ตอนที่13 ฉันจน

ตอนที่13 ฉันจน

มู่น่อนน่อนสตั้นไปชั่วครู่ ถึงรู้สึกตัว เจ้าของเสียงนี้คือเฉินเจียฉิน

"ทำไมเธอยังไม่ไป?"

ที่ตอบเธอ คือเสียงตัดสาย

เธอมองโทรศัพท์ที่ถูกตัดสาย นั่งยองๆกุมหัวอย่างหงุดหงิด

ทำไมทุกๆคนถึงต้องมาทำให้เธอลำบากในใจกันนะ?

เซียวชู่เหอกับมู่ลี่เหยียนให้กำเนิดเธอออกมา แต่กลับไม่เคยรักเธอ

เธอถูกบังคับแต่งเข้าตระกูลเฉิน เฉินถิงเซียวเกลียดจนไม่อยากเจอเธอ

เธอไม่อยากสร้างปัญหา แต่เฉินเจียฉินกลับยุ่งกับเธอ

แต่ว่า ถ้าเกิดไม่สนใจเฉินเจียฉิน เขาจะไปบอกกับเฉินถิงเซียวจริงๆหรือเปล่าว่า เธออ่อยเขา?

พอนึกถึงข้อนี้ มู่น่อนน่อนก็หายใจเข้าลึกๆแล้วลุกขึ้นมา

ถึงแม้เธอจะใช้เรื่องแบบนี้มาข่มขู่เซียวชู่เหอกับมู่หวั่นขี แต่ถ้าสมมุติเฉินเจียฉินพูดบ้าๆจริงๆ ตระกูลเฉินไม่สนถูกผิด ยังไงก็ต้องเสียสละเธอเพื่อรักษาชื่อเสียงตระกูลเฉินอยู่แล้ว

......

มู่น่อนน่อนไม่ได้ไปห่ออาหารพวกนั้นกลับมาอย่างที่เฉินเจียฉินบอก แต่ไปซื้อวัตถุดิบที่ตลาดกลับไป

เธอเปิดประตูเข้าไป ก็เห็นรูปร่างใหญ่โตของเฉินเจียฉินอยู่ที่โซฟาขนาดเล็กสำหรับคนเดียว

ผู้ชายที่หล่อสง่าเอียงหัวพิงโซฟา ขายาวสองข้างทับด้วยกัน รักษาท่าทีที่สบายอิสระไว้ ถ้าไม่ใช่สีหน้าของเขาขาวซีดเกินไป สีหน้านิ่งเงียบแบบนี้ มองไม่ออกว่าเขาเพิ่งถูกยิงมาเลย

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เขายังคงดูเหมือนไม่เข้ากับห้องเดียวขนาดเล็กที่แคบของเธอ

ยังไงก็เป็นคุณชายตระกูลร่ำรวยที่ถูกโอ๋มาจนโต ถึงแม้ศีลธรรมแย่ไปนิด แต่ความสูงศักดิ์สง่างามซ่อนไว้ไม่ได้อยู่แล้ว

เธอเอาผักในมือตั้งไว้ข้างๆ ก้มลงเปลี่ยนรองเท้า

จู่ๆกลิ่นไอความเยือกเย็นเข้ามาใกล้

เธอเงยหน้าขึ้นอย่างแรง ก็เห็นผู้ชายที่ก่อนหน้านี้ยังเห็นนั่งพิงโซฟาอยู่ ไม่รู้เดินมาตรงหน้าเธอเมื่อไหร่ กำลังก้มหน้าสำรวจผักที่เธอเอากลับมา

เฉินถิงเซียวเห็นผักที่หล่อนซื้อชัดๆ ยักคิ้วมองหล่อน"นี่คืออาหารที่เธอห่อกลับมา?"

มู่น่อนน่อนเปลี่ยนรองเท้าเสร็จแล้ว หันหลังกลับหยิบผัก พูดเบาๆ"ห่ออาหารสุกแพงเกินไป ฉันจน"

เฉินถิงเซียวประเมินเสื้อที่หล่อนใส่ ดูแล้วถูกมากเก่ามากจริงๆ