บทที่ 205 ถูกคนอื่นปาไข่ใส่

ตอนที่ 205 ถูกคนอื่นปาไข่ใส่

มู่น่อนน่อนตกตะลึงอยู่ครู่ถึงได้สติกลับคืนมา ผู้คุ้มกันนั้นเข้ามาขวางทางนักข่าวเอาไว้ “พวกเราไม่สะดวกให้สัมภาษณ์”

สือเย่ลงมาจากรถ เดินมาคุ้มกันมู่น่อนน่อนให้เดินเข้าไปที่ประตูบ้านตระกูลมู่

เธออดไม่ได้ที่เหลือบหันไปมอง

นักข่าวกลุ่มนั้นโดนผู้คุ้มกันกั้นเอาไว้ แต่พวกเขาก็ยังพยายามจะฝ่าเข้ามา และเอากล้องนั้นวางไว้บนหัว บนไหล่ของตัวเอง

ถึงแม้จะอยู่ในระยะทางที่ห่างกัน แต่มู่น่อนน่อนก็ยังคงสัมผัสได้ว่ามีแสงแฟลชส่องเข้ามาตลอด

บนโลกใบนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาก็ไม่เคยขาดพวกที่เอิกเกริก พวกเขาไม่เคยสนใจว่าจริงๆแล้วความจริงนั้นเป็นอย่างไร พวกเขาสนใจแค่สิ่งที่พวกเขานั้นต้องการจะเห็น และพวกเขาก็ไม่เคยสนใจว่าเรื่องราวเหล่านี้จะส่งผลกระทบอะไรถึงคุณบ้าง

ที่ผ่านมาไม่เคยเข้าใจและเห็นใจคนที่เจอเรื่องเหล่านี้ จนถึงเวลาที่ต้องมาเจอด้วยตัวเอง

มู่น่อนน่อนคิดไปด้วย พลางเดินเข้าไปในห้องรับแขกของบ้าน

เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น คนในตระกูลมู่คงก็ไม่กล้าออกไปไหน นอกจากมู่ลี่เหยียนที่ต้องเดินทางไปทำงานที่บริษัท คนที่เหลือก็อยู่ที่บ้าน

เมื่อคนรับใช้มองเห็นมู่น่อนน่อนเดินเข้ามา ก็รีบวิ่งไปบอกคนอื่นๆในบ้าน

ตอนที่เธอเดินเข้าไป เซียวชู่เหอและมู่เจิ้งซิวกำลังลงมาข้างล่างพอดี

เมื่อเซียวชู่เหอมองเห็นมู่น่อนน่อนก็เอ่ยปากเรียก “น่อนน่อน”

“คุณแม่” มู่น่อนน่อนกวาดสายตามอง แต่ก็ไม่ได้แสดงความรู้สึกใดหลังจากที่เรียก จากนั้นเขาก็หันไปมองที่มู่เจิ้งซิว “คุณปู่”

เซียวชู่เหอเดินตามมาที่ด้านหลังของคุณปู่มู่ เมื่อเดินถึงห้องโถงก็พูดอย่างระมัดระวัง “นั่งลงก่อน ฉันจะรินน้ำชาให้”

แววตาที่ถากถางปรากฏขึ้นมาที่ดวงตาของมู่น่อนน่อน เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ขึ้นกับเธอ คิดไม่ถึงเลยว่าเซียวชู่เหอจะไม่เป็นห่วงเธอเลย รู้แต่แค่จะคอยเอาใจคุณปู่มู่เท่านั้น

ตลอดชีวิตของเซียวชู่เหอนั้นเธอใช้ชีวิตอย่างระมัดระวังมาโดยตลอด ถ้าไม่ใช่ว่าคอยเอาใจมู่ลี่เหยียน ก็คอยเอาใจมู่หวั่นขี ถ้าไม่อย่างนั้นก็จะคอยเอาใจมู่เจิ้งซิว

เธอมัวแต่สาละวนอยู่กับการคอยเอาอกเอาใจคนในตระกูลมู่ ยกเว้นแต่เธอคนเดียวเท่านั้น ลูกสาวที่เธอคลอดออกมาด้วยตัวเอง

เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ แต่เธอกลับไม่ถามไถ่อะไรเลยแม้แต่น้อย

ราวกับว่าเธอเคยชินกับการเพิกเฉยมู่น่อนน่อนไปแล้ว

หลังจากที่เซียวชู่เหอเดินออกไป มู่เจิ้งซิวก็คิดอยู่ครู่หนึ่งและค่อยพูดออกมา “เรื่องของเธอที่อินเตอร์เน็ตฉันรู้หมดแล้ว ฉันตักเตือนและห้ามปรามพี่สาวเธอไปแล้ว โตขนาดนี้ยังทำเรื่องโง่ๆอยู่ได้!”

มีความโกรธและดุดันปนอยู่ในน้ำเสียงนั้น แต่คงพูดแบบนี้ได้แค่ต่อหน้าเธอเท่านั้น

“ฉันอยากพบเธอ” เป้าหมายที่มู่น่อนน่อนกลับมาที่ตระกูลมู่ก็เพราะว่าต้องการพบกับมู่หวั่นขี

มู่เจิ้งซิวกลับไม่ปฏิเสธอะไร และให้คนใช้พาเธอขึ้นไปชั้นบนเพื่อไปพบกับมู่หวั่นขีมา

เพิ่งจะเดินไปถึงหน้าประตูห้องของมู่หวั่นขีมา ก็ได้เสียงของมู่หวั่นขีมาตะโกนโวยวายออกมา

“ปล่อยฉันออกไป!”

“พวกแกมันสาระเลว คอยดูละกันนะว่าฉันจะเอาคืนพวกแกยังไง! ฉันจะเอาคืนพวกแกให้สาสมเลย!”

ด่าออกมาได้ไม่กี่ประโยค ก็ดูเหมือนว่าเธอจะด่าจนเหนื่อย จากนั้นเสียงก็เงียบลง

เมื่อคนใช้มองเห็นมู่น่อนน่อนเดินมา ก็ก้มหัวลงด้วยความเคารพ “คุณนายสาม”

มู่น่อนน่อนพยักหน้าตอบรับ “เปิดประตูเถอะ”

มู่เจิ้งซิวบอกว่าตักเตือน เธอก็ไม่ได้คิดว่าจะทำถึงขั้นนี้ ถึงขั้นที่ขังมู่หวั่นขีไว้ในห้อง และให้คนใช้คอยเฝ้าอยู่ที่หน้าห้องตลอดเวลา

คนใช้เปิดประตูออก มู่น่อนน่อนก็เดินเข้าไป

มู่หวั่นขีนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ที่บนโซฟา ก็ไม่รู้ว่าดูอะไรอยู่ ถึงได้ยิ้มเล็กยิ้มน้อยอยู่คนเดียว ถึงขั้นที่มู่น่อนน่อนเดินเข้าไปใกล้เธอก็ไม่รู้ตัว