ตอนที่ 53 เอาใจท่านอ๋อง

ตอนที่ 53 เอาใจท่านอ๋อง

สิ่งของนั้นของหลินซีนเยียน？อาวุธหน้าไม้รึ？

ฟู่จื่อโม่ก้าวเดินไปสักพักก็หยุดชะงักลง หันหน้ากลับไปมองเขาด้วยสายตาที่อยากรู้อยากเห็น เขาหันหน้าไปถามจินมู่ที่เพิ่งเดินเข้าประตูจวนมา “หลายวันมานี้ได้สั่งให้กุ้ยโมโม่ไปอบรมสั่งสอน ข้าไม่ได้อยู่ในจวนจึงไม่ทันได้ถาม อีกเดี๋ยวเจ้าไปถามหน่อยว่าได้สั่งสอนไปถึงไหนแล้ว”

“พ่ะย่ะค่ะ！”จินมู่รับคำสั่งแล้วรีบเดินไปที่เรือนในทันที

มู่เหอถอนหายใจอย่างโล่งอก และขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้ เขาเป็นเพียงเด็กดูแลคนหนึ่ง มีบางเรื่องที่ไม่ควรก้าวก่าย โดยเฉพาะเรื่องของกุ้ยโมโม่ กุ้ยโมโม่ได้เลี้ยงท่านอ๋องมาจนเติบใหญ่ ย่อมมีฐานะสูงกว่าเขาที่เป็นคนใช้อยู่มาก

หลายวันนี้เขาเคยส่งเขาไปสอบถามเรื่องของหลินซีนเยียน แต่คนข้างกายของกุ้ยโมโม่กลับปิดปากเงียบสนิท เขาจึงไม่ได้ทราบเรื่องอะไรมาก เขาหนักใจว่าควรจะใช้วิธีไหนบอกกับท่านอ๋องอยู่ ใครจะรู้ว่าคนสวนคนนั้นกลับส่งข่าวมาให้

ความหมายในคำพูดของหลินซีนเยียน เขาทราบเป็นอย่างดี ถึงนางจะมีฐานะต่ำต้อยแค่ไหน ขอเพียงพูดถึงอาวุธหน้าไม้ ท่านอ๋องต้องสนใจเป็นอย่างแน่

บ่ออาบน้ำขนาดใหญ่ 3 จั้ง มีบุรุษผู้หนึ่งนั่งอยู่ในน้ำเผยให้เห็นเพียงหน้าอกอันหนาแน่น เขาหลับตานอนหนุนหมอนหยกที่อยู่ริมบ่อน้ำ ได้ยินเสียงจากด้านหลังของฉากกำบังลม เขาขมวดคิ้วลงแต่ไม่ได้ลืมตา

มือเรียวงามคู่หนึ่งได้กดลงที่คิ้วของเขาอย่างอ่อนโยน นิ้วมือที่ร้อนรุ่มได้คลายจุดตรงกลางระหว่างคิ้วของเขาออก

“สบายขึ้นไหมเพค่ะ？”เสียงของสตรีที่อ่อนนุ่มและคุ้นเคยได้ส่งผ่านเข้ามาในหูของเขา พร้อมกับลมหายใจที่พ่นออกมาก็ได้สัมผัสอยู่ที่ด้านหลังหูของเขา

“อืม”ฟู่จื่อโม่ส่งเสียงตอบกลับ

หลินซีนเยียนรู้ว่าฝีมือการนวดของเธอนั้นถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว เมื่อก่อนตอนอยู่ในห้องทำงาน เพื่อที่จะประจบคุณยายที่ชอบเอาใจยากที่เป็นที่สุด เธอต้องลงทุนลงแรงไปมาก คุณยายคนนั้นปวดหัวอยู่ตลอด ดังนั้นเธอเลยตั้งใจไปเรียนวิธีนวดมา

“กุ้ยโมโม่ช่างอบรมสั่งสอนคนได้ดีจริงๆ เพียงผ่านไปไม่กี่วัน ทำให้เจ้าเปลี่ยนไปมากขนาดนี้เลย ”ฟู่จื่อโม่หลับตาแล้วเอ่ยอย่างด้วยน้ำเสียงเย็นชา

หลินซีนเยียนนวดไปสักพักก็รีบเร่งความเร็วไปอย่างต่อเนื่อง ราวกับฝืนพูดคำว่า “ก็ดีเพค่ะ”ออกจากลำคอ ก็ดีที่เธอจะได้ลงมือฆ่านางกุ้ยโมโม่คนนั้น

กุ้ยโมโม่ทำให้เธอคิดได้ คือเธอไม่ได้มีความสำคัญอะไรเลยในสายตาของเขา เขาอยากได้สาวใช้อุ่นเตียงที่เชื่อฟังคนหนึ่ง งั้นก็ดี เธอจะตั้งใจทำอย่างดี เพื่อที่เธอจะได้ความเชื่อใจจากเขา ยิงปืนไปครั้งเดียวได้นกสองตัว!

เป็นผู้หญิงที่จิตใจมีแต่ความเคียดแค้นคนหนึ่ง มีหลายอย่างที่ไม่เหมือนกับตอนที่เป็นผู้หญิงที่สูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไป

ก็แค่เอาใจผู้ชายคนหนึ่งไม่ใช่เหรอ？เมื่อก่อนเธอไม่จำเป็นต้องทำ แต่ทว่า หากจำเป็นต้องลงมือล่ะก็ไม่ว่าจะยากลำบากแค่ไหน เธอก็ไม่กลัวที่ทำมัน

“กำลังคิดอะไรอยู่รึ？”ฟู่จื่อโม่เห็นเธอไม่ยอมพูดจึงถามออกไป

หลินซีนเยียนสะดุ้งตัวแล้วรีบยิ้มอย่างอ่อนโยนขึ้นมาทันที “กำลังคิดว่าจะเรียนปักผ้ากับพวกโมโม่ในจวนนี้ดีหรือไม่ แล้วจะเรียนปักลายอะไรดี ได้ยินว่าอีกหนึ่งเดือนก็เป็นวันคล้ายวันประสูติของท่านอ๋องแล้ว”

ฟู่จื่อโม่ลืมตาขึ้นมา เขาจับมือของเธอที่กำลังนวดอยู่แล้วใช้นิ้วถูไปบนหลังมือของเธอ“อยากจะเอาใจข้ารึ？”