บทที่ 313 ฉันชอบมาก มันท้าทายดี

ในเมื่อมู่น่อนน่อนไม่ได้พูดอะไร เสิ่นเหลียงก็ไม่มีอะไรจะพูดเหมือนกัน

เสิ่นเหลียงพามู่น่อนน่อนไปนั่งข้างกู้จือหยั่น

ถัดจากกู้จือหยั่นคือเฉินถิงเซียว ถัดจากเฉินถิงเซียวก็คือผู้หญิงแปลกหน้าคนนั้น ถัดจากผู้หญิงคนนั้นก็คือเฉินจิ่งหยุ้น และถัดจากเฉินจิ่งหยุ้นก็คือสือเย่

ผู้หญิงคนนั้นกำลังพูดคุยกับเฉินจิ่งหยุ้น และมีบางครั้งที่เธอเอนตัวไปทางเฉินถิงเซียวเพื่อพูดอะไรบางอย่าง

เฉินถิงเซียวคาบบุหรี่อยู่ในปาก และเขาก็ไม่ได้สนใจผู้หญิงคนนั้นมากนัก

มู่น่อนน่อนถอนสายตาจากพวกเขา เพราะเธอรู้สึกว่าเสิ่นเหลียงกำลังดันแขนของเธอ

เธอหันไปมองทางเสิ่นเหลียง เสิ่นเหลียงชี้ไปที่โทรศัพท์มือถือของเธอ

วินาทีถัดมา เธอก็ได้รับข้อความจากเสิ่นเหลียง

“ผู้หญิงคนนั้นชื่อซูเหมียน เป็นเพื่อนสมัยเรียนอยู่ต่างประเทศ เหมือนพ่อแม่ของเธอจะเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูง และฐานะทางครอบครัวก็ไม่เลวเลย เฉินจิ่งหยุ้นต้องการจับคู่เฉินถิงเซียวกับซูเหมียน”

ซูเหมียน

มู่น่อนน่อนเอ่ยชื่อในใจ

ชื่อไพเราะมากเลย

ในห้องเงียบสงบมาก ทุกคนต่างก็ถือแก้วของตัวเองเพื่อดื่ม และพูดคุยกัน

มู่น่อนน่อนหลับตาลง เธอไม่ได้มองไปที่เฉินถิงเซียว

อันที่จริงนี่เป็นเรื่องปกติมาก

ตอนนี้เฉินถิงเซียวโสดในสายตาของคนนอก อย่างไรตระกูลเฉินก็ต้องหาผู้หญิงคนอื่นให้เขาอย่างแน่นอน

ยิ่งไปกว่านั้น จากสถานะปัจจุบันและภูมิหลังครอบครัวของเฉินถิงเซียว ผู้หญิงที่ตระกูลเฉินหาให้เขานั้นจะต้องดีขึ้นเรื่อยๆ เท่านั้น

ต้องเป็นตระกูลที่เหมาะสมกัน มีรูปลักษณ์หน้าที่สวยงาม และมีความสามารถที่โดดเด่น

ผู้หญิงแบบนี้ ถึงจะคู่ควรกับสถานะของตระกูลเฉิน

เพียงแต่เธอไม่คิดว่า มันจะมาแบบกะทันหันแบบนี้

เสิ่นเหลียงเห็นว่ามู่น่อนน่อนไม่ได้พูดอะไรออกมาเป็นเวลานาน ดังนั้นเธอจึงอดไม่ได้ที่จะเข้าไปหาเธอ และถามเธอด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาว่า “เธอไม่มีอะไรจะพูดเหรอ?”

“ไม่มี” มู่น่อนน่อนสูดหายใจเข้าลึกๆ และกระซิบตอบเธอข้างหู “ฉันจะพูดอะไรได้?”

เมื่อได้ยินแบบนี้ เสิ่นเหลียงก็ขมวดคิ้ว

ก็จริง จากสถานการณ์ปัจจุบันของเฉินถิงเซียวและมู่น่อนน่อนแล้ว มู่น่อนน่อนจะใช้สถานะอะไรและจุดยืนอะไรเพื่อพูด?

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เสิ่นเหลียงก็รู้สึกเสียใจเช่นกัน

มู่น่อนน่อนเป็นภรรยาแท้ๆ แต่ในเวลานี้เธอกลับต้องมามองดูคนอื่นที่พยายามจะหาผู้หญิงให้กับเฉินถิงเซียว

ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องยุ่งๆ ของตระกูลเฉิน มู่น่อนน่อนก็คงไม่ต้องทรมานตัวเองแบบนี้

สำหรับเสิ่นเหลียงแล้ว กู้จือหยั่นก็เป็นเพียงสุนัขตัวเล็กๆ ที่เอาแต่กระดิกหางเพื่อเอาใจเธอ

เขาหยิบผลไม้มา ก่อนจะถามเสิ่นเหลียง “เสิ่นเสี่ยวเหลียง คุณจะทานผลไม้ไหม?”

“ไม่ ตอนนี้ฉันอารมณ์ไม่ดี ไม่ต้องมาพูดอะไรกับฉัน แค่เห็นผู้ชายแบบพวกคุณฉันก็รู้สึกรำคาญ” เสิ่นเหลียงจงใจพูดเสียงดัง

ตอนแรกเธอก็มาที่นี่เพื่อทานอาหารกับทีมงานในกองถ่าย แต่สุดท้ายเธอก็เห็นกู้จือหยั่นและเฉินถิงเซียว รวมถึงคนอื่นๆ

จากนั้นเธอก็โทรหากู้จือหยั่น

เวลากู้จือหยั่นอยู่ต่อหน้าเสิ่นเหลียง เขาก็แทบจะควักหัวใจของเขาออกมาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ รวมถึงได้เล่าเรื่องทั้งหมดให้เสิ่นเหลียงฟัง

เขาบอกกับเธออย่างหมดเปลือก ว่าเป็นพี่สาวของเฉินถิงเซียว เฉินจิ่งหยุ้นที่แนะนำผู้หญิงคนนี้ให้เขารู้จัก ทุกคนก็เลยเข้ามาเพื่อพูดคุยกัน

เมื่อเสิ่นเหลียงได้ยินว่าเฉินจิ่งหยุ้นเป็นคนแนะนำผู้หญิงคนนั้นให้รู้จักกับเฉินถิงเซียว เธอจึงเดินตามเข้ามา แต่เธอคิดไม่ถึงว่ามันจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ เธอจึงโทรหามู่น่อนน่อนทันที

คำพูดของเธอไม่สามารถดึงดูดความสนใจของเฉินถิงเซียวได้เลย

แต่ตอนที่มู่น่อนน่อนพูด เฉินถิงเซียวก็เหลือบมองไปที่เธอทันที