บทที่ 515 รู้สึกว่าใครก็อยากจะแย่งคุณไปจากผม

คำตอบแวบเข้ามาในสมองของมู่น่อนน่อน

แต่ว่า พอคำตอบมาถึงริมฝีปากของเธอก็ชะงักไป แล้วพูดอะไรไม่ออกไปเลย

ยังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่สุด

ยังมีอีกหลายสิ่งที่ยังไม่ได้รับการคลี่คลาย และผู้เชี่ยวชาญที่สะกดจิตเฉินถิงเซียวคนนั้นยังหาไม่เจอ ตอนนี้เฉินถิงเซียวจำได้แต่เรื่องในอดีต แต่เขาไม่ได้รับรู้ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในภายหลัง

แม้ว่าเขาจะรู้สึกรักเธอ แต่กลับไม่ได้ลึกซึ้งเท่ากับความรู้สึกของเฉินถิงเซียวในภายหลัง

“คุณตามหาคนที่สะกดจิตคุณเจอหรือยังคะ” มู่น่อนน่อนเปลี่ยนเรื่อง “คนคนนั้นมาหาเฉินจิ่งหยุ้นด้วยตัวเอง เขาคงไม่คิดแต่จะสะกดจิตคุณเท่านั้น แต่อาจมีจุดประสงค์อื่นแอบแฝงอยู่ด้วย …”

เธอเปลี่ยนเรื่องคุยได้ และเฉินถิงเซียวก็สามารถเพิกเฉยต่อคำพูดของเธอได้

เฉินถิงเซียวเอื้อมมือออกไปและเชยคางเธอขึ้นมา บังคับให้เธอมองมาที่เขา “ตอบผมมา”

“เรื่องนี้ไว้ค่อยว่ากันทีหลังค่ะ” มู่น่อนน่อนปัดมือของเขาออก แล้วก้าวถอยหลัง

เฉินถิงเซียวมองไปที่มือข้างที่ถูกสะบัดทิ้งอย่างไม่อยากจะเชื่อ จึงนิ่งเงียบไปสักพัก แล้วพูดออกมาว่า “ทำไมคุณถึงอยากจะคุยเรื่องนี้กันทีหลัง?”

มู่น่อนน่อนปรับน้ำเสียงของเธอให้อ่อนลง แล้วพูดเกลี้ยกล่อมเฉินถิงเซียว “ยังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ชัดเจน เรื่องของเราค่อยคุยกันในภายหลังได้นี่คะ”

แต่เฉินถิงเซียวไม่ฟังที่เธอพูด

เฉินถิงเซียวจับข้อมือของเธอไว้แน่น แล้วมองไปที่มู่น่อนน่อนด้วยเสียงที่เคร่งขรึม “อะไรจะสำคัญไปกว่าการอยู่ด้วยกัน?”

“มีค่ะ” มู่น่อนน่อนเงยหน้าขึ้นมองเขา “ความทรงจำของคุณสำคัญมาก และคุณจะสมบูรณ์ตอนที่คุณได้มันกลับคืนมา”

ถึงแม้สถานการณ์ปัจจุบันของเฉินถิงเซียวจะยังปกติ แต่ไม่ต่างจากเมื่อก่อน แต่ความทรงจำจะต้องเรียกคืนมาให้ได้

เฉินถิงเซียวยิ้มตอบ “มู่น่อนน่อน คุณกำลังบอกว่าตอนนี้ผมไม่ใช่คนอย่างนั้นเหรอ?”

ในสายตาของเขา เหตุผลที่มู่น่อนน่อนพูดมา มันไม่ใช่เหตุผล แต่เป็นเหตุผลที่เธอไม่อยากแต่งงานกับเขาเท่านั้นเอง

สำหรับเรื่องนี้มู่น่อนน่อนรู้สึกอ่อนใจเล็กน้อย “เฉินถิงเซียว คุณช่วยใจเย็น และฟังฉันอย่างมีเหตุผลหน่อยได้ไหมคะ?”

เฉินถิงเซียวหรี่ตามอง แล้วพูดเบา ๆ “ถ้าผมไม่สงบและไร้เหตุผล คุณคิดตอนนี้คุณยังยืนที่นี่ได้อยู่เหรอ?”

เห็นได้ชัดว่าเขาโกรธแล้ว และโกรธมากด้วย

เพราะมู่น่อนน่อนสังเกตเห็นความเคร่งขรึมที่ปรากฏขึ้นระหว่างคิ้วของเขาอย่างแผ่วเบา เขาจึงไม่ค่อยแสดงท่าทีเช่นนี้ต่อหน้าเธอ

มู่น่อนน่อนตัวสั่นเทา แผ่นหลังของเธอรู้สึกหนาวสั่นเล็กน้อย

เฉินถิงเซียวก้าวไปข้างหน้า ก่อนจะมองลงไปที่เธอ “ในเมื่อคุณต้องการตรวจสอบผู้เชี่ยวชาญด้านการสะกดจิตมากนัก งั้นผมจะบอกเบาะแสหนึ่งกับคุณ ตอนที่ผมไปหาลี่จิ่วเชียนกับคุณก่อนหน้านี้ คุณกำลังถูกเขาสะกดจิตอยู่”

เขาพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมากะทันหัน มู่น่อนน่อนชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับมา “ตอนที่คุณออกมาจากภูเขา ตอนที่คุณไปหาเขาเพื่อรักษาตัวครั้งนั้น”

หลังจากที่เฉินถิงเซียวพูดแบบนี้ มู่น่อนน่อนก็นึกขึ้นมาได้

ในครั้งนั้นเฉินถิงเซียวบอกว่าจะให้ลี่จิ่วเชียนรักษาเขา แต่การควบคุมจิตใจของเขาแข็งแกร่งมากเกินไป ทำให้ลี่จิ่วเชียนไม่ประสบความสำเร็จในการสะกดจิต

แต่ว่า ในตอนนั้นเธอกำลังสับสนงุนงง ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินถิงเซียวจับมือเธอแน่น...

มู่น่อนน่อนตกใจ “ฉันโดนเขาสะกดจิตเหรอคะ?”

“ผู้หญิงโง่!” เฉินถิงเซียวยื่นมือออกมาบีบใบหน้าของเธอไว้

ถึงจะถูกเฉินถิงเซียวต่อว่า แต่มู่น่อนน่อนก็ไม่มีอารมณ์ที่จะสนใจ

อารมณ์ของมู่น่อนน่อนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้าเธอก็เข้าใจความหมายที่ลึกซึ้งจากคำพูดของเฉินถิงเซียว “คุณเคยสงสัยหรือไม่ว่าลี่จิ่วเชียนเป็นจะเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการสะกดจิตในตอนนั้น?”

ดูเหมือนว่าเฉินถิงเซียวจะนึกอะไรสนุกขึ้นสักอย่าง และยังคงบีบหน้าของเธอไว้แน่น