ตอนที่ 141 ข้าจะแต่งกับเจ้าแทนศิษย์พี่

ตอนที่ 141 ข้าจะแต่งกับเจ้าแทนศิษย์พี่

“ถ้ามีเหล้าก็ดีสิ” เมื่ออู๋อี้ดื่มชาไปแล้วสามแก้วก็อดไม่ได้ที่จะถามหาเหล้า

หลินซินเยียนพยักหน้า “วันนี้ฉุกละหุกไม่น้อย พรุ่งนี้พวกเราค่อยไปซื้อนะ อีกอย่างต้องไปหาซื้อข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันให้เจ้าด้วย ช่วงนี้ฤดูเปลี่ยนเร็วต้องใส่เสื้อผ้าให้หนาหน่อย”

“อืม” อู๋อี้ขานตอบตกลง พูดอย่างกลุ้มใจเล็กน้อยว่า “เจ้าว่า ตอนนี้ศิษย์พี่จะกินอิ่ม สวมเสื้อผ้าอุ่นหรือไม่ คิดดูแล้วตอนนี้พวกเรานั่งสบายๆดื่มชาร้อนอยู่ที่นี่ แล้วเขาเล่า........”

วันนี้ เซียวฝานกลายเป็นเรื่องต้องห้ามเวลาพูดถึง เมื่อเริ่มต้นพูดถึงก็ทำให้ความรู้สึกของคนจมดิ่งจนถึงจุดต่ำสุด แต่ก็ทนไม่ได้ที่จะคิดและเอ่ยถึง

“ศิษย์พี่ใหญ่.......” หลินซินเยียนสะอื้นเล็กน้อย รอบตามีความร้อนชื้นขึ้นมา “ศิษย์พี่ใหญ่จะต้องไม่เป็นอะไร หยุนเทียนสี่อยากได้ของสิ่งนั้น จะต้องไว้ชีวิตเขาแน่ ขอแค่เพียงมีชีวิตอยู่ ในที่สุดพวกเราจะต้องคิดวิธีช่วยชีวิตเขาออกมาจนได้”

“จะต้องทำได้แน่ ยังมีความแค้นของท่านอาจารย์ที่ยังต้องชำระให้ได้” ไม่เพียงแค่ปลอบโยนหลินซินเยียนเขายังให้กำลังใจตัวเองอีกด้วย ยามที่อู๋อี้พูดนั้นดูเด็ดขาดมาก

ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไร เงียบไม่พูดไม่จาอีกครั้ง สายตาของอู๋อี้ตกอยู่บนหน้าท้องของหลินซินเยียนโดยบังเอิญ “ศิษย์น้อง เจ้าคิดจะทำอย่างไรกับเด็กคนนี้”

หลินซินเยียนลูบหน้าท้องที่ยังคงแบนราบของตนอย่างนุ่มนวล เลียริมฝีปากแห้งแล้วพูดสองคำว่า “เก็บเอาไว้”

อู๋อี้เห็นท่าทางที่แน่วแน่ของนางแล้ว ในที่สุดก็พ่นลมหายใจออกมา เขาพูดอีกว่า “ก่อนที่ท่านอาจารย์จะเสียไม่นาน ศิษย์พี่รับปากว่าจะดูแล รวมถึงดูแลเด็กที่อยู่ในท้องของเจ้าด้วย ขณะนี้ศิษย์พี่จะเป็นหรือตายนั้นยากจะคาดเดา คำสัญญานั้นให้ข้าทำเองเถิด ศิษย์น้อง ให้ข้าขอเจ้าแต่งงานแล้วกัน”

“เอ่อ......” หลินซินเยียนเบิกตากว้างมองไปทางอู๋อี้

อู๋อี้ถูกนางมองก็หน้าแดง รีบอธิบาย “ศิษย์น้อง เจ้าอย่าได้เข้าใจผิดไป ข้าไม่ได้คิดอะไรกับเจ้า ข้าเพียงแค่คิดว่าถ้าเด็กคนนี้เกิดมา จะได้รับผลกระทบจากชื่อเสียงของเจ้ามากที่สุด ในสังคมนี้ไม่ยอมรับผู้หญิงที่ไม่ได้แต่งงาน ไม่มีเกียรติเจ้าอาจจะถูกจับขังไว้ในกรงหมูแล้วโยนลงแม่น้ำตายนะ ข้าจะอย่างไรก็ได้ อย่างไรชีวิตนี้ข้าก็ไม่คิดที่จะไปขอผู้หญิงแต่งงานอยู่แล้ว ดังนั้น ข้ายินยอมที่จะปกป้องชื่อเสียงของเจ้า พวกเราทำพิธีการแต่งงานให้สำเร็จลุล่วงไปได้แต่กลับมาใช้ชีวิตของแต่ละคนเหมือนเดิม เจ้า.....เข้าใจความหมายของข้าหรือไม่”

นางจะไม่เข้าใจได้อย่างไร

เป็นเช่นนั้นเพื่อนางสามารถเป็นฐานะของศิษย์ นางจะไม่เข้าใจความหวังดีของเขาได้อย่างไร

นางกัดริมฝีปากล่างแล้วพยักหน้า แต่กลับปฏิเสธว่า “ทำเช่นนั้นไม่ได้หรอกศิษย์พี่ เด็กคนนี้เป็นลูกของโม่จื่อเฟิง อย่างไรเขาก็ไม่มีทางยอมให้ลูกคนเขาเรียกชายคนอื่นว่าพ่อหรอก ถ้าหากทำเช่นนั้น ท่านคิดดูสิ เข้าจะต้องฆ่าท่านแน่”

นางจะยอมให้อู๋อี้ตกอยู่ในสถานะที่เป็นผู้ถูกกระทำเช่นนั้นเพราะต้องการจะปกป้องเกียรติของนางได้อย่างไร

อีกอย่าง นางจำสายตาของอู๋อี้ที่มองไปยังเทียนหยุนชิงได้ สายตาที่รักใคร่ชื่นชมนั้นทั้งเร่าร้อนและชัดเจนมาก เพียงแต่น่าเสียดายที่ บิดาของเทียนหยุนชิงนั้นฆ่าท่านเยว่ ความเกลียดแค้นนี้คั่นกลางระหว่างคนสองคน ถ้าไม่พูดถึงว่าเทียนหยุนชิงไม่ได้มีความรู้สึกใดใดให้กับอู๋อี้เลย ก็นับได้ว่า ทั้งสองคนจะไม่มีโอกาสได้อยู่ด้วยกันอย่างแน่นอน

มิน่าเล่าอู๋อี้ถึงได้พูดเช่นนี้ว่าจะไม่แต่งเมียแล้ว ชายเช่นนี้ที่ตกหลุมรักผู้หญิงที่ไม่อาจรัก ถูกลิขิตไว้แล้วว่าต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวทั้งชีวิตเลยหรือ