บทที่33 ผู้บริสุทธิ์ย่อมเป็นผู้บริสุทธิ์อยู่วันยังค่ำ

"ปล่อยให้เธอพูด!"ตู้หยุนหรั่นแทบจะกัดฟันพูดสามคำ

เผยจิ้นโม่ "คุณปู่เพิ่งเสียชีวิต!"

ประโยคนี้เพื่อเตือน ตู้หยุนหรั่นและเย่ชิงหลี

"จำเป็นต้องพูดตอนนี้เลยเหรอ?" น้ำเสียงของชายคนนั้นเย็นลง

เมื่อเขาพูดคำเหล่านี้ เขาจ้องไปที่เย่ชิงหลีอย่างแน่วแน่ คำเตือนโดยนัยนั้นแข็งแกร่งมาก

เห็นได้ชัดว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มันไม่ใช่เวลาที่จะพูดถึงเรื่องนี้

เย่ชิงหลี ระงับความโกรธของเธอทีละนิด

หลบสายตาของชายคนนั้น หยุดมอง!

เมื่อเห็นว่าทุกคนหยุดพูดถึงเรื่องนี้ฉางซินเอ๋อร์รู้สึกโล่งใจ แต่วินาทีต่อมา หัวใจของเธอก็มาจุกอยู่ในลำคอ

เย่ชิงหลี หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

เธอกดโทรออกอย่างรวดเร็ว ได้ยินเธอพูดกับโทรศัพท์ "ฉันชื่อเย่ชิงหลีประเด็นร้อนของวันนี้ ฉันต้องการโทรแจ้งตำรวจ!"

คนในสถานการณ์ หัวใจขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคออีกครั้ง

ดวงตาของเผยจิ้นโม่แดงก่ำ เขาก้าวไปข้างหน้าเพื่อคว้าโทรศัพท์ของเย่ชิงหลี แต่วินาทีต่อมา หยุนหรั่นซึ่งสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ก็พูดอย่างเย็นชาว่า "ให้เธอโทร!"

"แม่！"

"คุณป้า！"

เผยจิ้นโม่มองไปที่ตู้หยุนหรั่นด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม แต่น้ำเสียงของฉางซินเอ๋อร์ค่อนข้างตึงเครียดเล็กน้อย แสดงให้เห็นว่าเธอทนทรมานอยู่ในใจแบบไหน

จากนั้นได้ยินแค่ตู้หยุนหรั่นพูดว่า "ฉันเองก็อยากรู้ ว่าใครเป็นต้นเหตุให้ท่านปู่เข้าโรงพยาบาลในวันนี้!"

เมื่อพูดถึงตรงนี้ ก็มองไปที่เผยจิ้นโม่ ดวงตาของเขามีความเจ็บปวด และพูดต่อ "ถึงขั้น ออกจากโรงพยาบาลทั้งๆ ที่มีชีวิตไม่ได้"

"คุณปู่แข็งแกร่งมาตลอด จำเป็นต้องเวลานี้?" น้ำเสียงของเผยจิ้นโม่ไม่ดีนัก

เห็นได้ชัดว่า ในช่วงสามปีที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับครอบครัวนั้นแข็งทื่อยิ่งกว่าที่เป็นมา!

กับตู้หยุนหรั่นผู้เป็นแม่ ดูเหมือนว่ามีเพียงความเคารพต่อผู้อาวุโส และไม่มีความสนิทสนมกันอีกต่อไป