บทที่ 10

ในขณะนี้...

ชั้น 33 ชั้นบนสุดของโรงแรมโกลเด้นลิฟ

ในห้องทำงานของท่านประธาน

หลิวซวนผู้จัดการทั่วไปของโรงแรมโกลเด้นลิฟ ยืนอยู่ตรงข้ามกับชายวัยสามสิบกว่า

ชายคนนั้นนั่งอยู่บนที่นั่งท่านประธาน เอนตัว เท้าทั้งสองข้างยกขึ้นวางบนโต๊ะทำงาน

ผู้ชายคนนี้ก็คือเย่หงประธานโรงแรมโกลเด้นลิฟและเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของโรงแรมโกลเด้นลิฟ

"หลิวซวน ช่วงนี้มีอะไรเกิดขึ้นที่โรงแรมหรือเปล่า?" เย่หงถาม

เขามาทำธุระที่มณฑลเจียงหนาน เลยแวะมาดู ครั้งนี้เป็นความบังเอิญ ปกติเขามาแค่ปีละครั้งสองครั้ง

"ประธานเย่ ทุกอย่างในโรงแรมราบรื่นดีครับ รายได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยเพิ่มขึ้นประมาณ 20% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีที่แล้วครับ" หลิวซวนตอบ

"ไม่เลวเลย หลิวซวน คุณทำได้ดีมาก โบนัสสิ้นปีจะเพิ่มเป็นสองเท่า และโบนัสสำหรับพนักงานโรงแรมจะเพิ่มขึ้น 50%"

"ขอบคุณครับ ประธานเย่!" หลิวซวนโค้งคำนับและพูดด้วยความเคารพ

"เอาล่ะ ถ้าคุณไม่มีอะไรต้องรายงานแล้ว ก็ไปทำงานของคุณเถอะ! ผมแค่แวะมาดูเฉย ๆ เดี๋ยวก็กลับแล้ว" เย่หงพูดอย่างสบาย ๆ

หลิวซวนคิดอยู่พักหนึ่งแล้วพูดว่า "ประธานเย่ครับ ผมมีเรื่องหนึ่งต้องการจะรายงานให้คุณทราบครับ เมื่อวานมีแขกคนหนึ่งทำบัตรสมาชิกที่โรงแรม เติมเงินทีเดียวร้อยล้านครับ"

"โอ้? ในนามบุคคลหรือในนามบริษัท?" เย่หงเริ่มสนใจ

"ในนามบุคคลครับ และเมื่อวานมื้อเดียวก็กินไปหนึ่งล้านห้าแสน แถมยังบอกว่าให้ทางโรงแรมเตรียมอาหารคุณภาพสูงให้เขาทุกวัน ถ้ามาไม่ได้ก็ให้เททิ้งครับ"

"ทำไมฉันฟังดูเหมือนเป็นเศรษฐีใหม่? อายุเท่าไหร่?"

"ในข้อมูลขึ้นว่าอายุยี่สิบเอ็ดปี ดูเหมือนจะเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเจียงหนานครับ"

"ยี่สิบเอ็ด? นักศึกษา? เติมเงินร้อยล้านกินข้าว? คุณเคยเจอเขาไหม?"

"ประธานเย่ครับ ผมไม่เคยเจอเขาครับ เมื่อวานนี้ผู้จัดการล็อบบี้จ้าวซวนเป็นคนต้อนรับเขาครับ"

"งั้นเรียกจ้าวซวนมาหาผมที"

"ครับ ประธานเย่!"

หลิวซวนตะโกนในวิทยุสื่อสารโดยตรงว่า "ผู้จัดการจ้าวอยู่ไหม? ได้ยินแล้วกรุณาตอบด้วย!"

ผ่านไปสักพักก็มีเสียงจากวิทยุสื่อสารตอบกลับมาว่า "คุณหลิวคะ ผู้จัดการจ้าวออกไปเมื่อเช้านี้ยังไม่กลับมาเลยค่ะ"

หลิวซวนเหลือบมองเย่หงอย่างเงียบ ๆ และพูดใส่วิทยุสื่อสารว่า "มีใครรู้บ้างไหมว่าเธอไปทำอะไร?"

"ไม่ทราบค่ะ ไม่ได้บอกพวกเราไว้ค่ะ!"

หลิวซวนหยุดพูดแล้วมองไปที่เย่หงแล้วพูดว่า "ประธานเย่ครับ ผมจะโทรหาเธอเดี๋ยวนี้"

เย่หงพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ว่า "ไม่ต้องแล้ว เราก็รออยู่ที่นี่ ดูว่าเธอจะกลับมาเมื่อไหร่ หลิวซวน เวลาทำงานไม่อยู่โรงแรม ออกไปข้างนอกตามใจชอบโดยไม่บอก คุณจัดการกันยังไง?"

"ผมขอโทษครับ ประธานเย่ เป็นความบกพร่องของผมเอง ผมจะจัดการให้เข้มงวดขึ้น ปรับปรุงโรงแรมให้สมบูรณ์" หลิวซวนตอบอย่างระมัดระวัง

ตอนนี้เขาก็โกรธเล็กน้อยเช่นกัน เกิดอะไรขึ้นกับจ้าวซวน? ปกติทำงานได้ดีมาก แต่ทำไมเขาถึงพลาดในช่วงเวลาที่สำคัญแบบนี้ ทำให้เขาโดนด่าไปด้วย

ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรกันอีก เย่หงก้มหน้าเล่นโทรศัพท์มือถือ หลิวซวนยืนอยู่ข้าง ๆ เขาไม่กล้าขยับ ได้แต่หวังว่าจ้าวซวนจะกลับมาเร็ว ๆ

...

หลังจากที่ทั้งสองกลับถึงโรงแรม