บทที่ 596 จุดทะลวง

ลี่จิ่วเชียนหน้าบูดบึ้งไว้ ได้กรอกยากำนั้นเข้าไปอย่างแข็งกระด้าง

อาลั่วยืนอยู่ข้างหลังเขา สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสาร：“ถึงคุณชายไม่กินยาก็ไม่เป็นไรค่ะ！ไม่ว่าคุณชายจะเป็นลี่จิ่วเชียนหรือว่าลี่จิ่วชัง ฉันก็ไม่……”

ลี่จิ่วเชียนได้กลืนยาเข้าไปอย่างค่อนข้างลำบาก เสียงค่อนข้างแหบพร่า แต่กลับแฝงด้วยความเย็นชา：“หุบปาก”

อาลั่วไม่พูดจาอีก แค่มองเขาไว้อย่างอยากจะพูดแต่ก็หยุดเอาไว้

“ฉันคือฉัน เสี่ยวชังคือเสี่ยวชัง”ตอนที่ลี่จิ่วเชียนพูด มือที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานได้กุมแน่นอย่างควบคุมไม่ได้

อาลั่วก็อดไม่ได้อยู่ดี เธอได้พูดอีกคำนึงว่า：“ครั้งนี้ถ้าไม่ใช่ว่าอาการป่วยของคุณชายกำเริบ คุณชายจะดำเนินแผนการ จะล่อมู่น่อนน่อนมาที่เมืองMเหรอคะ？”

ลี่จิ่วเชียนหันไปมองอาลั่ว มองจากมุมของมู่น่อนน่อน สามารถเห็นแค่ใบหน้าด้านข้างของลี่จิ่วเชียน แต่ใบหน้าด้านข้างนี้ก็เย็นชาเหมือนกัน

สีหน้าของลี่จิ่วเชียนจะต้องดูแย่มากแน่ๆเลย เสียงของอาลั่วค่อนข้างขาดความมั่นใจ：“คุณชายตกหลุมรักมู่น่อนน่อนเข้าจริงๆแล้วใช่มั้ยคะ？คุณชายคงไม่ใช่ว่าลืมจุดประสงค์เดิมไปแล้วนะคะ？ตอนนี้วานวานยังอยู่ในโรงพยาบาลอาศัยเครื่องช่วยหายใจยื้อชีวิตอยู่……”

เพี๊ยะ！

คำพูดของอาลั่วได้ถูกเสียงตบหน้าของลี่จิ่วเชียนขัดจังหวะ

มู่น่อนน่อนที่อยู่หน้าห้องก็ถูกเสียงตบหน้าของลี่จิ่วเชียนทำเอาช็อกเหมือนกัน

ถึงแม้รู้ตั้งนานแล้วว่าลี่จิ่วเชียนไม่ใช่คนดี แต่มู่น่อนน่อนก็ไม่เคยคิดมาก่อนว่าเขาจะตบตีผู้หญิง โดยเฉพาะกับอาลั่วที่ดีกับเขาและภักดีกับเขาขนาดนี้

ลี่จิ่วเชียนตบฉาดนี้ได้ค่อนข้างโหด อาลั่วเซไปครู่นึงถึงยืนทรงตัวนิ่ง เธอไม่ได้ยื่นมือไปจับหน้าตัวเอง แค่ก้มหน้าเล็กน้อยไม่พูดสักคำ

เป็นผู้หญิงที่ดื้อด้านและหยิ่งในศักดิ์ศรี

ลี่จิ่วเชียนลุกขึ้นมาหันหลังให้กับประตู มู่น่อนน่อนไม่เห็นสีหน้าของเขา ได้ยินแค่เสียงของเขา：“ฉันทำเรื่องอะไร ต้องให้เธอมาเตือนด้วยเหรอ？”

ผ่านไปครู่นึง เสียงของอาลั่วถึงก้องมาเบาๆ：“ขอโทษค่ะ ฉันล้ำเส้นเกินไป”

ลี่จิ่วเชียนหันหน้ามาพร้อมกับสีหน้าบูดบึ้ง เสียงก็เย็นชาสุดๆ：“ออกไป”

“ค่ะ”อาลั่วพยักหน้าเล็กน้อย ดูแล้วเคารพนอบน้อมสุดขีด

เห็นอาลั่วกำลังจะออกมาแล้วมู่น่อนน่อนรีบปิดประตูอย่างระมัดระวัง จากนั้นได้หันหลังเดินกลับไปที่ห้องนอนของเฉินมู่อย่างเบามือเบาเท้าและรวดเร็ว

มู่น่อนน่อนเดินไปด้วยและนึกย้อนเนื้อหาที่เมื่อครู่อยู่หน้าห้องได้ยินที่ลี่จิ่วเชียนกับอาลั่วพูดคุยกันไปด้วย

ลี่จิ่วเชียนชอบเธอหรือเปล่าอันนี้เธอไม่รู้ เธอแค่อยากรู้จุดประสงค์ที่แท้จริงของลี่จิ่วเชียนคืออะไร

แต่เมื่อครู่คำพูดของอาลั่วพูดไปแค่ครึ่งเดียว ก็ไม่ได้พูดให้แน่ชัดว่าจุดประสงค์ที่ลี่จิ่วเชียนเข้าใกล้เธอตอนนั้นคืออะไรกันแน่

ยังมีอีก แล้ววานวานคือใคร？

ถ้าวานวานเป็นชื่อคน ฟังแล้วน่าจะเป็นชื่อของผู้หญิง

——ตอนนี้วานวานยังอยู่ในโรงพยาบาล อาศัยเครื่องช่วยหายใจยื้อชีวิตอยู่

นี่เป็นคำพูดเดิมของอาลั่ว คำพูดนี้สามารถวิเคราะห์ข้อมูลออกมาได้ไม่น้อยเลย

วานวาน อาจจะเป็นผู้หญิงคนนึง

ฟังน้ำเสียงของอาลั่ว วานวานน่าจะเป็นผู้หญิงที่มีความเกี่ยวข้องลี่จิ่วเชียน แถมน่าจะสำคัญมากด้วย ถ้าไม่สำคัญ ลี่จิ่วเชียนก็ไม่สนหรอกว่า“วานวาน”คนนั้นจะอาศัยเครื่องช่วยหายใจยื้อชีวิตหรือว่าตายไปแล้ว

สำหรับผู้ชายคนนึงแล้ว ผู้หญิงที่สำคัญก็มีแค่สองแบบเท่านั้น แบบนึงคือคนรัก อีกแบบนึงคือคนในครอบครัว

ดูจากนิสัยที่เจ้าเล่ห์เพทุบายอย่างลี่จิ่วเชียนแล้ว มีความเป็นไปได้สูงว่าวานวานคนนั้นอาจจะเป็นแค่คนในครอบครัวของเขา

อาลั่วชอบลี่จิ่วเชียน ถ้าวานวานเป็นคนรักของลี่จิ่วเชียน ตอนที่เธอพูดถึงวานวานน้ำเสียงไม่ควรจะปกติขนาดนั้นถึงจะถูก

มู่น่อนน่อนได้จัดเรียงสิ่งที่ในใจวิเคราะห์ออกมา และได้ข้อสรุปว่า