บทที่ 5

Lin Shiyin ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว และส่ายหัวครั้งแล้วครั้งเล่า: "ฉัน... ฉันไม่ต้องการมัน อย่าทำให้ฉันกลัว"

หยางหงมีความสุข

“คุณทำงานพาร์ทไทม์ในร้านหนังสืออีกแล้วเหรอ” หยางหงถาม

ครอบครัวของ Lin Shiyin ยากจน เธอจึงทำงานนอกเวลานอกโรงเรียนในเวลาว่าง โดยทำงานเป็นพนักงานขายในร้านหนังสือ

"อืม"

Lin Shiyin ยิ้มอย่างเคอะเขินและพยักหน้า: "ฉันไปอ่านหนังสือเป็นหลักและหาเงินค่าขนมไปด้วย เมื่อเร็ว ๆ นี้ฉันหมกมุ่นอยู่กับหนังสือนิทานเหนือธรรมชาติ เฮ้ คุณเคยอ่าน "Ghost Blowing the Lantern" ไหม

"เลขที่."

Yang Hong อดไม่ได้ที่จะหน้าแดง: "ฉันจะมองหามันในภายหลัง"

เผลอๆ สาวน้อยหน้าตาใสซื่อหน้าหวานชอบอ่านเรื่องผีๆ

"จอดรถ!"

ทันใดนั้น เสียงคำรามดังมาจากด้านหลังรถบัส: "ให้ตายเถอะ ฉันนอนอยู่ด้านหลัง นั่งแล้วหยุดก็ไม่มีใครเตือนฉัน รีบหยุด!"

หวด หวด หวด.

ทันใดนั้นหลายคนบนรถบัสก็หันมามอง

ฉันเห็นชายแข็งแรงสูง 1.9 เมตร มีรอยสักทั่วตัว เขาลุกขึ้นจากแถวสุดท้าย ผลักผู้โดยสารที่ยืนอยู่ตรงทางเดินออกไป แล้วตรงไปที่คนขับ

ผู้โดยสารที่ถูกผลักและผลักไม่กล้าพูดออกมา

“ท่านผู้เฒ่า ฉันบอกคุณแล้วเมื่อฉันขึ้นรถและลงที่สถานบันเทิง ทำไมคุณไม่โทรหาฉัน”

ชายร่างกำยำที่มีรอยสักมีกลิ่นแอลกอฮอล์ ยกมือขึ้นตบคนขับ ทำให้คนขับเซและเขย่าพวงมาลัยในมือ

รถบัสเลี้ยวหักศอกจนเกือบจะชนเข็มขัดสีเขียว

ผู้โดยสารอุทานและมองไปที่ชายที่แข็งแกร่งด้วยความรังเกียจ

“พ่อหนุ่ม ผมเรียกคุณหลายครั้งแล้ว สงสัยคุณคงหลับและไม่ได้ยิน” คนขับอธิบายอย่างหดหู่ใจมาก

“ฉันเป็นพยานว่านายโทรมาหลายครั้งแล้วจริงๆ”

“ไอ้สวะตัวนี้เมาสุรา กินที่นั่ง 6 ที่นั่งเพื่อนอนคนเดียว และทุบตีคนขับ ฉันจะแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้”

“ใจเย็นๆ คนๆ นี้ท่าทางจะเป็นอันธพาล อย่าถามหาเรื่อง”

ผู้โดยสารบ่นเสียงต่ำ

“หยุดพูดไร้สาระ หยุดที่ฉันเดี๋ยวนี้”

ชายฉกรรจ์เอื้อมมือไปจับพวงมาลัยอีกครั้ง และรถบัสก็กระแทกเข้ากับคูน้ำข้างทาง

คนขับตกใจมากจึงเหยียบเบรกอย่างแรง และรถบัสก็มาหยุดที่อันตรายริมแม่น้ำ เกือบจะตกลงไปในแม่น้ำ

ผู้โดยสารร้องด้วยความประหลาดใจ หน้าซีดด้วยความตกใจ

“พ่อหนุ่ม ผมกำลังขับรถเมล์อยู่ ผมหยุดไม่ได้จนกว่าจะถึงป้าย นี่คือกฎ มันอันตรายเกินไปที่คุณจะจับพวงมาลัยรถผม ถ้าไม่ทำ ทุกคนในนั้น รถเมล์จะตาย ผิดกฎหมายนะรู้ยัง”

คนขับมีอารมณ์ฉุนเฉียวเล็กน้อย

ตะคอก!

ชายผู้มีรอยสักตบหลังมือของเขาทำให้ปากและจมูกของคนขับเลือดออก: "ให้ตายเถอะ อย่ามายุ่งกับฉัน และคุณก็อย่าไปถามคนในสถานบันเทิง ฉันเป็นใคร คุยกับฉันเกี่ยวกับกฎ และธรรมบัญญัติ และท่านคู่ควร” ?”

ขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เขาก็ยกมือขึ้นเพื่อจะตีใครบางคนอีกครั้ง

"หยุด!"

Yang Hong โกรธมากจนพุ่งไปข้างหน้าและเตะชายที่มีรอยสักลงไปที่พื้น

ผู้โดยสารโห่ร้องปรบมือดังสนั่น

Lin Shiyin ลุกขึ้นจากที่นั่งของเธออย่างไม่สบายใจ ดึงเสื้อผ้าของ Yang Hong และพูดเบา ๆ ว่า "เขาเป็นนักเลง คุณจะต้องทนทุกข์ทรมานในฐานะนักเรียน"

Yang Hong ยิ้มอย่างไม่เห็นด้วย

อันธพาลจากสังคม?

หากเป็นเมื่อก่อน Yang Hong อาจมีความรอบคอบอยู่บ้าง

ตอนนี้เขาเป็นลูกหลานของ Yang Ji ซึ่งเป็นลอร์ดที่แท้จริง เขาจะจริงจังกับพวกอันธพาลแบบนี้ได้อย่างไร?

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ Yang Ji ได้สร้างรากฐานเต๋า เปิดดวงตาศักดิ์สิทธิ์ของเขา สมรรถภาพทางกายของเขาเปลี่ยนไป ความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก และเขาไม่กลัวเลย

“ไอ้สารเลว แกกล้าตบฉันเหรอ ฉันจะฆ่าแกวันนี้!”

ชายผู้มีรอยสักที่มีชื่อเล่นว่า 'เสือ' เอื้อมมือหยิบกริชออกมาจากกระเป๋าของเขาและแทง Yang Hong โดยตรง

หยางหงตกตะลึง

เขาเป็นแค่นักเรียนธรรมดา ๆ เขาเคยเห็นฉากแบบนี้ที่ไหน?