บทที่ 10 สมรสของไทเฮา

ก่อนที่จะออกเรือนเมิ่งลี่เฟยอยู่ในจวนเสนาบดีเมิ่ง เป็นคุณหนูอารมณ์ร้ายที่ผู้ใดก็รู้ว่านางไม่ชอบฮูหยินใหญ่และมักจะกลั่นแกล้งสตรีที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นมารดาเลี้ยงอยู่เสมอ

ความร้ายกาจของนางที่กระทำต่อมารดาเลี้ยงนั้นเกิดข่าวลือว่าทำให้เสนาบดีเมิ่งฟู่ผู้เป็นบิดายังเคยลงมือโบยนางด้วยตนเองอยู่หลายครา

ความจริงแล้วสมรสพระราชทานนี้ความจริงผู้ออกเรือนคือเมิ่งหลินหลันน้องสาวต่างมารดาของเมิ่งลี่เฟยต่างหาก

นั่นเพราะชื่อเสียงของเมิ่งลี่เฟยทำให้ไทเฮาไม่ต้องการได้นางมาเกี่ยวดองเป็นชายาของเต๋ออ๋องพระโอรสองค์เล็กของพระองค์

ทว่าเมื่อฮูหยินใหญ่ทราบเรื่องว่าไทเฮาต้องการให้เมิ่งหลิงหลันบุตรสาวขอตนเองแต่งกับเต๋ออ๋อง ฮูหยินใหญ่จึงร้อนรนยิ่งนัก

สาเหตุประการหนึ่งคือฮูหยินใหญ่ต้องการให้บุตรสาวตนเองแต่งเป็นชายาเอกขององค์ไท่จื่อ และอีกประการผู้ใดก็รู้ว่าเต๋ออ๋องนั้นหลงใหลรักใคร่พระชายารองจนไม่ชายตาแลสตรีอื่นได้อีก

หากให้เมิ่งหลินหลันแต่งเข้าจวนเต๋ออ๋องเมิ่งหลินหลันคงลำบากใจเป็นแน่ เมื่อสามีในอนาคตเอาแต่หลงใหลสตรีอื่น

ฮูหยินใหญ่จึงได้คุกเข่าอ้อนวอนขอให้เมิ่งฟู่ผู้เป็นสามีหาทางเปลี่ยนตัวเจ้าสาวเสีย

เสนาบดีเมิ่งฟู่นั้นใจก็ไม่ต้องการให้เมิ่งหลินหลันแต่งเข้าจวนอ๋อง เพราะบุตรสาวคนนี้ของตนยังเด็กและอ่อนต่อโลก เขาย่อมรู้อยู่แล้วว่าเต๋ออ๋องนั้นไม่ชอบเขา อาจจะหาทางรังแกเมิ่งหลิงหลันและทำให้นางเสียใจในที่สุด

เมิ่งฟู่เองก็ไตร่ตรองเรื่องนี้อยู่หลายครั้ง เพราะเขาต้องการให้เมิ่งหลินหลันแต่งเป็นชายาเอกขององค์รัชทายาท มากกว่าเป็นชายาของเต๋ออ๋อง

ด้วยชื่อเสียงของเมิ่งลี่เฟยนี้ เมิ่งฟู่คิดว่าอย่างไรก็ไม่สามารถจะทำให้นางเป็นชายาองค์รัชทายาทได้แน่นอน ดังนั้นคนที่ต้องแต่งกับเต๋ออ๋องต้องเป็นเมิ่งลี่เฟยแล้ว

หลังจากเข้าเฝ้าไทเฮาเมิ่งฟู่ยังไม่ได้รับปากไทเฮาว่าจะให้บุตรสาวคนใดออกเรือน เพราะยังต้องไตร่ตรองเสียก่อน ทว่าในยามนี้เมื่อตรองดูโดยละเอียดแล้วเมิ่งลี่เฟยเห็นจะเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมกว่า

ถึงเมิ่งลี่เฟยจะมีชื่อเสียงย่ำแย่จนไม่มีผู้ใดอยากได้เป็นสะใภ้ ทว่าเมิ่งฟู่ก็สามารถคิดแผนการให้ไทเฮายอมรับเมิ่งลี่เฟยเป็นสะใภ้ได้ในที่สุด