บทที่ 14

“คุณสองคนเป็นรูมเมทที่ดี ทุกวันนี้พวกเขาดูแลคุณดี”

เฉินฟู่เซิงยิ้มเล็กน้อย

“เจ้าอ้วน Eggy!” Yang Hong มองทั้งสองอย่างขอบคุณ

พ่อแม่ของเขาเสียชีวิตทั้งคู่และปู่ของเขาก็เลี้ยงดูเขามา ในชั้นมัธยมปีที่ 3 ปู่ของเขาก็เสียชีวิตเช่นกัน

อาจกล่าวได้ว่า Yang Hong ในวันนี้เป็นเด็กกำพร้า

แม้แต่ตอนที่ฉันป่วยเข้าโรงพยาบาลก็ไม่มีใครมาดูแลเตียงฉันเลย โชคดีที่ ฉันมีเพื่อนร่วมห้องสองคนที่ซื่อสัตย์

“อย่างที่สาม คุณหิวไหม มาทานข้าวต้มกับไข่ดองและเนื้อไม่ติดมัน”

ชายอ้วนเปิดร้านอาหารและนำโจ๊กนึ่งใส่ไข่และเนื้อไม่ติดมันมาให้หยางหง

“พี่สาม นี่คือซุปซี่โครงหมูกระเทียม เจ้าควรทำร่างกายให้ดี”

Eggy เทชามซุปซี่โครงหมูและป้อน Yang Hong ด้วยช้อน

Yang Hong ไม่ได้ดื่มน้ำสักหยดเป็นเวลาสามวันสามคืน เขาหิวโหยแล้ว และไม่สุภาพ ดังนั้นเขาจึงกินอย่างตะกละตะกลาม

ในตอนท้าย Yang Hong สะอึก ดูเหมือนจะจำอะไรบางอย่างได้ และแม้แต่มองไปที่ Wang Jianguo: "อุ๊ย! เจ้าอ้วน เจ้าเอาเสื้อผ้าที่ข้าทิ้งไว้ข้างทะเลสาบไปหรือเปล่า"

เสื้อผ้าของเขาไร้ค่า ที่สำคัญคือเงิน 20,000 หยวนที่ยัดอยู่ข้างใน

“ไม่ต้องห่วง ฉันหามาให้หมดแล้ว”

Wang Jianguo ยิ้มและพูดว่า "โทรศัพท์มือถือและเงิน 20,000 หยวนไม่ได้ถูกทิ้ง คุณเข้าโรงพยาบาลในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา และคุณใช้เงินไปทั้งหมด 5,638 หยวน ฉันเก็บเงินส่วนที่เหลือไว้ อะไร คุณกำลังทำอะไรอยู่?” เมื่อคุณออกจากโรงพยาบาล ฉันจะนำมาให้คุณ”

หยางหงรู้สึกโล่งใจและกัดฟันอย่างเป็นทุกข์: "อะไรนะ!? รวมแล้วราคามากกว่าห้าพัน? มันเป็นร้านขายของสีดำ! ไม่ ฉันกำลังจะออกจากโรงพยาบาลแล้วตอนนี้"

พูดแล้วลุกจากที่นอน

"ที่สาม!"

คนอ้วน Wang Jianguo จับ Yang Hong ลง: "เจ้าโง่ โรงเรียนของเราจ่ายค่าประกันเท่ากันและจะคืนเงินให้ เจ้าวางใจได้ว่าจะออกจากโรงพยาบาลเมื่อเจ้าหายขาด"

“ถูกต้องแล้ว พี่สาม อย่ารู้สึกแย่กับเงินเลย”

Eggy พยักหน้าซ้ำ ๆ

เมื่อได้ยินเช่นนี้ Yang Hong ก็รู้สึกโล่งใจในที่สุด

บูม!

ในเวลานี้ ประตูถูกผลักเปิดอย่างโหดเหี้ยม และชายวัยกลางคนที่โกรธเกรี้ยวก็บุกเข้ามา

ข้างเขาคือหญิงวัยกลางคนที่มีตาแดงและบวม

"หืม Yang Hong ฆาตกรยังไม่ตาย! ฉันอยากจะถามคุณว่าลูกชายของฉันทำให้คุณขุ่นเคืองใจได้อย่างไร และคุณต้องการที่จะผลักเขาลงไปในทะเลสาบ"

ชายวัยกลางคนรีบวิ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว คว้าปกเสื้อของ Yang Hong และถามเสียงดัง

Yang Hong ผงะเล็กน้อย

เกิดอะไรขึ้นที่นี่?

เขามองไปที่ชายวัยกลางคนที่อยู่ข้างหน้าเขา และในไม่ช้าก็พบว่าเขาเหมือนกันกับ Chi Zi เจ็ดถึงแปดจุด และเขาก็เดาตัวตนของอีกฝ่ายได้ทันที

“ลุง เปล่า! ถ้าไม่เชื่อไปถามเจ้าอ้วนกับเจ้าไข่...”

Yang Hong รีบอธิบาย

เจ้าอ้วนและเอ้กกี้ที่อยู่ข้างๆ รีบดึงชายวัยกลางคนออกไป: "ท่านลุง อย่าหุนหันพลันแล่น..."

“หุบปาก! ลูกชายของฉันไม่เคยโกหกใคร และคุณก็เป็นคนที่ต้องการฆ่าเขา!” น้ำเสียงของชายวัยกลางคนนั้นเด็ดขาดโดยปราศจากข้อกังขา

“ฉันได้ยินมาว่าคุณเป็นเด็กกำพร้า คุณต้องเป็นสวะที่ขาดการติวและมีอาการทางจิตที่บิดเบี้ยว คนอย่างคุณจะเข้ามหาลัยได้!”

ผู้หญิงที่อยู่ด้านข้างพูดอย่างเย็นชาด้วยเสียงแหบแห้ง มองไปที่ Yang Hong ราวกับกำลังดูฆาตกร

"คุณ……"

Yang Hong หน้าแดงด้วยความโกรธ คอของเขาหนาและหมัดของเขากำแน่น