ตอนที่ 116 เมียฉันก็แซ่มู่เหมือนกัน

มู่น่อนน่อนไม่ค่อยใกล้ชิดสนิทสนมกับกู้จือหยั่นเท่าไหร่ ไม่ค่อยรู้นิสัยใจคอของกู้จือหยั่น

แต่ในเน็ตลือสะพัด กู้จือหยั่นคือต้นฉบับของคนเจ้าชู้ เปลี่ยนผู้หญิงเหมือนเปลี่ยนเสื้อผ้า แฟนที่เป็นข่าวมีเยอะแยะมากมาย แต่ส่วนมากล้วนเป็นรูปถ่ายที่ไม่มีหลักฐานแท้จริง ไม่มีแรงโน้มน้าวเลยสักนิด

ดังนั้น จนถึงตอนนี้ กู้จือหยั่นก็แค่มีข่าวซุบซิบเยอะ แต่กลับไม่เคยยอมรับมาก่อนว่าผู้หญิงคนไหนเป็นแฟนตัวจริงของเขา

แต่เพราะกู้จือหยั่นรวมหัวกับเฉินถิงเซียวหลอกมู่น่อนน่อน และเพราะความสัมพันธ์ของเขากับเสิ่นเหลียงซับซ้อน มู่น่อนน่อนก็ไม่ค่อยมีความรู้สึกดีกับกู้จือหยั่นเท่าไหร่

แต่ถึงจะอย่างนี้ก็เถอะ มู่น่อนน่อนก็ไม่ได้ด่ากู้จือหยั่นตามเสิ่นเหลียง

เธอดูรูปถ่ายไปอีกครู่นึง แล้ววิเคราะห์ให้เสิ่นเหลียงฟังอย่างละเอียด:“รูปถ่ายนี้ถ่ายที่หน้าโรงแรมจีนติ่ง

แถมยังตอนกลางคืน อีก กู้จือหยั่นเป็นคนใหญ่คนโตของวงการบันเทิง ปกติผู้สื่อข่าวไม่กล้าเขียนข่าวของเขาไปมั่วและขัดใจเขาไม่มั่ว”

“ถึงจะเป็นแบบนี้ก็สามารถอธิบายอะไรได้?”น้ำเสียงของเสิ่นเหลียงสงบลงมาแล้ว:“เขาได้พาผู้หญิงสองคนไปเที่ยวที่คลับเฮ้าส์ทั้งคืนไม่กลับมาจริงๆ”

มู่น่อนน่อนรู้สึกที่เสิ่นเหลียงพูดมีเหตุผล

เธอไม่รู้ว่าระหว่างเสิ่นเหลียงกับกู้จือหยั่นเคยเกิดอะไรขึ้น แต่เธอรู้เสิ่นเหลียงกับกู้จือหยั่น ต่างก็ปล่อยวางไม่ลงซึ่งกันและกัน

ไม่งั้น ทุกครั้งที่กู้จือหยั่นเจอเธอก็ไม่ถามข่าวคราวของเสิ่นเหลียงอ้อมๆหรอก เสิ่นเหลียงเองก็จะไม่เพราะข่าวนี้แล้วโทรมาด่ากู้จือหยั่นให้เธอฟังหรอก

...............

ข่าวของกู้จือหยั่นออกมาปุ๊บ กลุ่มคนที่ชอบซุบซิบในเน็ตก็กระโดดโลดเต้นขึ้นมาอีกแล้ว

คอมเม้นท์และผลงานใต้Weiboของกู้จือหยั่นแปลกประหลาดมาก

“ประธานกู้ของเราตอนนี้เล่นสวิงกิ้งแล้วเหรอ?”

“คุณมีปัญญาเล่นก็ยอมรับแฟนตัวจริงสักคนสิ?”

“ไม่กลัวป่วยเหรอ?”

“ลูกพี่กู้ ต้องทำยังไงถึงจะเข้าบริษัทเสิ้งติ่ง?”

“แปลกแฮะ ครั้งนี้ไม่ใช่ดาราสาว?”

“ทุกคนต่างก็มาดูความเฮฮาที่นี่แล้วเหรอ? พวกคุณลืมเรื่องโรงงานของบริษัทมู่ซื่อไปหรือเปล่า? แวะจุดประเด็นหน่อย:#ด้านมืดของโรงงานบริษัทมู่ซื่อ#”

ด้านล่างของความคิดเห็นนี้มีคนตอบตามเยอะมาก

“ฉันรู้สึกมีเหตุผล”

“เพราะฉะนั้น ประธานกู้สุดหล่อของพวกเราคือแพะรับบาป?”

“ถ้าเป็นแบบนี้จริงๆ บริษัทมู่ซื่อก็ต่ำช้าเกินไปแล้ว!”

“ประธานกู้ผู้น่าสงสาร”

“……”

มู่น่อนน่อนดูคอมเม้นท์พวกนี้เสร็จ แล้วไปดูที่หัวข้อยอดนิยม ไม่นึกเลยว่าประเด็นที่เกี่ยวกับด้านมืดของโรงงานบริษัทมู่ซื่อจะไม่อยู่แล้ว

มู่น่อนน่อนแคปคอมเม้นท์ส่งให้เสิ่นเหลียง และส่งข้อความเกลี้ยกล่อมเธอ:“ถ้าเธอแคร์มากจริงๆ สู้ฟังกู้จือหยั่นอธิบายหน่อยจะดีกว่า”

ถึงแม้เธอไม่ค่อยรู้จักกู้จือหยั่นดีพอ แต่เธอรู้จักเสิ่นเหลียงดีมาก

เสิ่นเหลียงแก่กว่าเธอสองปี ตอนที่เธอเรียนมัธยมปลายรู้จักกับเสิ่นเหลียงจนถึงตอนนี้ก็หกปีแล้ว

ในหกปีนี้ ผู้ชายที่เข้ามาจีบเสิ่นเหลียงเยอะดั่งปลาคาร์ฟที่แหวกว่ายอยู่ในแม่น้ำ เยอะจนนับไม่ถ้วน ในนั้นก็ไม่ขาดผู้ชายดีๆที่ฐานะทางบ้านร่ำรวยและเป็นสุภาพบุรุษ

แต่เสิ่นเหลียงกลับมั่นคงเหมือนภูเขาไท่ ไม่เคยหวั่นไหวเพราะผู้ชายคนไหนมาก่อน

เมื่อก่อนมู่น่อนน่อนไม่ค่อยเข้าใจ ต่อมาหลังจากเห็นแววตาที่เธอมองกู้จือหยั่น ก็ค่อยๆเข้าใจแล้ว

ถ้าในใจของคนๆนึงซ่อนคนไว้ ถึงคนอื่นจะดีแค่ไหนก็ไม่เข้าตาหรอก

“ฟังคำอธิบายบ้าบอคอแตกอะไรล่ะ ไอ้ผู้ชายเฮงซวย”ถึงแม้เสิ่นเหลียงก็ยังด่ากู้จือหยั่นอยู่ แต่ย้ำเสียงซอฟลงเยอะแล้ว