บทที่ 8

หลินตงพาจ้าวซวนมาที่ร้านขายรถปอร์เช่

ทันทีที่ทั้งสองเข้าไปในประตู พนักงานขายสาวสวยก็ต้อนรับยพวกเขา

เธอเห็นทั้งสองลงมาจากรถเบนซ์บิ๊กจีที่เพิ่งซื้อมาใหม่และหลินตงแต่งตัวแบบลูกคนรวย

เขาจึงถามอย่างกระตือรือร้นว่า "คุณผู้ชาย คุณผู้หญิง ไม่ทราบว่าพวกคุณมาดูรถเหรอ?"

"ใช่!" หลินตงตอบ

"แล้วพวกคุณอยากดูรุ่นไหนล่ะ?"

"มีปอร์เช่ 911 อยู่บ้างไหม?"

"มีค่ะ"

"ถ้าอย่างนั้นก็พาเราไปดูหน่อย"

"คุณผู้ชายเชิญทางนี้ค่ะ"

พนักงานขายสาวสวยพาทั้งสองคนไปที่รถปอร์เช่ 911

"ตอนนี้เรามีรถอยู่สองคัน สีแดงหนึ่งคันและสีดำหนึ่งคัน คุณผู้ชายอยากดูคันไหนคะ"

หลินตงเหลือบมองอย่างเฉย ๆ แล้วพูดว่า "ผมต้องการสีแดงนี้ ออกใบเสร็จให้ผมเลย"

"ห๊ะ?" พนักงานขายคนสวยงงนิดหน่อย ยังไม่ทันดูก็ซื้อเลย ไร้มนุษยธรรมมาก

"คุณผู้ชาย คุณไม่ดูก่อนเหรอ?"

"ไม่ใช่ดูแล้วเหรอ? เอาสีแดงนี่แหละ สวยดี"

พนักงานขายคนสวยทำงานที่นี่มานาน นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นคนซื้อรถแบบนี้ แค่ดูภายนอกแล้วให้ออกใบเสร็จโดยไม่ต้องดูภายในเลย

"งั้นคุณผู้ชายเชิญตามฉันมา"

จากนั้นเขาก็พาทั้งสองคนไปที่แผนกต้อนรับและเริ่มแนะนำประสิทธิภาพของรถคันนี้ให้กับหลินตง

"คุณผู้ชาย ปอร์เช่ 911 สีแดงคันนี้เป็นรถสปอร์ตระดับท็อปรุ่นล่าสุด ที่มาพร้อมกับเครื่องยนต์เทอร์โบคู่ 6 สูบในแนวนอน..."

ยังแนะนำไม่เสร็จก็ถูกหลินตงขัดจังหวะว่า "พอแล้ว พอแล้ว ไม่ต้องแนะนำแล้ว บอกตรง ๆ เลยว่าราคาเท่าไหร่!"

"ขอถามหน่อยว่าคุณต้องการตัวเลือกตกแต่งอะไรบ้าง?"

"เลือกอันที่ดีที่สุด"

"งั้นคุณกรุณารอสักครู่ แล้วฉันจะคำนวณให้คุณ"

สองนาทีต่อมา...

"คุณผู้ชาย รวมเป็น 3.28 ล้าน"

หลังจากจ่ายเงินแล้ว ทั้งสองก็นั่งบนโซฟาในล็อบบี้และรอให้พนักงานดำเนินการตามขั้นตอนให้เสร็จสิ้น

จ้าวซวนคิดว่า หลินตงมาซื้อรถ น่าจะขอให้เธอมาช่วยขับรถให้ อย่างไรเสียคนเดียวก็ไม่สามารถขับรถสองคันกลับได้ แม้ว่าจะไม่รู้ว่าทำไมหลินตงถึงเลือกสีแดง แต่เธอก็ยังแนะนำว่า

"น้องหลินตง สีแดงที่คุณเลือกคุณขับคงจะไม่เหมาะ! ทำไมคุณไม่เอาสีดำนั้นล่ะ ฉันคิดว่าอันนั้นเหมาะกับคุณมากกว่า"

"นี่ไม่ได้ซื้อให้ผมสักหน่อย แต่ซื้อให้พี่! ผมคิดว่าพี่ซวนคุณขับรถสีแดงคันนั้นเข้ากับบุคลิกของพี่มาก" หลินตงตอบด้วยรอยยิ้ม

"ซื้อให้ฉันเหรอ? น้องหลินตง คุณล้อเล่นหรือเปล่า!" จ้าวซวนถามด้วยความตกใจ

"พี่คิดว่าผมล้อเล่นเหรอ? ผมซื้อให้พี่ซวน"

"ไม่ ไม่ มันแพงเกินไป ฉันไม่สามารถรับได้" จ้าวซวนปฏิเสธอย่างรวดเร็ว

"พี่ซวน ในเมื่อพี่เรียกผมว่าน้องชาย ก็อย่าเกรงใจผมขนาดนี้เลย พี่ก็รู้ว่าเงินแค่นี้ไม่ถือว่าเป็นอะไรสำหรับผม ก็แค่ค่าอาหารสองมื้อ ถ้าพี่ปฏิเสธ งั้นต่อไปพวกเราจะเล่นด้วยกันอย่างมีความสุขได้ยังไง"

"เอ่อ...ก็ได้! งั้นก็ขอบคุณน้องหลินตงนะ!"

จ้าวซวนในใจมีความสุขมาก ตอนนี้เธอยังคงขับสกู๊ตเตอร์ที่ราคาแสนหนึ่ง เงินเดือนประจำปีของเธออยู่ที่ห้าแสนถึงหกแสน ค่าเช่าบ้านรายเดือน เสื้อผ้า และเครื่องสำอางของเธอคิดเป็นครึ่งหนึ่งของเงินเดือนของเธอ นอกจากนี้ยังมีน้องชายที่เพิ่งเรียนจบวิทยาลัยและว่างงานโดยปกติแล้วเธอจะส่งเงินที่เหลือทั้งหมดกลับบ้าน

แม้ว่าเธอจะดูหรูหราแต่จริง ๆ แล้วเธอก็ไม่มีเงินเก็บเลยและไม่มีเงินซื้อรถหรูขนาดนี้ได้ ยิ่งกว่านั้นปอร์เช่ 911 สีแดงยังเป็นรถที่ผู้หญิงทุกคนชื่นชอบ

พนักงานขายสาวสวยเดินตามหลังพวกเขาได้ยินการสนทนาของพวกเขาและมองจ้าวซวนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา เธอก็อยากมีน้องชายที่ไร้มนุษยธรรมที่มอบรถยนต์หรูหรามูลค่ากว่าสามล้านโดยไม่กระพริบตา