บทที่ 582 คุณกำลังเหยียบย่ำความจริงใจของฉัน

“คุณคิดว่าไงล่ะ？”ลี่จิ่วชังได้เผยรอยยิ้มที่แทบจะเหมือนกับรอยยิ้มของลี่จิ่วเชียนอีก

ในหัวของมู่น่อนน่อนมีใบหน้าของลี่จิ่วเชียนแว๊บผ่าน มีฉากมีตอนที่เกี่ยวข้องกับลี่จิ่วเชียนเหล่านั้นแว๊บผ่าน

หน้าตาตอนที่เธอฟื้นขึ้นมาจากเตียงผู้ป่วย และลี่จิ่วเชียนยืนยิ้มอ่อนๆอยู่ที่ขอบเตียง

หน้าตาตอนที่มู่หวั่นขีเล่นตุกติกกับรถของเธอแล้วเบรกไม่ทำงาน แล้วลี่จิ่วเชียนเรียกเธอโดดลงจากรถ

แล้วก็……

ถึงแม้ลี่จิ่วเชียนที่อยู่ในความทรงจำของเธอมีจุดประสงค์ที่ไม่บริสุทธิ์ แต่ก็ไม่เคยทำเรื่องที่ทำร้ายเธอ

ยากที่เธอจะเอาลี่จิ่วเชียนที่อยู่ในความทรงจำกับผู้ชายที่อยู่ตรงหน้านี้มาทับซ้อนกัน

ผ่านไปสักพัก มู่น่อนน่อนได้พูดอย่างมุ่งมั่นเด็ดขาด：“คุณไม่ใช่ลี่จิ่วเชียน！”

ลี่จิ่วชังได้หัวเราะขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความเห็นใจ：“ผู้หญิงมักจะชอบหลอกตัวเองอยู่เรื่อยเลย ช่างน่าสงสารและน่าเอ็นดูจริงๆ”

น้ำเสียงของเขาใกล้เคียงกับถอนหายใจ เต็มไปด้วยความสงสารและความเย่อหยิ่งสูงส่ง

ลี่จิ่วชังที่เป็นแบบนี้เหมือนแปลกหน้าสุดๆ

มู่น่อนน่อนยิ่งอยู่ไม่ยอมเชื่อว่าเขาคือลี่จิ่วเชียน

ดูออกว่าแววตาของมู่น่อนน่อนมีความต่อต้าน ลี่จิ่วชังจัดเสื้อผ้าบนแล้วลุกขึ้นมาพูดด้วยน้ำเสียงที่โหดร้ายสุดๆ：“ถ้าผมไม่ใช่ลี่จิ่วเชียน มู่มู่จะเข้าใกล้ผมเหรอ？เด็กมักจะรับรู้ไวกว่าผู้ใหญ่อย่างพวกเราเยอะเลยนะครับ”

ใบหน้าของมู่น่อนน่อนมีความช็อกและความตะลึงที่ซ่อนยังไงก็ซ่อนไม่อยู่

เฉินมู่บอกว่าคุณลุงลี่ก็คือคุณลุงลี่

อยู่ในสายตาเธอ คุณลุงลี่ก็คือลี่จิ่วเชียน ลี่จิ่วเชียนก็คือคุณลุงลี่ ไม่มีลี่จิ่วชังอะไรนั่นหรอก！

พริบตาเดียวในหัวของมู่น่อนน่อนว่างเปล่าและยุ่งเหยิงไปหมด

เธอยื่นมมือไปยกถ้วยน้ำชาที่อยู่ตรงหน้า นิ้วมือขาวผ่องค่อนข้างสั่น

หลังจากทานข้าวเที่ยงแล้ว ลี่จิ่วชังก็ได้ให้คนไปเรียกมู่น่อนน่อนมาจิบน้ำชา ทั้งสองจิบชาอยู่ที่นี่ทั้งบ่ายเลย ครึ่งชั่วโมงก่อนลี่จิ่วชังให้คนใช้ที่ชงชาให้พวกเขาออกไป ตอนนี้น้ำชาได้เย็นหมดแล้ว

กรอกชาที่เย็นเฉียบลงไปแก้วนึง ไม่เพียงแต่กระเพาะที่เย็น มู่น่อนน่อนรู้สึกทั่งร่างกายของตัวเองล้วนเย็นไปหมด

ลี่จิ่วเชียนก็คือลี่จิ่วชัง ลี่จิ่วชังก็คือลี่จิ่วเชียน

บนโลกใบนี้ไม่มีคนที่ชื่อลี่จิ่วชังเลยด้วยซ้ำ

เธอจิบน้ำชาเสร็จ ได้กำถ้วยน้ำชาไว้แน่นไม่ยอมคลายออก

มู่น่อนน่อนยังแอบรู้สึกว่าโชคดี จึงได้ถามความข้องใจออกมา：“แต่คุณมีพี่น้องฝาแฝดคนนึงชัดๆ！”

“สำหรับเรื่องนี้ ก็คือลูกน้องของเฉินถิงเซียวทำงานไม่ได้เรื่องแล้ว”สีหน้าของลี่จิ่วชังนิ่งและใจเย็น：“ใช่ ผมมีพี่น้องฝาแฝดคนนึง แต่เขาอยู่หรือตาย ก็ต้องตรวจสอบให้ชัดเจนสิ！”

มู่น่อนน่อนอึ้งไปครู่นึงถึงพูดพึมพำว่า：“ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง……”

ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง

ลี่จิ่วเชียนเป็นคนที่ฉลาดและมีความสามารถขนาดนี้ เป็นไปได้ยังไงที่จะถูกคนบีบบังคับน้ำตาไปง่ายๆได้อย่างไร แถมยังไม่มีข่าวคราวเลยสักนิด

และสถานการณ์ภายใต้ตอนนั้น ข้อมูลทั้งหมดล้วนแสดงให้เห็นว่ามีลี่จิ่วชังคนนี้อยู่จริง ส่วนลี่จิ่วเชียนก็ขาดการติดต่อจริงๆ เพราะฉะนั้น มู่น่อนน่อนถึงได้เชื่อมั่นว่ามีคนที่ชื่อลี่จิ่วชังอยู่จริง

“คนที่ฉันเจอในจีนติ่งคือคุณ？”

มู่น่อนน่อนเงยหน้าขึ้นมามองลี่จิ่วชัง น้ำเสียงไม่ได้สงบนิ่งเหมือนที่ผ่านมาอีก

หลังจากที่พูดความจริงออกมาทุกอย่างแล้ว ลี่จิ่วชัง……ไม่ ลี่จิ่วเชียนก็ไม่เสแสร้งอีก