่อง และมีอีกคนหนึ่งพูดอ้ำๆ อึ้งๆ “ได้ยินมาว่าคุณชายใหญ่ใช้เงินสองหมื่นตำลึงเพื่อไถ่ตัวเม่ยเหนียงนางโลมของหอหยี่หง จากนั้นก็พากลับไปเป็นอนุภรรยาที่จวนแม่ทัพพ่ะย่ะค่ะ”

ซื้ออนุภรรยาสองหมื่นตำลึง? เม่ยเหนียงผู้นี้ค่าตัวสูงจริงๆ!

ได้ยินมานานแล้วว่าเม่ยเหนียงนางโลมของหอหยี่หง คุณชายของตระกูลที่มีชื่อเสียงมากมายและขุนนางล้วนแต่เป็นแขกของนาง

มู่ลี่ช่างบ้าตัณหาจริงๆ! เพื่อสตรีนางหนึ่งถึงกับข่มขู่และปล้นในอาณาบริเวณของนาง!

มู่จิ่งซีเงียบไม่พูดไม่จา และบรรยากาศก็หนาวเย็นมากขึ้นเรื่อยๆ

“พระชายา ตอนนี้ควรทำอย่างไรดีเพคะ? ควรจะจัดการกับพวกเขาอย่างไร? จะไปแจ้งศาลหรือไม่เพคะ?” หงหลิงถามเบาๆ

“พวกเจ้ากลับไปเถอะ ถือว่าเรื่องนี้ไม่เคยเกิดขึ้น ข้าจะตรวจสอบสิ่งที่พวกเจ้าพูดด้วยตนเอง หากไม่เป็นความจริง ระวังคนในครอบครัวของพวกเจ้าไว้ แต่หากเป็นความจริง ก็ถือว่าพวกเจ้าสามารถรักษาชีวิตไว้ได้ แต่ต่อไปหากพี่ใหญ่มาเอาเงินที่ร้านค้าอีก ก็ให้เขามาหาข้า!” มู่จิ่งซีสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้ม

“ขอบพระทัยพระชายา! ขอบพระทัยพระชายาพ่ะย่ะค่ะ!” ฟ้าหลังฝน ในที่สุดก้อนหินใหญ่ในใจของพวกเขาก็หล่นลง

แม้ว่าเรื่องนี้จะยังค้างคาอยู่ แต่อย่างน้อยที่สุดตอนนี้ก็สามารถรักษาชีวิตไว้ได้ ยิ่งไปกว่านั้นไม่เผยแพร่เรื่องนี้จะดีที่สุด

ถึงอย่างไรพระชายากับคุณชายใหญ่ก็เป็นพี่น้องกัน เรื่องอื้อฉาวเช่นนี้ พระชายาต้องไม่อยากให้แพร่กระจายออกไปอย่างแน่นอน!

หลังจากที่เถ้าแก่ทั้งหลายจากไป หงหลิงก็พูดอย่างไม่เต็มใจว่า “พระชายา จะปล่อยเรื่องนี้ไปหรือเพคะ?”

นางรู้ดียิ่งกว่าใครว่าแต่ก่อนคุณชายใหญ่ปฏิบัติต่อพระชายาอย่างไร

ตอนที่พระชายาอยู่ที่จวนแม่ทัพ นางถูกคุณชายใหญ่วางแผนใส่ร้ายหลายครั้ง จนทำให้ไม่ได้รับความโปรดปรานจากนายท่าน นอกจากนี้ยังทำให้ฮูหยินใหญ่เสียใจ

ช่างเถอะ?

มู่จิ่งซีส่ายหัว รอยยิ้มอันงดงามปรากฏบนใบหน้า “ใช้เงินจ้างคนไปแพร่กระจายข่าว คุณชายใหญ่มูลี่ของจวนแม่ทัพมู่ใช้เงินสองหมื่นตำลึงซื้ออนุภรรยา และบรรเลงเพลงรักในจวนทุกค่ำคืน ปล่อยให้อนุภรรยาคนหนึ่งวางอำนาจบาตรใหญ่บนหัวของภรรยาเอก

“นี่? พระชายา ทำเช่นนี้จะทำลายชื่อเสียงของจวนแม่ทัพ อีกไม่นานก็จะเป็นช่วงเวลาของการสอบขุนนาง นายท่านตั้งใจที่จะให้คุณชายใหญ่สอบจอหงวน ต่อไปจะได้เป็นแม่ทัพ”

“หากเรื่องนี้แพร่กระจายออกไป อนาคตของคุณชายใหญ่ก็จะถูกทำลายอย่างสมบูรณ์ วันหน้าหากนายท่านจากไปแล้ว ผู้ที่พระชายาจะสามารถพึ่งพาได้ก็คือคุณชายใหญ่ ทำเช่นนี้ดูเหมือนเป็นการทำให้ผู้อื่นเสียหายแต่ตนเองได้รับผลประโยชน์” เมื่อได้ยินคำสั่งของมู่จิ่งซี หงหลิงก็พูดความกังวลของนางออกมาทันที

แม้ว่านางจะเป็นคนรับใช้ และไม่ควรขัดคำสั่งของเจ้านาย แต่ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก

เมื่อได้ยินมู่จิ่งซีก็ยิ้ม หันกลับมานั่งลงแล้วมองหงหลิงด้วยรอยยิ้ม “แม้ว่าท่านพ่อจะจากไป วันหน้าข้าก็ไม่สามารถพึ่งพามู่ลี่ได้ อีกอย่าง หงหลิงเจ้าคิดว่าหลังจากที่ท่านพ่อเสียชีวิตไปแล้ว มู่ลี่จะปฏิบัติต่อข้าอย่างไร? ให้ข้าพึ่งพาเขา นั่นก็คือการไปตาย”