บทที่ 13 ตามหาเธอมาตลอด

บ้านเก่าตระกูลเผย

กลิ่นอายโบราณ ว่ากันว่าบ้านหลังนี้มีอายุมากกว่าร้อยปี แต่เพราะบูรณะอย่างยอดเยี่ยม ฉะนั้นมันจึงรู้สึกใหม่มากอยู่ตลอด

แต่ทว่าด้านใน เป็นประจักษ์พยานความรุ่งโรจน์และเกียรติยศของยุคสมัยของตระกูลเผย

เผยเยว่พาเย่ชิงหลีกลับมาด้วยความตื่นเต้นดีใจ บังเอิญเจอคุณหญิงเผยตู้หยุนหรั่นที่ห้องรับรอง “แม่ แม่ดูสิคะว่าฉันพาใครกลับมาด้วย?”

ผู้หญิงผอมบางสง่างามมองเย่ชิงหลี ไม่ได้ดีใจจากก้นบึ้งจิตใจเหมือนเผยเยว่ กลับกันหน้าตามีความเข้มงวดและเย็นชา

วางถ้วยชาในมือลง แล้วพูดกับเผยเยว่ว่า “เยว่เยว่ ลูกไปดูหน่อยว่าป้าจางทำขนมหวานให้พี่สะใภ้รองของลูกเสร็จหรือยัง!”

“แม่ ปู่บอกว่าพาพี่สะใภ้รองกลับมาให้ไปเจอเขาเลย ไปเจอก่อนค่อยมากินก็ไม่สาย!”

“เยว่เยว่!” น้ำเสียงคุณหญิงเผยหนักหน่วง

ความเข้มงวดและความเฉียบคมในนั้น ทำให้เผยเยว่ที่เด็ดเดี่ยวแต่เดิมทีขดตัวในพริบตาเดียว

เย่ชิงหลีขมวดคิ้ว ชักมือออกจากฝ่ามือเผยเยว่ “ไปดูก่อนเถอะ ฉันก็หิวนิดหน่อยเหมือนกัน”

“อ่อ ค่ะ” ได้ยินเย่ชิงหลีเอ่ยปาก เผยเยว่จึงรีบวิ่งไปอย่างว่องไว

อย่าพูดเลย แม่ของพวกเขาคนนี้ปกติดูอ่อนโยนมาก แต่ตอนที่โกรธขึ้นมาจริงๆ ก็ยังน่ากลัวสุดๆ

เผยเยว่ไปแล้ว

คุณหญิงเผยมองเย่ชิงหลีด้วยความเข้มงวด น้ำเสียงไม่ค่อยดีนัก “หนีไปสามปีกว่า พอโผล่มาก็ก่อเรื่องตั้งมากมาย ชิงหลี ทำอะไรก็มีขอบเขตซะบ้าง!”

สำนวนถ้อยคำ ล้วนเย็นชา

ไม่ได้สนว่าเธออยู่ที่ไหน แต่กล่าวโทษที่เธอโผล่มาก่อเรื่องวุ่นวายให้ตระกูลเผย?

ต้องบอกเลยว่า ตระกูลเผยนี่เย็นชาเสียจริง!

ความเย็นชาในตัวเผยจิ้นโม่ ครึ่งหนึ่งคงจะมาจากคุณแม่ตัวเองท่านนี้แหละ

ใบหน้าเย่ชิงหลีไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร แค่พูดเรียบเฉย “สำหรับผลกระทบต่อตระกูลเผย ทุกอย่างมันมีสาเหตุมาจากความสัมพันธ์ของฉันกับเผยจิ้นโม่ คุณไม่ต้องห่วง เราจะหมดความสัมพันธ์เร็วๆ นี้”

สิ้นคำพูด!

แค่เห็นสีหน้าเข้มงวดของคุณหญิงเผยที่จัดการอย่างเหมาะสม มันเย็นชาขึ้นทันควันเพราะประโยคนี้

“เธอจะหย่ากับจิ้นโม่เหรอ?”