ตอนที่341ยั่วยุ

ตอนที่341ยั่วยุ

ยิ่งหลี่ฉวนเอ๋อพูดหน้าหลี่อวี๋นซ่านยิ่งอึดอัดสุดท้ายสลัดมือหลี่ฉวนเอ๋อค่อยๆตะเบ็งเสียงใส่“ฉวนเอ๋อ!ระวังคำพูดหน่อย!”

เห็นเขาโกรธในดวงตาหลี่ฉวนเอ๋อรู้สึกน้อยใจเบ้าตาก็เริ่มแดงทันทีนางกลับไปมองทางพ่อแม่ตัวเองให้ช่วยนางหลี่ห่ายกระแอมเบาๆถึงจะพูด“เอาล่ะหยุดพูดเรื่องนี้ก่อนจวนจะถึงอาหารมื้อเที่ยงแล้วอย่างอื่นไม่ต้องพูดถึงพวกเราไปรับประทานอาหารกันก่อนเถอะทุกท่านเดินทางมาไกลไม่ต้องเกรงใจให้ข้ากับฟูเยินข้าแสดงน้ำใจของเจ้าบ้านบ้างเถิด”

หลี่อวี๋นซ่านยังไว้หน้าหลี่ห่ายเขาจึงผ่นคลายสีหน้าลุกขึ้นพากลุ่มที่ติดตามไปทางโรงอาหารคนอื่นๆเห็นว่าหลี่อวี๋นซ่านเป็นผู้นำเห็นสีหน้าหลี่อวี๋นซ่านไม่ดีทุกคนก็ไม่พูดอะไรแค่เดินตามไปอย่างเงียบๆ

หลินซีนเยียนเดินท้ายกลุ่มด้วยความโกรธแค้นคนที่เดินหน้านางคือพวกเซียวฝานตอนกลางวันดวงตาเซียวฝานใสแจ๋วแต่ภายในใจยังเหม่อลอยเหมือนเดิม แม้ดูเหมือนจะปกติแต่ยากจะหลีกเลี่ยงให้คนรู้สึกว่าเขาพูดช้าลงราวกับไม่มีอะไรเปลี่ยนไปจากก่อนหน้านี้

นางอดไม่ได้ที่จะร้อนใจ ยาของหมอโจวก็ใช้มาตลอด เหตุใดถึงอาการไม่ดีขึ้นสักนิดเลยล่ะ?

หลี่ฉวนเอ๋อยังไม่หยุดนิ่งยังอยากจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ถูกหลี่ห่านกับหลัวฉินจ้องอย่างดุ นางก็กัดริมฝีปากสะอึกสะอื้นกลืนคำพูดตัวเอง

อาหารมื้อเที่ยงเตรียมไว้เต็มโต๊ะจัดโต๊ะกลมสองสามที่เสร็จโต๊ะหน้าสุดให้หลี่อวี๋นซ่านและหลี่ห่ายนั่ง แน่นอนหลินซีนเยียนตั้งใจเดินไปที่โต๊ะพวกเซียวฝาน แต่ยังไม่ทันนั่งก็ได้ยินเสียงหลี่อวี๋นซ่านตะโกน“หลินฟงเจ้ามานั่งเป็นเพื่อนข้า”

ร่างหลินซีนเยียนชะงักไปทันที หันตัวเดินไปทางโต๊ะหลัก ท่าทางไม่ค่อยปกติ พวกนายช่างด้านข้างเห็นแล้วในดวงตามีความเหยียดหยามที่โรงงานอาวุธหลี่อวี๋นซ่านดูแลหลินฟงทุกคนก็เห็นลือกันว่าสองคนนี้มีความสัมพันธ์ชู้รักเพศเดียวกัน ดังนั้นนายช่างพวกนี้จึงคิดว่าหลินซีนเยียนหน้าตาดีได้รับความโปรดปรานจากหลี่อวี๋นซ่านจึงได้รับความอนุเคราะห์ทุกเรื่อง

พูดแล้วก็น่าขันถ้าตอนนี้หลินซีนเยียนเป็นผู้หญิงคงซวยไปเท่านั้นเองแต่นางแต่งหน้าเป็นผ้ายชัดเจนคาดไม่ถึงถูกคนมองเป็นคนงามจนเด่นออกมา

หลี่ฉวนเอ๋อนั่งข้างแม่ตัวเองอดไม่ไหวกระซิบที่ข้างหูหลัวฉินถามว่า“ท่านแม่ไม่ได้บอกว่าท่านพี่ชายซ่านจะพาผู้หญิงคนนั้นกลับมาหรือ?คนกลุ่มนี้เหตุใดถึงไม่มีผู้หญิงเลยล่ะ?”

หลัวฉินมองค้อนนางมือชี้ไปที่จมูกนางกระซิบ“เจ้านี่นะอย่าพูดเหวลไหลอีกเจ้าก็รู้ผู้หญิงคนนั้นสำคัญกับตระกูลเรามากฉะนั้นห้ามปะทะต่อหน้านางเข้าใจหรือไม่?”

“ท่านแม่เรื่องนี้ข้าก็เข้าใจข้าบอกแล้ว แม้ว่าท่านพี่ชายซ่านจะแต่งงานกับข้าหลังจากที่เขาแต่งกันผู้หญิงคนนั้นไปแล้วข้าจะแย่งชิงกับนางไม่ได้ท่านแม่ท่านยังไม่ตอบคำถามข้าเลยผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่ใดล่ะ?”หลี่ฉวนเอ๋อยังไม่เลิกถามคำถามนี้

หลัวฉินถอนหายใจขัดใจนางไม่ได้ ทำได้แค่ส่งสายตาบอกใบ้ไปทางหลินซีนเยียน

หลี่ฉวนเอ๋อมองตามสายตานางเห็นใบหน้าชายหน้าตาธรรมดาหน้าตกใจอุทานออกมา นางรีบปิดปากตัวเองไว้ดึงแขนเสื้อแม่ตัวเอง“ท่านแม่ท่านไม่ได้ล้อเล่นหรอกนะนั่นมันผู้ชายชัดๆ...หรือว่าท่านพี่ชายซ่านชอบเพศเดียวกัน?แต่เป็นไปไม่ได้หรอกคำทำนายของมหาปุโรหิตไม่เคยพลาดเขาบอกว่าผู้หญิงคนนี้จะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของตระกูลหลี่งั้นก็ควระเป็นผู้หญิงนะ....”