ตอนที่ 121 ทบทวนสักหน่อย

ตอนที่ 121 ทบทวนสักหน่อย

หลังจากทานข้าวเสร็จ มู่น่อนน่อนก็พาเฉินเจียฉินไปที่ห้องของเขา

เมื่อเข้าไปในห้อง มู่น่อนน่อนก็ปิดประตูห้องด้วยท่าทางลับๆล่อๆ

เฉินเจียฉินทำสีหน้ามึนงง: “นี่เธอทำอะไรของเธอ? เมื่อครู่ตอนที่เธอลากฉันขึ้นมา สายตาของพี่ชายแทบจะฆ่าฉันแล้ว ตอนนี้เธอยังปิดประตูอีก เดี๋ยวเขาก็โยนฉันออกไปนอกบ้านหรอก”

“ไม่มีทาง” แม้ว่าดูจากภายนอกเฉินถิงเซียวจะดุและโหดร้ายกับเฉินเจียฉินเป็นอย่างมาก แต่ที่เขายอมให้เฉินเจียฉินอยู่กับเขาที่นี่ แสดงว่าเขาก็ชอบกับเฉินเจียฉินเช่นกัน

“ถ้าเขาโยนฉันออกไปจริง เธอต้องช่วยฉันด้วยนะ” เฉินเจียฉินยกไหล่ขึ้น กระโดดไปนั่งที่โต๊ะหนังสือ “ว่ามา มีเรื่องอะไรต้องทำตัวลึกลับขนาดนี้ เธอคิดดีแล้วว่าจะหย่ากับเขา?”

“นายเป็นเด็กตัวแค่นี้ทำไมพอเอ่ยปากพูดอะไรก็มีแต่เรื่องหย่าร้าง!” มู่น่อนน่อนยื่นมือออกไปเขกหัวเขาหนึ่งครั้ง

เฉินเจียฉินจับหัวของตัวเอง ตะโกนโวยวายเสียงดัง: “โอ๊ย เจ็บมากเลยนะ!”

มู่น่อนน่อนไม่มีอารมณ์จะเล่นหยอกล้อกับเขา: “นิสัยของพี่ชายนายเป็นแบบนี้มาตลอดเลยเหรอ?”

ตอนที่เฉินถิงเซียวยังเป็น “เฉินเจียฉิน” แม้ว่าสามารถสัมผัสได้ถึงอารมณ์ฉุนเฉียวของเขาได้เช่นกัน แต่ก็ไม่โหดเหี้ยเหมือนในตอนนี้

และหลังจากที่เขาฟื้นกลับมาเป็นเฉินถิงเซียวอีกครั้ง มักจะทำตัวให้อีกฝ่ายคาดเดายาก และยังมีพลังในการควบคุมมากอีกด้วย

เขารู้เรื่องที่หล่อนทำทั้งหมด แต่กลับไม่เคยพูดหรือมีท่าทีอะไรเลย ตอนนี้เมื่อเขากลับมาเป็นเฉินถิงเซียวอีกครั้ง กลับทำตัวเหมือนไม่มีอะไรต้องสนใจ กลายเป็นคนป่าเถื่อนไม่มีกฎเกณฑ์มากขึ้น

“ถ้าเขาเป็นแบบนี้ตลอด มันอันตรายมากนะ” เหมือนเฉินเจียฉินนึกถึงเรื่องบางอย่างที่น่ากลัวขึ้นมาได้ จึงหดคอลง: “พูดจากใจจริงนะ ฉันว่าเธอหย่ากับเขาไปเลยดีกว่า เธอว่าพี่ชายฉันเป็นอย่างไรบ้าง?”

มู่น่อนน่อนไม่รู้ว่าต้องรู้สึกอย่างไร: “เมื่อก่อนนายให้ฉันเป็นแฟนนายไม่ใช่เหรอ?”

“ฉันรู้สึกว่าเธอไม่มีทางชอบฉัน พี่ชายฉันเป็นคนอบอุ่นขนาดนั้นเหมาะสมกับเธอมากกว่า ต้องดูแลเธอดีกว่าที่เฉินถิงเซียวดูแลเธอแน่นอน เขาโหดเหี้ยมเกินไป!”

เฉินเจียฉินพูดพลางยังทำหน้าหยอกล้อเป็นผีใส่

มู่น่อนน่อนทนขำไม่ไหว จึงพูดแกล้งเขา: “นายรู้ไหมว่าทั้งประเทศนี้มีผู้หญิงกี่คนที่อยากแต่งงานกับพี่ชายนาย? ถึงแม้ว่าพี่ชายนายจะยอมแต่งงานกับฉัน งั้นฉันก็เป็นผู้หญิงที่แต่งงานสองรอบ ไม่เหมาะสมกับเขาหรอก”

“เธอดีขนาดนี้ ไม่เหมาะกับเขาตรงไหนกันล่ะ?” เฉินเจียฉินพูดลอยๆ แต่น้ำเสียงกลับดูจริงใจมาก

มู่น่อนน่อนตกตะลึงเล็กน้อย หล่อนดีขนาดนั้นเลยเหรอ?

เมื่อเห็นว่ามู่น่อนน่อนไม่พูดอะไร เฉินเจียฉินรู้สึกลำบากใจเช่นกัน เขาเกาหัวและพูดอธิบายขึ้น “เมื่อก่อนฉันไปอาศัยอยู่ที่บ้านเธอไม่ใช่เหรอ? วันนั้นที่เธอไป ฉันคิดว่าเธอจะเรียกคนมาจัดการฉันเสียอีก คิดไม่ถึงเลยว่าเธอยังทำอาหารอร่อยๆให้ฉันอีกด้วย...”

“……”

มู่น่อนน่อนตัดสินใจขัดจังหวะจินตนาการของเขา: “เพราะนายบอกว่าตัวเองชื่อเฉินเจียฉิน ฉันก็เลยให้คนมาจัดการนาย”

“แม้ว่าฉันไม่ได้ชื่อเฉินเจียฉิน เธอก็ไม่มีทางให้คนมาจัดการฉัน”

“นายรู้ได้ยังไง?”

“ไม่ต้องสนใจว่าฉันรู้ได้ยังไง” เฉินเจียฉินผลักหล่อนออกไปนอกประตู “รีบออกไปเถอะ ฉันจะทำการบ้าน ผู้หญิงอย่างพวกเธอนี่ปัญหาเยอะจริงๆเลย”

ปั้ง!

ประตูที่อยู่ด้านหลังถูกปิดลงทันที

มู่น่อนน่อนหันหลังไป อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

เป็นเด็กที่ช่างไม่รู้เรื่องอะไรจริงๆเลย!

เมื่อกลับไปที่ในห้อง เฉินถิงเซียวกำลังนั่งอ่านเอกสารอยู่ที่หัวเตียง เมื่อได้ยินเสียงหล่อนเปิดประตูเข้ามา ก็ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น

คืนนี้เขานอนเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?

มู่น่อนน่อนก็ไม่ได้พูดอะไรกับเขา กลับเดินตรงไปที่ห้องน้ำทันที

ตอนที่ออกมา เฉินถิงเซียวไม่ได้นั่งดูเอกสารแล้ว เขาพิงอยู่ที่หัวเตียง สายตาคู่นั้นจ้องมองมาที่มู่น่อนน่อน

มู่น่อนน่อนก้มลงมองชุดนอนที่ปกคลุมตัวของเองมิดชิดไว้อย่างดี จากนั้นค่อยๆเดินไปที่ข้างเตียง ดึงผ้าห่มออกแล้วนอนลงไป