บทที่ 16

ทันทีที่กินยา Yangqi Pill พลังยาอุ่นๆ จะไหลออกไป หล่อเลี้ยงอวัยวะภายใน และพลังทางจิตวิญญาณที่ล้นเหลือทำให้รูขุมขนทั้ง 100,000 รูทั่วร่างกายคลายตัว ราวกับลูกเจี๊ยบที่รอการให้อาหาร ดูดกินอย่างสิ้นหวัง

"หายใจ……"

Yang Hong ใช้ศิลปะลึกลับเก้าเทิร์นเพื่อดูดซับมันด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขา

ฉันเห็นหน้าอกของเขากระเพื่อมขึ้นลงเป็นจังหวะ และมีไอน้ำสีขาวยาวหนึ่งเมตรพุ่งออกมาจากปากของเขา

ในอีกสองวันข้างหน้านอกเหนือจากการออกไปทานอาหารนอกบ้าน Yang Hong ใช้เวลาในการฝึกซ้อมแบบปิดประตูในบ้าน ด้วยยา Yangqi ไม่เพียงแต่ร่างกายของเขาจะดีขึ้นแต่พลังงานที่แท้จริงในตันเถียนของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นด้วย

ถ้าไม่ใช่เพราะพิษเย็นเข้าสู่ร่างกายของเขา ซึ่งขัดขวางการไหลเวียนของพลังงานที่แท้จริงในร่างกายของเขา การพัฒนาของเขาจะยิ่งใหญ่กว่านี้

วันที่สาม วันชาติมาถึง

นักศึกษาของ Shanda University เดินออกไปบ่อยๆ และในตอนกลางคืนก็ไม่ค่อยมีคนเดินถนนในวิทยาเขตขนาดใหญ่

เป็นเวลากลางคืนประมาณแปดหรือเก้านาฬิกา

บูม บูม บูม.

เฉินฟู่เซิงเคาะประตู

"ผู้เฒ่าเฉิน คืนนี้คุณจะทำอะไรบางอย่างไหม"

Yang Hong กระโดดลงจากเตียง เปิดประตูและมองไปที่ Chen Fusheng อย่างตื่นเต้น

Chen Fusheng พยักหน้า มองไปที่ Yang Hong และพูดด้วยรอยยิ้ม: "ฮ่าฮ่า ดูเหมือนว่าคุณจะมีจิตใจที่ดี ดูเหมือนว่ายา Yangqi Pill จะให้ผลดี ระงับพิษเย็นในร่างกายของคุณชั่วคราว "

หลังจากหยุดครู่หนึ่ง เขาก็กวักมือเรียกและพูดว่า "มากับฉัน"

ขณะที่เขาพูด เขาเดินอย่างรวดเร็วไปที่ห้องปฏิบัติหน้าที่โดยเอามือไพล่หลัง

Yang Hong ล็อคประตูและเดินตามหลัง

เฉินฟู่เซิงหยิบถุงผ้าขึ้นสะพายไหล่ แล้วจูงสุนัขสีดำตัวหนึ่งเดินตรงไปยังทะเลสาบเทียม

"ผู้เฒ่าเฉิน นี่... นี่คือมือปราบวัตถุชั่วร้ายที่คุณพูดถึงหรือเปล่า"

Yang Hong เดินตามหลังไป มองสุนัขสีดำอย่างสงสัย

สุนัขสีดำตัวนี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก ขนาดพอๆ กับสุนัขเท็ดดี้ นับได้ว่าเป็นสุนัขตัวเล็กเท่านั้น มีสีดำเป็นมันเงาทั้งตัว อ้วนมาก ท้องกลมจนเกือบแตะพื้น ขาสั้นสี่ขาของมันแทบจะพยุงตัวไว้ไม่ไหว ตัวอ้วนๆ หมาๆ เหมือนหมูมากกว่า

สิ่งที่เกินจริงไปกว่านั้นก็คือความเร็วในการวิ่งของสุนัขดำนั้นช้าอย่างน่าประหลาดใจ และมันไม่สามารถก้าวทันการเดินปกติด้วยซ้ำ

หมาโง่ตัวนี้จะจับลิงกินน้ำได้ไหม?

มีเครื่องหมายคำถามนับหมื่นอยู่ในใจของ Yang Hong

“อย่าดูถูกดาเฮ ก่อนหน้านี้ฉันเคยใช้เลือดหมาดำของเขาช่วยชีวิตคุณไว้”

Chen Fusheng ยิ้มเล็กน้อยและไม่อธิบายอะไรมาก

Yang Hong ม้วนริมฝีปากของเขาและเดินตามหลังโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ทะเลสาบเทียมในตอนกลางคืนมีลมพัดแรง พวกเขาสองคนมาที่ทะเลสาบพร้อมกับสุนัข มองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นใครเลย

สุนัขสีดำนอนอยู่บนพื้น หอบ แลบลิ้นออกมา ดูเหมือนว่ามันออกกำลังกายมากเกินไป

Yang Hong ซึ่งกำลังมองจากด้านข้างกลอกตา

Chen Fusheng หยิบบุหรี่ออกมาจุดไฟและทุบมันตามสบาย

"ผู้เฒ่าเฉิน คุณจะทำเมื่อไหร่"

Yang Hong นั่งยอง ๆ และถามซ้ำ ๆ

"ยังไม่ถึงเวลา ฉันรีบกินเต้าหู้ร้อนไม่ได้"

Chen Fusheng มองไปที่ท้องฟ้าและพูดอย่างสบาย ๆ

Yang Hong สาปแช่งอย่างลับ ๆ และเงียบไป

Chen Fusheng สูบบุหรี่ทีละมวน ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา เขามองไปที่ท้องฟ้า พยักหน้าและยืนขึ้น: "ดวงจันทร์เข้าสู่ก้อนเมฆแล้ว และตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่อ่อนแอที่สุดของลิงน้ำ ได้เวลาลงมือแล้ว "

"โอ้?"

ดวงตาของ Yang Hong เป็นประกายและเขาลุกขึ้นยืน หัวใจเต้นแรง

"แต่……"

เฉินฟู่เซิงหันศีรษะไปมองหยางหงด้วยสายตาเสียดแทง: "เรารบกวนลิงน้ำเมื่อสองสามวันก่อน และมันก็ระมัดระวังตัวมากและไม่ยอมแสดงตัวง่ายๆ ฉันต้องการใช้สิ่งมีชีวิตเพื่อล่อให้มันปรากฏตัว อีกครั้ง ไม่น่าเป็นไปได้ ดังนั้น ฉันต้องการเหยื่อใหม่"

“เหยื่ออะไร?”