ตอนที่ 1013 ตัวสำรอง+แม่พระ=ไร้เทียมทาน

หลี่เมิ่งโกรธมาก

เธอไม่เหมือนเย่ชิง ใครก็เคยวาดฝันว่าจะได้เป็นคุณนายตระกูลซู แต่เธอไม่มีทางเหมือนกับเย่ชิงที่ไม่ยอมรับความจริง

เมื่อเป็นคุณนายซูไม่ได้แล้ว แต่เธอสามารถเลือกคนรวยคนอื่นได้

ฐานะของเธอก็ดีเหมือนกัน และยังเป็นคุณหนูของตระกูลหลี่ มีคนที่รวยกว่าซุนไห่หยางตั้งมากมาย ทำไมเธอถึงไม่เลือก แต่เลือกซุนไห่หยาง

ก็ไม่ใช่เพราะเขาบอกว่ารักเธอเหรอ

สรุปแล้วคือรักบ้าอะไรกัน

ทั้งสองคนทะเลาะกันใหญ่เพราะซุนไห่หยางหมุนตัวแล้วบอกว่าจะกลับ เธอจึงตามออกมาด้วยความโกรธ ถ้าให้เขาหนีไปแบบนี้แล้วเธอจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน ดังนั้นทั้งสองคนจึงทะเลาะกัน

เธอพูดเหน็บแนมว่า “กลับกลอก คุณก็ไม่มีปัญญาอะไรนี่หว่า”

“ดูอย่างประธานซูสิ ถ้าคุณนายซูอยากได้ดวงจันทร์บนฟ้า เขาก็สามารถคิดหาวิธีเด็ดลงมาได้”

“แต่คุณล่ะ ปากก็บอกว่ารักฉันๆ แค่ฉันอยากได้ชุดเจ้าสาวชุดเดียวก็ให้ไม่ได้ นี่เหรอที่คุณบอกว่ารักฉัน”

“ถ้ารักฉันก็ควรหาชุดเจ้าสาวที่ฉันอยากได้มาให้ได้ คุณคิดให้มันดีๆ เป็นคุณเองที่อยากแต่งงานกับฉัน แค่คำขอร้องเล็กๆ แค่นี้คุณก็ให้ไม่ได้ แล้วคุณรักฉันประสาอะไร”

“บอกว่ารักแค่เพียงลมปาก แต่จริงๆ แล้วขี้งกสุดๆ ซุนไห่หยาง คุณยังเป็นลูกผู้ชายอยู่ไหม”

ซุนไห่หยางชอบหลี่เมิ่งจริงๆ ที่ผ่านมาก็ตอบสนองความต้องการทุกอย่างของเธอเสมอ

แต่วันนี้ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ

“คุณเผย คุณก็เห็นแล้วว่าวันนี้ตอนที่พวกเรามาถึงต่างก็ดีใจและมีความสุข แต่ตั้งแต่ที่เธอบอกว่าอยากได้ชุดเจ้าสาวที่แพงกว่าคุณนายซู ผมก็อดทนตลอด”

หลังจากที่หลี่เมิ่งเข้ามาในสตูดิโอของเผยอวี้ปุ๊บ เธอก็บอกว่าอยากได้ชุดเจ้าสาวที่ราคาหนึ่งร้อยล้านขึ้นไปปั๊บ แต่ก็ไม่มีแล้วจริงๆ ชุดนั้นของคุณนายซูเป็นชุดที่แพงที่สุดแล้ว

บางทีที่อื่นอาจจะเล่นไปตามน้ำ เอาชุดที่ไม่ใช่ราคาร้อยล้านออกมา แต่บอกว่าราคาร้อยล้าน แต่เผยอวี้กลับไม่เป็นอย่างนั้น

เผยอวี้แนะนำชุดเจ้าสาวทั้งหมดด้วยความจริงใจมาก

“แต่เธอกลับเอาแต่พูดว่าไม่อยากด้อยกว่าคนอื่น อยากได้ชุดที่ดี อย่างน้อยก็เหมือนกับชุดของคุณนายซู”

“เมื่อผมให้เธอไม่ได้ เธอก็เริ่มพูดว่าผมสู้ประธานซูไม่ได้อย่างนั้น สู้ไม่ได้อย่างนี้ ไม่มีปัญญา”

สิ่งที่ทำให้ผู้ชายโมโหมากที่สุดคืออะไรรู้ไหม

นั่นก็คือถูกว่าให้ว่าไม่มีปัญญา ถูกสวมเขา

ถึงแม้หลี่เมิ่งไม่ได้พูดออกมาตรงๆ แต่ก็มักเอาเขาไปเปรียบเทียบกับประธานซูตลอด ซุนไห่หยางจึงรู้สึกเหมือนตัวเองถูกกระตุกหนวดเสือ

“ผมสู้ประธานซูไม่ได้ก็จริง” ซุนไห่หยางแสยะยิ้ม “แต่คุณก็สู้คุณนายซูไม่ได้เหมือนกัน เป็นคนหัดยอมรับความจริงบ้างได้ไหม”

หลี่เมิ่งไม่ชอบฟังคำพูดแบบนี้จึงโกรธขึ้นมาทันที “ซุนไห่หยาง คุณยังเป็นลูกผู้ชายอยู่ไหม ทำลายชื่อเสียงของคู่หมั้นของตัวเองแบบนี้เหรอ”

หลี่เมิ่งโกรธจนตาแดงก่ำ น้ำตาเริ่มไหลพรากออกมา จากนั้นร้องไห้ด้วยความโกรธ