บทที่40 เอาคืน！

ในตอนนั้นเอง บรรยากาศในทางเดินน้ำเย็นมาก! เสียงน้ำที่ดังอยู่ข้างนอกไม่สามารถคลายความพพลุ่งพล่านในใจของผู้คนได้เลย

เย่ชิงหลีมองไปที่ตู้หยุนหรั่นที่อยู่ตรงข้าม ตู้หยุนหรั่นก็มองเธออย่างจริงจังเช่นกัน!

"เผยจิ้นโม่พูดกับพวกคุณอย่างไร?" แทนที่จะตอบคำถามของตู้หยุนหรั่น เขากลับถามแทน

และเมื่อพูดถึงเผยจิ้นโม่

ดวงตาของตู้หยุนหรั่นรุนแรงและลึกล้ำ ได้ยินเพียงเธอพูดว่า "หลังจากอุบัติเหตุเมื่อสามปีก่อน นายท่านไม่เคยยอมให้เขากลับมาที่บ้าน และหลังจากนั้นเขากับฉาง..."

พอพูดมาถึงตรงนี้ น้ำเสียงของตู้หยุนหรั่นก็หยุดชั่วคราว เขามองไปที่เย่ชิงหลีโดยไม่รู้ตัว

อันที่จริงเย่ชิงหลีไม่ได้สนใจเรื่องที่ฉางซินเอ๋อร์และเผยจิ้นโม่ยุ่งเกี่ยวกันเลย!

การแต่งงานครั้งนั้น...!

เดิมทีความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเผยจิ้นโม่ ไม่ยุติธรรมกับเผยจิ้นโม่ เธอยังคงคิดว่าจะรอจนกว่าปู่จะจากไปค่อยหย่า

ถ้าผู้ชายคนนั้นมีคนอื่นในใจจริงๆ เธอก็สามารถเติมเต็มให้เขาได้เช่นกัน! ในช่วงเวลาต่อมาท่าทางของเขาที่มีต่อเธอก็ไม่ชัดเจน

เธอคิดว่า เขากำลังจะกลับไปหาครอบครัวและตัดขาดจากอดีต แต่ใครจะคิดว่ากับดักขนาดใหญ่กำลังรอเธออยู่

เธอเข้าใจตัวเอ็งทำผิดต่อเขา แต่นั่นไม่ใช่การต่อรองที่จะทำอะไรก็ได้ตามที่เขาต้องการ ใช้เธอเพื่อช่วยผู้หญิงที่อยู่ข้างนอก?

โดยเฉพาะ ฉางซินเอ๋อร์...!?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ สีหน้าของเย่ชิงหลีก็เย็นชาขึ้นเล็กน้อย

"ชิงหลี!" น้ำเสียงของตู้หยุนหรั่นจริงจัง

แต่เย่ชิงหลีฟื้นคืนสติในทันที ทันใดนั้นก็พูดกับตู้หยุนหรั่น " ฉางซินเอ๋อร์ป่วยหนักเมื่อสามปีที่แล้ว ท่านรู้หรือเปล่า?"

สีหน้าของตู้หยุนหรั่นแข็งทื่อ!

เย่ชิงหลีสามารถเห็นการเปลี่ยนแปลงในดวงตาของเธอได้อย่างชัดเจน ดูเหมือนว่าเธอจะรู้เรื่องนี้ตั้งแต่เนิ่นๆ

ไม่น่าแปลกใจเลย ที่ก่อนหน้านั้นเธอต้องการกำจัดผู้หญิงนอกของเผยจิ้นโม่ เย่ชิงหลีไม่รู้ว่าพวกเธอเป็นใครในตอนนั้น

ตอนนี้ดูเหมือน ตอนนั้นตู้หยุนหรั่นต้องการจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อกำจัดปํญหา ก็เพราะฉางซินเอ๋อร์

และฉางซินเอ๋อร์ ป่วยมาตั้งนานแล้ว

เมื่อเห็นตู้หยุนหรั่นมองตัวเองด้วยสายตาที่ลึกล้ำ เย่ชิงหลีก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า "เมื่อสามปีก่อน ตอนที่เด็กอายุหกเดือน ฉางซินเอ๋อร์กำลังจะตาย และไขกระดูกของเธอก็ตรงกับของฉัน เผยจิ้นโม่ให้คนบังคับพาฉันไปโรงพยาบาลเพื่อผ่าตัด!"

อากาศที่เย็นยะเยือกในขณะนี้ ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในห้องใต้ดินที่เย็นจัด

‘ปึง'สมองของตู้หยุนหรั่นระเบิดออกมา

"เธอพูดว่าอะไรนะ" แก้วชาในมือของเธอเกือบจะถูกเธอบดขยี้โดยไม่รู้ตัว

เย่ชิงหลีลุกขึ้น "ไม่ว่ามันจะจริงหรือไม่ก็ตาม นายหญิงจะทราบหลังจากการสอบสวน ฉัน... พูดได้แค่นั้น!"

หลังจากพูดจบ เย่ชิงหลีก็โค้งคำนับอย่างสุภาพ จากนั้นหันหลังและจากไป

เมื่อเขาหันกลับมา รอยยิ้มเย็นๆ ก็ผุดขึ้นจากมุมปากของเขา

ทำไมเผยจิ้นโม่ถึงปกปิดทุกคนในตระกูลเผย?ไม่ใช่เพราะ... คุณหญิงเผยเคยบังคับขู่เข็ญฉางซินเอ๋อร์ในตอนนั้น

ในตอนนั้นเย่ชิงหลีไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร แต่เธอก็ได้ยินว่าแม่สามีของเธอใช้กลอุบายอย่างไร

ถ้าเผยจิ้นโม่กล้าใช้วิธีนั้นกับเธอ งั้น... ก็จะต้องทนกับพายุของแม่ตัวเอง

หนึ่งชั่วโมงหลังจากที่เย่ชิงหลีออกจากบ้านตระกูลเผย

เผยจิ้นโม่ได้รับโทรศัพท์จากตู้หยุนหรั่น "ฮัลโหล"

"กลับมาที่บ้านเก่าเดี๋ยวนี้" น้ำเสียงของตู้หยุนหรั่นที่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์ไม่ดีนัก และมันก็ดูเต็มไปด้วยอันตราย

เผยจิ้นโม่ขมวดคิ้ว มองดูเวลาบนนาฬิกาข้อมือ "ผมกำลังจะเข้าประชุม"

พูดจบ！

ลมหายใจของอีกฝ่าย เย็นลงเล็กน้อย

จากนั้นน้ำเสียงของตู้หยุนหรั่นก็อันตรายมากขึ้นเรื่อยๆ "ฉางซินเอ๋อร์อยู่ตรงหน้าฉันแล้ว อยากจะพูดอะไรกับเธอไหม?"

ร่างกายเผยจิ้นโม่แข็งทื่อ ดวงตาลึกของเขาดำดิ่ง

"ผมจะกลับไปเดี๋ยวนี้!" หลังจากพูดจบ ก็วางสายไป

ร่างกายของเขาเปล่งรังสีอันขมขื่นออกมา ดวงตาของเขา... ว่างเปล่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ลุกขึ้น ลังเลสักครู่!