ตอนที่ 1039 ซุนไห่หยางดันยอมซะงั้น

ซุนไห่หยางสวมสูทเจ้าบ่าวและสีหน้าดูยิ้มแย้มแจ่มใส

วันนี้สามารถพูดได้ว่าเขากระฉับกระเฉงมีชีวิตชีวาสุดๆ เพราะตระกูลมางานแต่งเขาด้วย ไม่เพียงเท่านั้น เด็กสี่คนของตระกูลซูยังมาหาเขาบอกว่าจะไปเป็นเด็กโปรยดอกไม้ในงานให้เขาและไปรับเจ้าสาวด้วยกัน…

เชี้ย จะมีใครที่หน้าบานขนาดนี้ได้เท่าเขาล่ะ！？

ถึงแม้ว่าเด็กจะเล่นไปเรื่อย แต่สําหรับตระกูลซุนแล้วก็ยังรู้สึกไม่คาดฝันมากๆ！

แต่ที่ซุนไห่หยางและคนในตระกูลซุนไม่รู้ก็คือที่ตระกูลซูมาร่วมงานแต่งพวกเขา…เป็นเพราะอยากมาจับ ‘ผี’ ทั้งนั้น…

ซุนไห่หยางฝ่าด่านประตูเงินประตูทองจากประตูหมู่บ้านจนถึงคฤหาสน์ จากชั้นหนึ่งขึ้นไปชั้นสอง แล้วเปิดประตูห้องของหลี่เมิ่ง หารองเท้าส้นสูงของหลี่เมิ่ง วิดพื้นเอยอะไรเอย…

ระหว่างทางที่มาก็แจกอั่งเปาไปไม่น้อย แต่ซองหนึ่งเยอะสุดก็ไม่เกินสองพัน สำหรับสนุกสนานรื่นเริงมากกว่า

ในที่สุดซู่เป่าและซูเหอเวิ่นก็เจอผีร้ายที่เกาะอยู่หัวของแม่หลี่เมิ่ง

ซูเหอเวิ่นตึงเครียดขึ้นมาทันทีเลยถามเบาๆ ว่า “น้องสาว นั่นผีอะไร？”

ซูจื่อซีกอดอกเยาะเย้ย “อ่อนว่ะ ขนาดผีอะไรยังแยกไม่ออก”

ซูเหอเวิ่นกรอกตาขาว “ถ้าพี่รองเก่งขนาดนี้แสดงว่าพี่รองรู้ใช่ไหม？”

ซูจื่อซีหน้าจาง “ฉันไม่รู้”

แต่ก็ไม่ใช่ว่าเอะอะๆ ก็ถามน้องสาว

ตรงจุดนี้ เขานิ่งกว่าซูเหอเวิ่นเยอะ！

ซูเหอเวิ่นหมดคำจะพูด แค่นี้ก็ยังจะมาเทียบเนาะ โมโหจริงๆ

ซู่เป่าแอบดึงซูเหอเวิ่นเพื่อเตือนให้เขาหยุดพูด

“ป้าครับ ผมมารับเมิ่งๆ ครับ” ซุนไห่หยางถือดอกไม้หน้าตายิ้มแย้ม

แม่ของหลี่เมิ่งยิ้มหวานและทำหน้าตาใจดีบอกเขา “ไอ้หนุ่มไม่เลวเลย！ รีบไป！”

ซุนไห่หยางยิ้มอย่างสบายใจ ก่อนมาแม่ของเขายังพูดซ้ำๆ อยู่เลยว่าตอนไปรับเจ้าสาวอาจไม่ราบรื่นก็ได้และแม่ของหลี่เมิ่งอาจทําให้เขาลําบากใจ…

แต่พอดูแล้วก็ไม่เห็นมีนี่！

“ได้ครับแม่ ขอบคุณครับคุณแม่！” ซุนไห่หยางเรียกแบบสนิทสนม

“ต่อไปเราก็ครอบครัวเดียวกันแล้ว ไม่ต้องขอบคุณหรอก！” แม่ของหลี่เมิ่งหน้าตายิ้มแย้ม

จากนั้นก็หันหน้าไปทางซู่เป่า “เอ๊ะ นี่ก็คือคุณหนูน้อยและนายน้อยของตระกูลซูใช่ไหม？ คุณหนูน้อยซูเป่าสวยจริงๆ！”

แม่ของหลี่เมิ่งมองซู่เป่าเหมือนกำลังมองผ่านฟิวเตอร์อยู่ มองมุมไหนซู่เป่าก็น่ารักไปหมด ขนาดวันนี้ซู่เป่าใส่แค่ชุดธรรมดาๆ แต่ในสายตาของเธอกลับดูน่าทึ่งไปหมด

ซู่เป่าพยักหน้าอย่างสุภาพ “คุณป้าหลี่สวัสดีค่ะ”

หานหานทําหน้าเบื่อหน่าย เหลือบมองไปที่แม่ของหลี่เมิ่งแล้วเอนตัวไปซู่เป่าแล้วหาว

เธอไม่ชอบคนบ้านนี้ ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะน้องสาว เธอไม่มีทางมาหรอก นอนอยู่ที่บ้านดีกว่า！

แม่ของหลี่เมิ่งทั้งเอาผลไม้เอาบิสกิตมาเสิร์ฟ และเรียกให้คนมาทักทายพวกซู่เป่า ถ้าไม่รู้ละก็ คงคิดว่าพวกซู่เป่าเป็นตัวเอกของงานแล้วมั้ง

ญาติพี่น้องและแขกในงานแอบมองมาเงียบๆ แล้วพึมพําคุยกัน

ซู่เป่าพูดเขินๆ ว่า “คุณป้าหลี่คะ พวกหนูแค่ตามพี่ไห่หยางมาเองนะ วันนี้พี่ไห่หยางต่างหากที่เป็นตัวเอกของงาน”

เธอไม่มีทางแย่งซีนคนอื่นแบบนี้หรอกนะ！

แม่ของหลี่เมิ่งฉลาดต้องเข้าใจเจตนาอยู่แล้ว ก็เลยรีบตอบไปว่า “ไอ้หยา ป้านี่นะ ป้าคงรักเด็กเกินไปหน่อย！”