ตอนที่329ถูกความอิจฉาริษยาบังตา

ตอนที่329ถูกความอิจฉาริษยาบังตา

ในใจรู้สึกเป็นกังวลเซียวฝานดังนั้นดเมื่อหลินซีนเยียนจึงก้าวเท้าอย่างรวดเร็วจนมาถึงหน้าประตูห้องของเซียวฝานกำลังจะเข้าไปไม่รู้ว่าหลี่อวิ๋นซ่านโผล่มาจากไหนมาจับไหล่ของนางไว้แล้วพูดเสียงต่ำ：“เจ้ากังวลอะไร!”

หลินซีนเยียนตกใจจนลืมปัดมือของเขาออก“จะไม่ให้ข้ากังวลได้อย่างไร?ในนั้นคือเซียวต้าเจีย!”

หลี่อวิ๋นซ่านยิ้มมุมปากอย่างเย็นชา“แล้วอย่างไร？”

“ช่างฝีมือดีเช่นนี้หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นเจ้าไม่กังวลแม้แต่น้อยเลยหรือ?”หลินซีนเยียนขมวดคิ้วอย่างไม่ปิดบังพูดด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรน

“จะเกิดอะไรขึ้น?หากเกิดเรื่องก็เป็นเรื่องดี”หลี่อวิ๋นซ่านพูดประโยคนี้อย่างมีความหมาย หลังจากนั้นค่อยให้หลินซีนเยียนมองเข้าไปในลาน

ประตูห้องเปิดอยู่สามารถมองเห็นผู้เฒ่าหนวดขาวและเซียวฝานนั่งอยู่และด้านหน้าของพวกเขายังมีผู้หญิงกำลังร่ำไห้อยู่เสียงร้องไห้ก่อนหน้านั้นเป็นเสียงที่ออกจากปากของผู้หญิงคนนี้

หน้าประตูล้อมรอบไปด้วยผู้คนมากมายที่ดูอย่างสนุกผู้เฒ่านั้นดูเหมือนว่าไม่ได้ต้องการปิดบังอะไรก็ให้ทุกคนยืนมองอยู่หน้าประตูอยู่อย่างนั้น

“ท่านพี่….ทำไมท่านถึงโหดร้ายเช่นนี้ทิ้งพวกเราสองแม่ลูกไว้แล้วจากไปเป็นเวลาสามปีท่านรู้หรือไม่หลังจากท่านไปลูกของพวกเราก็ล้มปวดอย่างหนักและตอนนี้..เขา..เขา…”นางร่ำไห้น้ำตาไหลรินเบื้องหลังหันไปทางด้านของผู้คนมากมาย

ผู้คนที่อยู่หน้าประตูได้ยินสิ่งที่นางพูดทันใดนั้นตกใจหน้าถอดสียิ่งไม่กล้าเชื่อความจริงเรื่องนี้แม้แต่หลินซีนเยียนยังตกตะลึงจนเบิกตาโตนางหน้ากลับไปถามหลี่อวิ๋นซ่าน“นางเรียกใครในนั้นว่าสามี?”

นางนึกถึงคำพูดของเหล่าหลิวที่พูดกับนางเมื่อวานขึ้นมาได้โดยไม่รู้ตัวหรือว่าผู้หญิงคนนี้ก็คือฮูหยินที่มาพบผู้เฒ่าเมื่อวานนี้มาหาถึงที่แต่เช้า?

“ยังต้องพูดอีกหรือ?แน่นอนว่าคือ……”หลี่อวิ๋นซ่านยิ่งพูดเสียงเย็นชามากขึ้น“แน่นอนว่าคือเซียวต้าเจียที่เจ้าเรียกหา”

“อะไรนะ！”หลินซีนเยียนคาดเดาตอนเริ่มถูกแต่คาดเดาตอนจบไม่ถูกผู้หญิงคนนั้นเป็นคนที่ผู้เฒ่าพบเมื่อวานแน่นอนเรื่องนี้เมื่อเหล่าหลิวมาถึงหลังจากนั้นก็สามารถยืนยันความจริงได้เพียงแต่ว่านางคิดไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนั้นอ้างว่าตนเองเป็นผู้หญิงของเซียวฝาน!

“ทำไมเจ้าไม่เชื่อ?”หลี่อวิ๋นซ่านเห็นท่าทางของนางนอกจากตกใจก็ไม่แม้แต่จะแสดงท่าทีโศกเศร้าสีห้ายิ่งไม่พอใจดึงมือของนางเข้าไปในห้อง

ในที่นี้หลี่อวิ๋นซ่านมีอำนาจมากที่สุดดังนั้นเมื่อเกิดเรื่องเช่นนี้ก็มีเพียงแต่เขาที่สามารถเข้าไปด้วยไม่ต้องสนใจอะไร”

หลินซีนเยียนถูกเขาดึงไปถึงข้างกายของผู้หญิงคนนั้นนางเพิ่งเห็นอย่างชัดเจนโฉมหน้าผู้หญิงคนนั้นช่างงดงามกว่าที่นางคาดคิดไว้มากยิ่งมีบางอย่างที่ผู้หญิงโตแล้วถึงจะสามารถแสดงออกมาได้หากไม่ใช่เหล่าหลิวพูดว่าเขาเห็นท่านเซียวกับแม่นางผู้นี้พบปะกันใครจะคาดคิดว่าแม่นางที่งดงามเช่นนี้จะมีความสัมพันธ์กับผู้เฒ่าเช่นนั้นกันเล่า

“เจ้าว่าใครเป็นสามีของเจ้า?ต้องพูดความจริงเท่านั้น ข้าเป็นเจ้าหน้าที่ของศาลหากเจ้ากล้าพูดปดอย่าโทษข้าที่จับจับส่งไปในศาลหลี่อวิ๋นซ่านพูดเสียงเย็นชากับนาง

ผู้หญิงคนนั้นยังสะอื้นต่อไม่ได้ตกใจกลัวสิ่งที่หลี่อวิ๋นซ่านพูดในทางกลับกันนางก้าวไปข้างหน้าจนถึงข้างกายเซียวฝานแล้วพูด：“เขาก็คือสามีของข้า!พวกเราได้ไหว้ฟ้าดินและเคยเข้าห้องหอมาแล้ว!”