บทที่ 9

"หยุด!"

"หยุดพวกมันทั้งหมด!"

อาจารย์ Mao Gaike เป็นอาจารย์อายุหกสิบเศษ นามสกุล Wang ทันทีที่เขาเข้าประตูมา เขาพบว่าห้องเรียนกำลังระส่ำระสาย ไม่มีทาง!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ นักเรียนทุกคนกลับเข้าไปในห้องเรียนอย่างไม่เต็มใจและนั่งลงอีกครั้ง

อย่างไรก็ตามเพื่อนร่วมชั้นเกือบทุกคนรีบวิ่งไปที่ด้านหน้าและไม่กล้านั่งลงเพราะกลัวว่าจะเข้าใกล้ Yang Hong และโชคร้าย

ตั้งแต่นั้นมา Yang Hong ได้แต่นั่งอยู่คนเดียวในแถวสุดท้าย

ครูหวังเหลือบมองหยางหงอย่างครุ่นคิด

"วันนี้เป็นคลาสสุดท้ายของ Mao Gai สองคลาสถัดไปคือคลาสทบทวน ก่อนที่ฉันจะพูดถึงบทสุดท้าย ฉันต้องการตรวจสอบความเชี่ยวชาญของคุณเกี่ยวกับคะแนนความรู้ของบทที่แล้ว นักเรียนที่คลิกชื่อลุกขึ้นและท่อง แต่ท่องไม่ได้จะถูกหักคะแนนเฉลี่ย”

ครูรับรายชื่อและเริ่มเรียกขาน

ผู้ชมอยู่ในความโกลาหล

นี่ไม่กะทันหันเกินไปเหรอ?

โดยทั่วไปแล้ว นักเรียนจะจบชั้นเรียนทบทวนและจดจ่อกับการรับรองหลังจากทำเครื่องหมายประเด็นสำคัญของการสอบเท่านั้น พวกเขายังเรียนไม่จบในชั้นเรียนนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงต้องทดสอบคะแนนความรู้?

ชั่วขณะหนึ่ง เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ของนักเรียนในชั้นเรียนกำลังร้องไห้ ก้มศีรษะลงและสวดอ้อนวอนเงียบๆ เพื่อไม่ให้พวกเขาถูกเรียกชื่อ

"วังกัง"

“เฉินเซี่ยง”

"จางเฉียง"

นักเรียนที่มีชื่อคลิกมารับรองด้วยกัน

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ไม่มีนักเรียนคนใดตอบคำถามได้มากกว่าสองข้อ และครูก็หักคะแนนการปฏิบัติงานตามปกติโดยไม่ลังเล

หลังจากนับนักเรียนมากกว่าสิบคนในรอบเดียว ไม่มีผลงานของนักเรียนคนใดที่สามารถทำให้ครูพอใจได้ และคะแนนไม่มากก็น้อยจะถูกหักออก

"หลินสือหยิน"

ทันใดนั้น ครูหวังคลิกที่ชื่อของหลินสือหยิน: "คุณเป็นผู้ดูแลห้องที่สอง ฉันหวังว่าคุณจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง"

Lin Shiyin ปิดหนังสือและลุกขึ้นช้าๆ

หวด หวด หวด.

ทันใดนั้นสายตาของทุกคนก็หันไปหา Lin Shiyin

ครูหวังเริ่มถามคำถาม และหลินสือหยินก็ตอบอย่างรวดเร็ว และสามารถตอบคำถามหลายข้อได้อย่างรวดเร็ว

เป็นเพียงว่าเขาตะกุกตะกักเมื่อตอบ เห็นได้ชัดว่าคะแนนความรู้ยังคงเป็นสนิมเล็กน้อย

แต่เมื่อเทียบกับเพื่อนร่วมชั้นหลายสิบคนก่อนหน้าเขา เขาเก่งมากอยู่แล้ว

"ดีมาก นั่งลง"

ครูหวังมีรอยยิ้มที่หายากบนใบหน้าที่เคร่งขรึมและแข็งกระด้างของเขา: "ทุกคนจะต้องมองไปที่หลินสือหยิน ตามคำกล่าวที่ว่า คุณสามารถเรียนรู้สิ่งใหม่ได้โดยการทบทวนอดีต มีเพียงการรวมพลังอย่างต่อเนื่องเท่านั้นที่จะทำให้ความทรงจำของคุณลึกซึ้งยิ่งขึ้น ดอน 'อย่าท่องจำเพื่อสอบ , ไม่กี่วันคุณจะลืมทุกอย่างซึ่งละเมิดแก่นแท้ของการเรียนรู้"

ทั้งชั้นรู้สึกละอายใจ ลดศีรษะลงโดยไม่พูดอะไรสักคำ และมองไปที่ Lin Shiyin ด้วยความอิจฉาริษยา

ใบหน้าของ Lin Shiyin หน้าแดง และดูเหมือนเธอจะเขินอายเล็กน้อย

อันที่จริงเหตุผลที่เธอเริ่มทบทวนเร็วก็เพราะเธอต้องจัดสรรเวลาสำหรับงานพาร์ทไทม์เวลาทบทวนที่เหลือในช่วงปลายภาคการศึกษาจึงน้อยกว่าคนอื่นมากดังนั้นเธอจึงสามารถทำงานหนักขึ้นได้เฉพาะเวลาปกติเท่านั้น .

"หยางหง"

ครูวังยังคงม้วนม้วนต่อไป

Yang Hong ผงะไปครู่หนึ่งจากนั้นก็ลุกขึ้นอย่างช้าๆ

โชคร้ายจัง?

มันถูกตั้งชื่อว่า!

"ฉันควรทำอย่างไรดี ฉันจำหนังสือไม่ได้เลย ปกติฉันจะนอนอ่านหนังสือเฉยๆ ในห้องเรียน..."

Yang Hong รู้สึกหดหู่ใจ

นักเรียนหลายคนหันกลับมาและแอบมอง Yang Hong กระซิบอย่างลับๆ