ตอนที่1 ขี้เหร่มาก

ตอนที่1 ขี้เหร่มาก

มู่น่อนน่อนนั่งเหม่อลอยอยู่หน้ากระจกโต๊ะเครื่องแป้ง รอช่างแต่งหน้าเข้ามาแต่งหน้าให้เธอ

ทันใดนั้น ประตูถูกเปิดออกเซียวชู่เหอเดินเข้ามากอย่างเร่งรีบ

เธอเห็นผมที่ยุ่งเหยิงของมู่น่อนน่อน บนตัวยังสวมเสื้อไหมพรมแขนยาว พูดต่อว่า"คนของตระกูลเฉินมากันหมดแล้ว ทำไมเธอยังไม่เปลี่ยนชุด?"

มู่น่อนน่อนดันแว่นกรอบดำขึ้น เปลือกตาที่หย่อนยานดูเหมือนมึนๆ"คุณแม่ จะให้ฉันแต่งงานกับว่าที่สามีของพี่สาวจริงๆเหรอ?"

เซียวชู่เหอคิดว่าหล่อนจะเปลี่ยนใจ กระวนกระวายจนหน้าขาวซีดแล้ว

คนของตระกูลเฉินรออยู่ด้านนอก มีอะไรผิดพลาดก็ทำลายตระกูลมู่ได้!

เธอกระวนกระวายคุกเข่าลงตรงหน้ามู่น่อนน่อน"น่อนน่อน ถือว่าแม่ขอร้อง พี่สาวเธอคู่ควรกับคนที่ดีกว่านี้ เธอช่วยหล่อนหน่อย!"

เดิมทีดวงตาที่ดูไม่มีแววค่อยๆเปลี่ยนเป็นเย็นชา ถึงแม้เซียวชู่เหอจะเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดของเธอ แต่กลับเอาความเอ็นดูทั้งหมดให้ลูกชายลูกสาวของภรรยาเก่าของพ่อที่เสียชีวิตไปแล้ว

ดังนั้น เซียวชู่เหอรู้อยู่แล้วว่าที่สามีของพี่สาวทั้งขี้เหร่ทั้งไม่สามารถมีเซ็กส์ได้ แต่กลับให้มู่น่อนน่อนแต่งแทนพี่สาว

เสียงเร่งของคนใช้ดังมาจากนอกประตู"คุณผู้หญิง คุณหนูสาม คนของขึ้นมาแล้ว"

มู่น่อนน่อนไม่ได้ยื่นมือไปประคองเซียวชู่เหอแค่พูดอย่างเย็นชาว่า"ลุกขึ้นเถอะ ฉันจะไปแล้ว"

ครั้งนี้ เธอตายใจแล้วจริงๆ

เปิดประตู เห็นนอกประตูมีบอดี้การ์ดแปลกหน้ายืนอยู่กลุ่มหนึ่ง นี้คือคนที่มารับเธอจากตระกูลเฉิน

ไม่มีงานแต่ง และไม่มีเจ้าบ่าว วันนี้เธอจะแต่งงานแล้ว

"ไปเถอะ"เธอเดินอยู่ข้างหน้า เดินลงไปก่อน

ตระกูลเฉินคือไฮโซระดับสูงของเมืองเซี่ยงไฮ้ ผู้สืบทอดสายตรงเพียงคนเดียวเฉินถิงเซียว กลับทำให้เสียโฉมตอนถูกคนลักตัวเมื่อ10กว่าปีที่แล้ว ไม่สามารถมีเซ็กส์ได้

ตั้งแต่นั้นมาเฉินถิงเซียวก็ไม่เคยโผล่หน้าให้ใครเห็น

ข่าวลือเขาอารมณ์โหดเหี้ยม น่าเกลียดน่ากลัว ผู้หญิงทุกคนที่ถูกส่งเข้าห้องเขาไม่มีใครมีรอดชีวิตออกมาได้

เรื่องที่น่าเศร้าที่สุดคือมีความคิดที่ว่า ถึงแม้เฉินถิงเซียวจะเป็นปีศาจ เธอก็ไม่แคร์แล้ว

…......

ถึงบ้านพักตากอากาศของเฉินถิงเซียวแล้ว