บทที่61 ปวดทั้งหัวและใจ

ทั้งสองออกจากลิฟต์ด้วยความโกรธ

เมื่อเดินผ่านล็อบบี้ของโรงแรม เย่ชิงหลีก็พูดกับผู้จัดการแผนกต้อนรับโดยตรง "ยกเลิกสิทธิ์ในการเข้าพักของแขกที่ชื่อฉางซินเอ๋อร์ให้ฉันเดี๋ยวนี้ "

ฉางซินเอ๋อร์ “...”

ผู้จัดการล็อบบี้จำเย่ชิงหลีได้โดยธรรมชาติ และตกตะลึงไปครู่หนึ่ง

ท้ายที่สุดแล้ว การขับไล่ลูกค้าออกไปเป็นเรื่องต้องห้ามในอุตสาหกรรมการบริการ แต่เนื่องจากเป็นคำขอของเจ้านาย เขาจึงไม่กล้าปฏิเสธ

“ค่ะ”

“เย่ชิงหลี เธอทำเกินไปแล้วนะ ”

"โรงแรมนี้เป็นของฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้ เธอสามารถทำให้เป็นเรื่องใหญ่ได้ แล้วดูว่าทุกคนจะสนับสนุนใคร "

เธอไม่ใช่คนใจกว้าง และเธออารมณ์เสีย เธอก็จะทำแบบนี้

ฉางซินเอ๋อร์คนนี้เนรคุณ แถมยังเข้าไปแทรกในคู่ชีวิตของคนอื่น

เย่ชิงหลีโกรธอยู่แล้ว และเป็นไปไม่ได้ยิ่งกว่าที่จะปล่อยให้ฉางซินเอ๋อร์อาศัยอยู่ในโรงแรมของเธอเอง แบบนี้มีอะไรแตกต่างจากชู้เข้าประตูบ้านตัวเอง?

เมื่อฉางซินเอ๋อร์คิดถึงความลำเอียงของผู้คนที่ไปทางเย่ชิงหลีมากกว่าในช่วงเวลานี้ เธอก็โกรธจนตัวสั่น

เธอโกรธและพูดขึ้นด้วยริมฝีปากที่สั่นเทา "เย่ชิงหลี ฉันจะโทรหาสมาคมผู้บริโภคเพื่อร้องเรียนเกี่ยวกับเธอ เธอนี่มัน…..."

“ฉันแค่ไม่อยากให้เธออาศัยอยู่ในโรงแรมของฉัน เธอจะฟ้องฉันโดยตรงเลยไหม?”

ฉางซินเอ๋อร์ที่เดิมทีสีหน้าก็ขาวซีดอยู่แล้ว ตอนนี้ เธอโกรธจนซีดกว่าเดิม

เธอก็รู้อยู่ในใจว่า ตอนนี้ เธอไม่สามารถมีเรื่องใหญ่โตกับเย่ชิงหลีได้ สิ่งที่สวี่อี๋พูดนั้นมีเหตุผล

ในเวลานี้ ถ้าเธอมีเรื่องใหญ่โตกับเย่ชิงหลี และเป็นเธอที่ต้องทนทุกข์เอง ท้ายที่สุดหล่อนก็ยังคงเป็นภรรยาตามกฎหมายของเผยจิ้นโม่

“ไม่จำเป็นต้องให้พวกเธอไล่ ฉันจะย้ายเอง ” ในที่สุดฉางซินเอ๋อร์ก็ยอมประนีประนอมหลังจากครุ่นคิดมากมาย

มีความเกลียดและความไม่พอใจ

และยังบ่นเกี่ยวกับความลำเอียงของพระเจ้า ทำไมเข้าข้างเย่ชิงหลีอย่างนี้?

ข้างนอก

มองดูเย่ชิงหลีเข้าไปในรถBugattiสุดเท่ผ่านกระจกสูงจากพื้นจรดเพดาน ทันใดนั้น เธอก็เห็นผู้ชายผมสั้น

ฉางซินเอ๋อร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและถ่ายรูปฉากนี้อย่างรวดเร็ว

"เย่ชิงหลี ฉันประเมินความสามารถของเธอต่ำไปจริง ๆ " ก่อนหน้านี้ คิดว่าเธอเป็นเพียงดอกไม้สีขาวที่อาศัยการปกป้องของเผยจิ้นโม่

แต่ไม่คาดคิดมาก่อนว่า ความสามารถในการเกลี้ยกล่อมผู้ชายนั้นสูงมาก คนเดียวไม่เพียงพอ ตอนนี้ก็มีชายแปลกหน้าออกมาอีกคน

คลิกที่โทรศัพท์ และรูปภาพก็ถูกส่งออกไป

ฉางซินเอ๋อร์ในตอนนี้ อดไม่ได้ที่จะฆ่าเย่ชิงหลีให้ตายๆไปเลย

ภายในรถอีกด้านหนึ่ง

หลังจากที่เย่ชิงหลีเข้าไปในรถแล้ว เธอก็จัดการอารมณ์ของตัวเองอย่างรวดเร็ว

เฉียวอานที่ผมสั้นครึ่งนิ้วมองไปยังเธอด้วยรอยยิ้ม แม้ว่าจะแต่งตัวหล่อเหลา ทว่า แค่เธอเปิดปากพูด ก็ทำลายภาพพจน์เหล่านั้นแล้ว

ได้ยินเพียงน้ำเสียงหยอกล้อของเธอ "หลังจากที่เธอกลับไปที่เมืองลี่เฉิง มีปัญหามากขึ้น แค่เข้าร่วมการแข่งขัน แม้แต่ข่าวเรื่องลอกเลียนแบบนักออกแบบของบาลอนก็มีออกมา"

"เธอหยุดหัวเราะได้แล้ว"

“เมืองลี่เฉิงเป็นปัญหาสำหรับนาย ”

“มันแค่ปัญหาไม่ใช่เหรอ ” หลังจากสามปีแห่งชีวิตอันเงียบสงบ เขาไม่คิดเลยว่าเมืองลี่เฉิงจะมีหลายสิ่งหลายอย่างรอให้เขาเผชิญอยู่

การตายของคุณยายถูกสงสัยว่า เป็นการทุจริตต่อหน้าที่ทางการแพทย์ และจนถึงตอนนี้ยังไม่มีผลออกมา

เมื่อคิดว่าคุณยายของเธออาจตายอย่างผิดปกติ เธอก็ตื่นตระหนก และเผยจิ้นโม่ยังคงไม่ยอมหย่า ซึ่งทำให้เธอปวดหัวมากยิ่งขึ้น

“ว่าแต่ เธอกับเผยจิ้นโม่ยังไม่ได้หย่ากันเหรอ ”

"ยัง "

"ผู้ชายแบบนั้น เธอจะเก็บไว้เพื่อฉลองเทศกาลตรุษจีนหรือเทศกาลเชงเม้งด้วยกันล่ะ?"

เย่ชิงหลี “...”

เธอไม่อยากฉลองเทศกาลไหนทั้งนั้น

แต่ดูเหมือนว่าเผยจิ้นโม่อยากฉลองเทศกาลเชงเม้งมากเลยนะ

ณ ไนต์คลับ

เสียงเพลงดังกึกก้อง บรรยากาศครึกครื้น เย่ชิงหลีถูกเฉียวอานแต่งตัวให้ ทั้งสองคนอยู่ภายใต้แสงสีเสียง และพวกเธอไม่สามารถดึงดูดสายตาของผู้ชายได้เลย